Karanliğim

[asılben]

Uzun süredir kendi kendimle oynadığım iyiyim numaraları artık sona erdi. İyi olmadığımı kabul etmek çok uzun sürdü. Yuvarlandığım karanlık hergün biraz daha büyüyor. Yalanlarım beni boğuyor, gerçeklerle yüzleşmekse acı veriyor.Asılben hangisi diye düşünüyorum. İçimde patlayacak gibi hissettiğim sıkıntılarım mı, etrafa oynadığım masum ve anlayışlı insan mı...
Boğuluyorum.......... Karanlıkta yönümü şaşırdım tutanamıyorum........
Heryer boşluk, heryer iğrençliklerle dolu gibi geliyor.....
Belki şu anki halim yeni başladığım tedaviden dolayıda olabilir.
Malesef antidepresiflerin ilk başta daha çok depresyona soktuğunu biliyorum.
Sağlıklı düşünemiyorum, sağlıklı göremiyorum etrafımı..
Çalışamıyorum....
Kötüyüm ya lanet olsun,
kötüyüm....

[9 ŞUBAT]

aramıza hoş geldin , eger asılbenligini daha iyi farketmek ve sana yardımcı olmamızı istiyorsan bizle daha çok şey paylaşki sende bizde seni tanıyablelim .

[biricik]

hoşgeldin aramıza bende megana katılıyorum
atlatılamayacak hiçbirşey yoktur buranın sana iyi geleceğine inanıyorum

her zaman güzel düşün
senin gördüğün kadar çıkmaz değil yollar
mutlaka bir yerlerde çıkış vardır yoksada ya duvardan atlar yolu bulursun yada olmadı duvarı kırar gene o çıkışı bulursun

biz burdayız seni aramızda görmek isteriz

[ates]

öncelikle aramıza hoşgeldin!

canım insan önce kendini sevmeli kendiyle barışık olmalı bazı şeyleri kabullenebilmeli!
istersen önce işe burdan başla!"Yalanlarım beni boğuyor demişsin eğer kendinle barışık olursan yalan diye birşey de kalmaz zaten ortada!
insan her zaman iyiyi yaşayamaz arada bir kötülük gelir dayanır kapıya sonra acı dolu günler
ama sabretmeli insan!
çünkü her yokuşun bir inişi vardır!
terapi görmeye başlamışsın sanırım
çok güzel iyileşmeye doğru adımlar atmaya başlamışsın bile!

unutma insan önce kendini sevmeli
iyi günler diliyorum :)

[asılben]

Varlığımla barışmadım ki hiçbir zaman, gerektiğinde yokluğumla savaşayım...
Ne anlatayım arkadaşlar hangi çirkin yüzümü anlatayım size,
Saf temiz numarasıyla geçen hayatımdaki hangi çelişkiyi paylaşayım sizle.
Hayatımın hangi devresini doğru yaşadım ki, şimdi yanlış yapmaktan korkup mükemmel profilinde oynuyorum bilmiyorum.
Ben nasıl bir mahlukatım, nasıl bir insanım onu da bilmiyorum..

[ates]

canım benim uçurumun kenarındaymış gibi hissedebilirsin kendini!
ama istenildiği zaman başarılmayacak şey yoktur..!

insan gerçekten isterse hayatında beyaz bir sayfa açıp herşeye yeni baştan yakansız başlayabilir!
ki bence sen ilk adımı atmışsın bile
zamanında kendine itiraf edemediğin şeyleri şimdi itiraf edebiliyorsun bence çok büyük bir ilerleme ;)

[birmelek]

Ama şöyle güzel bi şey daha var Asılben, o da hayat henüz bitmiş değil, şükürler olsun nefes alabilmektesin ve en önemlisi bu zamana kadar yaptığın yanlışların farkına varmışsın, peki o yanlışları düzeltme şansın varsa yada onları düzeltemesen bile geri kalan yaşamın için yapabileceğin güzel şeyler mutlaka vardır. Bunları yapmayı denesen. Zararın neresinden dönsen kardır derler. Tedavinin başındaymışsın zaten,şuaralar biraz daha sık dişini derim;çünkü kısa bir zaman sonra kendini iyi etmeye başlayacaksındır. Hepimiz burda hemen hemen aynı şeyleri yaşayan yada yaşamış olan insanlarız. Birçoğumuzda antidepresanlarla yolumuza devam etmekteyiz zaten. Şuanda eski hallerimize göre epey iyiyiz. Sende iyi olacaksın emin ol. Tamam mı arkadaşım? Sıkma canını..

[asılben]

Karanlık yüzüm paylaşamadığım yanlarım hepsi benim günahım mı diye çalışan savunma mekanizmam?
Çelişkilerim beynimdeki çatışmalarım?
Haketmesem bunları yaşamazdım diyen benliğim,
Her insan ektiğini biçermiş diyen atasözlerinin doğru olup olmadığı düşüncem,
Lanetlimiyim diyen düşüncem,
Yeni itiraf ettiğim gerçeklerim,
Obsesyonlarımın gerçek nedeni ni bilmem ama çıkışı bulamam,
Özgür görünen kişiliğimin altında yaşadığım tutsaklığım,
Paylaşamam çünkü utanç verici bir hayat,
Neresinden tutsam elimde kalacak,
Çevremin tanıdığını sandığı benim temiz kimliğimin altındaki pisliklerim...
Of boğuluyorum ya...

[birmelek]

Karamsarlık karanlıktan beslenir ve sen karanlıkta kalmakta ısrar ediyorsun Asılben. Sana anlatıyoruz ama dinlemiyorsun bile bizi. Boğuluyorum diyorsun, el uzatıyoruz tutmuyorsun. Sanki ben burda böyle mutluyum der gibisin. Ben hem boğulayım, hem de boğuluyorum diye haykırayım bu bana yeter diyorsun.

[mavigece]

öncelikle merhaba..hoşgeldin...
hatalarını farkında olman ve bunları düzeltmek istemen senin söylediğin gibi kötü bir insan olmadığını gösterir...ilk adımı atıp kendini değiştirmek istemen önemli...hayatında yeni ve temiz bir sayfa açıp oradan devam edebilirsin...
sorunlarını bizimle paylaşırsan sana daha faydalı olabiliriz...hep birlikte geliriz üstesinden...

[asılben]

Destekleriniz ve cevaplarınız için teşekkür ederim. Bugün güne daha iyi başladım. Sabah yapmam gereken işlerimi yapabildim umarım hatasız olmuştur. Düşünmek istemiyorum düşünceye daldığım anda içimdeki sıkıntı had safhaya çıkıyor elimi kolumu bağlıyor konsantrasyonumu kaybediyorum.
Hayatta hiçbir zaman mücadeleyi bırakmadım her zaman umutlarım oldu, hatta çoğu zaman polyanacılık bile oynadım. Benim sorunum hayatta kendime ait bir yerim olmayışı bunu farkettiğim andan beri boşluktayım.Hep sevgi ve huzur arayışından dolayı herkese ve herşeye boyun eğmem. Kimseye hayır diyememem.............................
Terapinin ve ilaçların işe yaramasını bekliyorum. Mükemmel ve namuslu görünen aile hayatımın karanlığıyla yaşamayı öğrenecem.

[Nefertiti]

Sevgili Asılben :
Hoşgeldin..
Arkadaşlar sağolsun gereken herşeyi yazmışlar.. Hatalar yapmışsın belli...Ama kendine haksızlık etme.Bunları burada paylaşman ve dürüstçe itiraf etmen bile senin ne kadar iyi bir insan olduğunu gösteriyor.İçinde bulunduğumuz Şartlar veya duygu durumlarımızın tesiriyle hatalar yapmışızdır.hepimiz.Boyutları ne olursa olsun....Bi yerlerden dönmek ve bir şeylere başlamak zamanının geldiğini bilmek.Önemli olan bu bence.Sen bu dönemeçte kendini sorgulerken bu duygular içerisinde olman gayet doğal.Başladığın tedavinin ilk etkileride bunu
tetikliyor.Durma devam et.Her şey çok güzel olacak inan.Birazda kendin için bir şeyler yap......

[9 ŞUBAT]

sevgili asılben bugun iyi olduguna sevindim , dedigim gibi bir yerlerden başlaman lazım her şey zamanla yavaş yavaş yerine oturacak bizle ne kadar paylaşırsan o kadar rahatlarsın biz bir tur terapi faydası saglayabiliriz sana ama esas sorun önce kendine guvenmen sonra dr na guvenmen .

[asılben]

Şimdiye kadar hep kendimden nefret ettim. Hayat bana hiç kimseye güvenmemeyi öğretti yıllar içerisinde. Kendimi sürekli kirli, pis ve suçlu hissettim. Herşeyde kendimi suçladım, her zaman kendimi sorguladım nerede hata yaptım diye. Her olayda elbette bir suçum vardır dedim kabul ettim suçuma karşı cezamı çektim.
Şimdi düşünüyorum gerçekten bu kadar haketmişmiydim tüm cezaları,
Çelişkilerime çözüm bulabilecekmiyim.
Bazen taşıyacağımızdan fazla yükü kaldırınca altında kaldığımız gibi bende hayat yükümün altında kalıyorum gibi.

[asılben]

Sayfayı günlüğe çevirdim. Her gecenin bir sabahı olduğunu çok iyi biliyorum. Zamanın bazen insanın dertlerine derman, bazende dertleri katmerleştirdiğini de çok iyi biliyorum. Ben şu an zamanın içinde yok ettiğim kendimi arıyorum. Benim isteklerim neydi, hayallerim neydi ve neleri yaşadım diye düşünüyorum.
Çıkış yolu olmasa da sorunlarıma katlanmayı öğrenmeye çalışıyorum.

[Gümüş]

Sayfayı günlüğe çevirdim. Her gecenin bir sabahı olduğunu çok iyi biliyorum. Zamanın bazen insanın dertlerine derman, bazende dertleri katmerleştirdiğini de çok iyi biliyorum. Ben şu an zamanın içinde yok ettiğim kendimi arıyorum. Benim isteklerim neydi, hayallerim neydi ve neleri yaşadım diye düşünüyorum.
Çıkış yolu olmasa da sorunlarıma katlanmayı öğrenmeye çalışıyorum.:(ilk yazını görünce umutsuzluğun beni korkuttu çok üzüldüm,ancak bu yorumuna sevindim.özellikle bu kıtalarda kendimide buldum.
Ben şu an zamanın içinde yok ettiğim kendimi arıyorum. Benim isteklerim neydi, hayallerim neydi ve neleri yaşadım diye düşünüyorum.
Çıkış yolu olmasa da sorunlarıma katlanmayı öğrenmeye çalışıyorum.[/
bende son iki yılımı arıyorum iki yıl önceki beni.artık o öldü ancak ben yeni benle yaşamayada alışmaya çalışıyorum:rolleyes:ne yapabiliriz geçmiş kaderdir.elden birşey gelmez önemli olan şimdi.bundan sonra:rolleyes:

[asılben]

Bugün benim için önemli birgün....
Psikiatristimle ikinci defa görüşmem var. Neler anlatıcam, neler konuşacam biraz tedirginim. Kendimi ne kadar ifade edebileceğimi bilmiyorum. Hep kendi içimde yaşadığım, kendime sakladığım sırlarımın hangi yönlerini anlatabilecem bilmiyorum. Bunuda anlatmalıyım, şunu da söylemem gerekli mi gibi şüphelerim var. Ne kadarını anlatmam doğru..
Bugün terapiye gidene kadar tedirgin ve sıkıntılı geçer. Terapiden çıktıktan sonrası da tüh bunu neden söylemedim yada şunu söylemem yanlış oldu kimbilir benim hakkımda ne düşünmüştür psikiatrist gibi kendimi yemekle geçecek....

[mavigece]

günaydın asılben...önce sakin olmaya çalış...doktoruna herşeyi anlatırsan sana daha iyi yardımcı olabilir...anlatmak istediklerini önceden not alırsan çok iyi olur...sonradan tüh dememiş olursun;) herşey yoluna girecektir,umudunu kaybetme...

[9 ŞUBAT]

sevgili aslı , kendini fazla sıkma , rahat olmaya çalış
merak etme dr senin hakkında bir şeyler duşunmez sadece sana nasıl yardımcı olabilirm diye duşunur senin gibi nice kişiler geliyor ve sen bu durumda olupta karşılaşacagı ilk kişi degilsin onun için rahat ol ,

birde sana tavsiyem şu anda kafanda neler varsa anlatmayı istedigin onları maddeler halinde not et , böylece gittiginde o heyecan içinde söylemek istediklerini unutma sorunun olmaz terapin daha verimli olur sende daha doyurucu bilgiler edinirsin , çunku hepimiz aynı şeyi yapabiliyoruz bir konuşmaya giderken şunu şunu söyleyelim diyoruz ama ortamın etkisiyle unutuyor sonrada niye şunu demedim bunu demedim diye kendimizi kahrediyoruz ,
oysa not etsek hiç bir sorun kalmayacak ,

kolya gelsin , iyi haberlerini bekliyoruz ve şunu asla unutam biz burda bir aileyiz ve bizler her daim yanındayız .

[asılben]

Terapimi çok saçma sapan geçirdim arkadaşlar.Kendimle sorunlarımla dalga geçerek geçen bir 50 dk oldu. Nedense o an hayat bana tozpembe göründü.Sorunlarımda şımarıklığım gibi göründü.
Ne insanlara hatta aileme bile güvenmediğimi anlattım. Ne sevdiklerimi kaybetme korkusu yüzünden sürekli endişeli ve tetikte beklediğimi anlattım. Mutlu olmaktan bile korktuğumu, mutlu olduğum an sanki sevdiğimin birine bişey olacakmış gibi çekindiğimi anlatamadım. Her kötü olayda benim yüzünden oldu diye suçluluk hissettiğimi kendimi cezalandırdığımı anlatamadım. Kendimi pis ve kirli gördüğümü, hatta lanetimin birine bulaşmasından korktuğumu söylemedim.Kendimi önemsiz ve değersiz gördüğüm için orada sorunlarımı paylaşmaya bile gerek duymadım:mad:

[asılben]

Bi dahaki terapiye gitmeden önce bu yazdığım mesaja bakıp sorunlarımı umarım doktorumla paylaşırım

[mavigece]

bu şekilde düşünmene neden olan bir olaymı oldu...neden kendini bu kadar suçlayıp değersiz görüyorsun...bunları bizimle paylaşmak istersen dinlemeye ve elimizden geldiğince yardımcı olmaya hazırız...

[ates]

Hiçbir insan değersiz değildir canım

Sen hayatı koyvermeye meillisin galiba
çıkar aklından bunu bence
her insan hata yapar her insanın derdi vardır ;)
kusursuz dertsiz bir insan görebilir misin şu dünyada!

kendine gel ve kendini sevmeye çalış kendini sevmeyi öğren
eminim ki seninde hoşuna giden yönlerin vardır
başkalarının da hoşuna giden yönlerin vardır bundan eminim!
unutma kendini sevmeyen insan kimseyi sevemez :);)

[mavigece]

Bi dahaki terapiye gitmeden önce bu yazdığım mesaja bakıp sorunlarımı umarım doktorumla paylaşırım

sorunlarını tam olarak anlatırsan doktor sana en doğru şekilde yardımcı olabilir...hiçbirşey saklama...içinden geçenleri olduğu gibi anlat...

[asılben]

Bu sabah yine sıkıntılı uyandım..
İçimde kötü birşeyler olacak sıkıntısı ve beklentisi içinde uyanmaktan nefret ediyorum...
Şimdi biraz daha iyiyim..
Kendimi dinlemek ve düşünmek istemiyorum..

[Nefertiti]

Bu sabah yine sıkıntılı uyandım..
İçimde kötü birşeyler olacak sıkıntısı ve beklentisi içinde uyanmaktan nefret ediyorum...
Şimdi biraz daha iyiyim..
Kendimi dinlemek ve düşünmek istemiyorum..

Siteye daha sık uğra.İçinden geçenleri yaz.Biz seni dinlemekten ve gerektiğinde yardımcı olmaktan mutlu oluruz.paylaştığın her kelimeyle üzerinden bir yük kalktığını farkedeceksin.

[mavigece]

eevt asılben bronz çok haklı....ne kadar çok yazıp paylaşırsan o kadar rahatladığını göreceksin...;)

[asılben]

Merhaba arkadaşlar;
Bazen yazmak yaramı kanatıyor, anlatmakta aynı şekilde...
Bugünlerde ne yazabiliyorum, ne konuşabiliyorum. Bi tek iyi olan şey çalışıyorum. Çalışmak düşünmeme fırsat vermiyor. Hayatımı düşündüğüm zaman bocalıyorum, kuyuya düşüyorum...

[asılben]

Uzun süredir sayfama yazmadığımı farkettim.
Aslında uzun süredir sitede bi tek fıkra köşesini takip ettiğimi gördüm.
Ne zaman bunalsam işler üstüme gelse, elime çayımı alıp fıkra köşesini okuyup herkesten ve herşeyden uzaklaşıp bi fıkra okuyup gülümsüyorum.
İyimiyim? Fena değilim...
Hayat iyi kötü gidiyor, bende ayakta durmak için mücadele veriyorum.
Doktora devam ediyorum....
Görüşmek üzere...

[Nefertiti]

Uzun süredir sayfama yazmadığımı farkettim.
Aslında uzun süredir sitede bi tek fıkra köşesini takip ettiğimi gördüm.
Ne zaman bunalsam işler üstüme gelse, elime çayımı alıp fıkra köşesini okuyup herkesten ve herşeyden uzaklaşıp bi fıkra okuyup gülümsüyorum.
İyimiyim? Fena değilim...
Hayat iyi kötü gidiyor, bende ayakta durmak için mücadele veriyorum.
Doktora devam ediyorum....
Görüşmek üzere...

İyi olmana çok sevindim.

O zaman fıkra köşesini senin için biraz daha sıcak tutalım...;)

Daha iyi haberlerini bekliyoruz..

[esin_29]

İçimdeki karanlığa zarf olmuş dışımın siyahı. Umutsuz bir kopuştu benimkisi odamın kirli duvarlarında seyrederken sokak lambasının ışığında üşüyen geceyi. Öylesine korkak ki gözyaşlarım ömrümce öpmedi dudaklarımı. Yüreğimin üstüne tünemiş çırpınan bir kuş misali sesi çıkmazdı sesimin. Öylesine büyüdü ki yalnızlığın bende, içimdeki çocuk kaçarken kendinden, keder im karanlığıyla sevişiyordu, utancını bedenime yükleyerek
. Bir atımlıkdı yüreğimin çırpınışı hayatım sokak lambasının raksına eşlik ederken. Yoksun artık sokak lambamın dibinde. Bana son kez el salladığın yerde yağmurun ıslağındaki toprağın kokusu. Söyleyecek ne çok şeyim vardı oysa salacaktım üstüne yüreğimin minik kuşunu, sessizliğimdeki çığlığımı anlatacaktı sana, ağlıyordun giderken, son kez baktın pencereme. Yağmurla öpüşen gözyaşlarına inat, dudaklarındaki keder, karanlığımı haykırıyordu.
Kokun var artık duvarlarımda senden bana kalan, kaçışım bile çare değil hayalindir artık her köşemde seni anlatan. Pencerene konmuş bir kuş olaydım keşke, sen beni bilmesende, elindeki ekmek kırıntısına muhtaç olan.Evinin duvarında bir taş olaydım keşke,bir defa yanımda geçse de kokusunu duysam diye ağlayan.Bir gün bensizliğinin içinde adını haykırırlarsa. Bilki ben ağlıyorumdur senin için sana...Aramıza hoş geldin...!Umuyorum ki her zaman aydınlık zamanlar,günler yaşarsın..!!

[drsnylmaz]

hayatta zor olan şey tanışmaktır kendinle, sabırlı olmalısın

[asılben]

Eskiden psikoloji sitelerinde insanların sorunlarında yanında olurdum. Okurdum sorunları ve yardımcı olmaya en azından yanındayım demeye çalışırdım. Şimdi ise dikkatimi çeken birşey var kendimde sorunları, insanların üzüntülerini paylaşmayı dayanamıyorum. Bırakın yardımcı olmayı okuyamıyorum bile. Kalbimde acı ve çaresizlik hissettiğim için uzaklaştım...
Hayatı tozpembe görmeyemi çalışıyorum, yoksa sadece kendimi korumaya mı çalışıyorum negatif olaylardan bilmiyorum....

[9 ŞUBAT]

Eskiden psikoloji sitelerinde insanların sorunlarında yanında olurdum. Okurdum sorunları ve yardımcı olmaya en azından yanındayım demeye çalışırdım. Şimdi ise dikkatimi çeken birşey var kendimde sorunları, insanların üzüntülerini paylaşmayı dayanamıyorum. Bırakın yardımcı olmayı okuyamıyorum bile. Kalbimde acı ve çaresizlik hissettiğim için uzaklaştım...
Hayatı tozpembe görmeyemi çalışıyorum, yoksa sadece kendimi korumaya mı çalışıyorum negatif olaylardan bilmiyorum....


aslında her yazı ayrı bir tecrube olmalı bizler için , evet karşıdakinin durumundan etkilenmemek elde degil , eger imkan varsa bir şeyler yapmalı ama yoksada ondan ders alınmalı ,

[Amarth]

asılben arkadaşım bu yaşadıklarını çok iyi anlıyorum bende atlattım bu travmayı çok şükür. Sen çok mükemmelliyetçi birisin benim gibi. Geçmişte yaptığın bir hatayı kabul edip ders almak yerine "ben bunu yapmamalıydım,nasıl yaparım" diyip kendini cezalandırmaya yöneliyorsun. Eğer yaşadıkların tazeyse senin tek ilacın "Zaman" dan başkası olamaz. Tedaviye devam mesajını bekliyoruz ve ruh halinin durumunu ...:)

[asılben]

Merhaba arkadaşlar uzun süredir yazmaya cesaretim yoktu, sorunlarımı ve hatta kendimi yok sayarak normal bir hayat geçiriyordum.
Gerçek hayatta sustuğum zaman yazabiliyorum bugünde susma günüm...
Terapide ilerlemeye başladım ama maddi sorunlar yüzünden ara vermek zorunda kalıcam.İş hayatımda ciddi ters giden günler yaşıyorum belki bundan sonra terapi için izin bile alamayacam...

[kamiloglu]

merhaba asılben
aslında insan bazen kendini olduğu gibi kabullenebilmeli. yani sıkıntılarını dertlerini yoksaymaktan ziyade varolduklarını ama onlarla yaşayabileceğini de bilmeli. yani iyisiyle kötüsüyle bu benim diyebilmek bence hayatta başarılması en zor şeylerden birisi. bu benim içinde geçerli bir konu.
yani kendimle didişip durmaktan bir vazgeçsem rahatlayacağım ama bir türlü olmuyor işte.
yani bu konuda senle aynı sıkıntıları yaşıyoruz gibime geliyor.
neyse terapinin olumlu sonuçlar verdiğini yazmışsın. tüm sıkıntılarını bir an önce atlatabilmeni diliyorum.

[asılben]

Susmak, konuşmak, kendimi dinlemek, kendimi tanımak,hatalarımı düşünmek, yaşadıklarımı olduğu gibi kabul etmek hepsini yaptım. Süreç devam ediyor, hayatı olduğu gibi yaşıyorum...

[9 ŞUBAT]

Susmak, konuşmak, kendimi dinlemek, kendimi tanımak,hatalarımı düşünmek, yaşadıklarımı olduğu gibi kabul etmek hepsini yaptım. Süreç devam ediyor, hayatı olduğu gibi yaşıyorum...

en guzelini yapıyorsun , geçmiş geride kaldı degiştiremeyiz , gelecek ilerde o zamana kadar yaşayacakmıyız belli bile degil , oysa şu an yaşıyoruz
yapılacak en dogru hareket anı yaşamaya çalışmak , ne kadar başarabilirsek o denli kendimizle barışır hayattan zevk alırız ,
onemli olan anı yaşamayı ogrenebilmek gerisi kendiliginden hallolur zaten .

[asılben]

Boşluk mu bu, ne yapacağını bilmemek mi, bi tuhaflık var ama ne olduğunu çözemedim. Öfkeliyim ama kime olduğu yada neye olduğu belli değil.Bişeyler yapmak istiyorum ama ne yapacağımı bilmiyorum, ne yapsam sıkılıyorum. Tuhaf anlamsız bir ruh hali içindeyim. Kimseyle konuşmak istemiyorum ama yalnız da kalmak istemiyorum. Hiçbir yere sığmıyorum ama yerimden de kalmak istemiyorum. Of ya kesinlikle ne istediğimi bilmez bir haldeyim. Ben kendimi anlamamışken de benim bu durumumu anlayabilecek biri de çıkmaz tabii...

[tuonela]

İnsan başkaları tarafından sevildiğini görmezse kendisini sevmesi daha zor oluyor.
Çünkü insanın içinde sürekli çalışan sorgu mekanizması her hali sorguluyor,
sorgulamaması için somut veriler istiyor.Belki okuyunca saçma gelecek ama
hem iyiymiş gibi yap hemde birilerine faydalı olabileceğin,sana teşekkür etmelerini sağlayabilecek şekilde yardımda bulunabileceğin yerler keşfet.(Dernekler gibi)
İnsan kendisini diğerlerinden aldığı dönütlerle algılıyor biraz da...
Bunun dışında hep ümit verici kitaplar okumak ve pozitif kişilerle olmaya özellikle dikkat etmek yararlı olabilir.Müzik de faydalı olsa gerek diye düşünüyorum.
Yaşamak hepimiz için bir savaş,gücümüz oranında varız ve biraz acı da olsa iş sadece bizde bitiyor.Hani bi söz var ya:"Çaresiz değilsiniz,çare sizsiniz".Helede kendimiz için bizden başka çare yok,bazen yaşamaktan nefret etsekte hâlâ ölmemişsek yaşam bizi seviyor ve bizden ümitli demektir.

[eceem]

Gözünü kapattığında yüzünde tebessüm etmene neden olan bir hayal kur dense bu ne olabilirdi .. ?

Nasıl birşey şuanda senı heyecanlandırırdı ?

Hayatını kısımlara ayırsan ; sosyal hayat - eğitim - aile - iş hayatı - ilişkilerin - bunları en mutlu , en tatmini yüksek olarak sıralandırsan en aşağıda kalan 2 si hangisi olur ?

Fiziksel , duygusal , zihinsel olarak bedenınıze nasıl bakıyorsunuz ? Ben kendime çok iyi bakarım diyebilmeniz için neler yapmanız gerekir ? ...

Yaşama direnerek ve ona tepki vererek enerjinizi boşa harcadığınız alanlar neler olabilir ?
.....
bunlara yazılı cevap vermen gerekmez .. sen bil yeter ..
bir mum yansa yeter o ışıkta yürüyebiliriz ..
insan olduğun için , sen olduğun için değerlisin .. yaptığın yanlış gördüğün şeyleri hiç görmeyebilirdinde .. ama sen Sen olduğun için farkındasın ..
Karanlığa sövme , bir mum yak ;)

Sevgiler ...

[asılben]

Karanlığımı yırtıp açmak için, bir ışık ararken karanlığımdan korkup kaçıyorlar. Şaşkınlık ve allak bullak bir ifadeyle herkes kaçıyor.Karanlık bir insanın üstüne düştüğünde herkes kendisine bulaşacak bu karanlık sanıp kaçarmış doğru mu?

[9 ŞUBAT]

Karanlığımı yırtıp açmak için, bir ışık ararken karanlığımdan korkup kaçıyorlar. Şaşkınlık ve allak bullak bir ifadeyle herkes kaçıyor.Karanlık bir insanın üstüne düştüğünde herkes kendisine bulaşacak bu karanlık sanıp kaçarmış doğru mu?

aslında çok yanlış,hiç ummadıkları bir anda o karanlık onlarında ustune çokebilir,böyle olmayacagının hiçbir zaman garantisi yok.Ama insanlar o kadar dar goruşlulerki çogunlukta o yuzdende hata yaptıklarını ancak aynı karanlık onların başına çoktugu anda anlayabiliyorlar,

insan başkasının karanlıgını yırtabilmeliki kendide o duruma duştugunde ona uzanan eller olabilsin.

[rockkk]

ewt aynı o durumdayım..ben sürekli bu dediğin durumdayım işte..o kdr güzel anlatmışsınki asılben yni bu kdr beni anlatabilir.ben bile kendimi böyle tarif edemezdim.bu ruh hali sürekli benle ve içime sığmıyor gibi sanki.öfkeliyim kime bilmiyorum,bişeyler yapmak istiyorum ama yaparsam da sıkılıyorum,yalnız olunca sıkılıyorum ama konuşmakta istemiyorum aynen..nolucak böyle mutsuzum bu yüzden sürekli sürekli özümde mutsuzum..insanın özünde mutlu olması o kdr önemli ki arkadaşlar dışardan ne kdr gülerse gülsün özü mtsuzsa o insanın içi içine sığmaz sürekli endişelidir zordur bu insan az insan vardır yanında....

[asılben]

Karanlik, Kocaman Bir Bulut Gibi, Simsiyah Bir Kan Gibi Yapiş Yapiş Balçik Gibi Bataklik Gibi Sardikça Sariyor Etrafimi. Kocaman Bir Deniz Gibi Ucu Sonu Belli Olmayan Bir Bataklik çikmaya çaliştikça Batiyorum, Tutunacak Yerim Yok. Gözlerime Kadar Siyaha Battim Ben Batakliğin Içindeyim üstümde Ise Kocaman Kara Bir Bulut, Ne Baktiğim Alanda Güneş Var Nede Ayla Yildiz. Içinde Bulunduğum Bu Kara Yapiş Yapiş şey Adini Koyamadiğim Kan Gibi çamur Gibi şey Beni Içine çekiyor. Seyretmeyin Batiyorum, Yaklaşmayin Sizi De Içine çeker. Elini Uzatani Benimle Birlikte Dibe çeker. Bulaşici Bir Hastalik Gibi. Zaten Benden Mideniz Bulaniyor.
Veda...

[aşıkk]

Uzun süredir kendi kendimle oynadığım iyiyim numaraları artık sona erdi. İyi olmadığımı kabul etmek çok uzun sürdü. Yuvarlandığım karanlık hergün biraz daha büyüyor. Yalanlarım beni boğuyor, gerçeklerle yüzleşmekse acı veriyor.Asılben hangisi diye düşünüyorum. İçimde patlayacak gibi hissettiğim sıkıntılarım mı, etrafa oynadığım masum ve anlayışlı insan mı...
Boğuluyorum.......... Karanlıkta yönümü şaşırdım tutanamıyorum........
Heryer boşluk, heryer iğrençliklerle dolu gibi geliyor.....
Belki şu anki halim yeni başladığım tedaviden dolayıda olabilir.
Malesef antidepresiflerin ilk başta daha çok depresyona soktuğunu biliyorum.
Sağlıklı düşünemiyorum, sağlıklı göremiyorum etrafımı..
Çalışamıyorum....
Kötüyüm ya lanet olsun,
kötüyüm....

değilsin ve düzeleceksin dünyada güzel şeylerde oluyor sende o güzelliklerle buluşacaksın...sevgi,lerimle:):)