SOSYAL FOBİ'den NASIL KURTULURUM??

[yapayalnız]

Arkadaşlar! aranızda Risperdal adlı ilacı kullananınız varmı? ben yaklaşık 10 yıldır sosyalfobi ile mücadele etmekteyim ama ne kadar çabalasamda hep 1 adım ileri 2 adım geri gitmişimdir.Bir türlü üstesinden gelemiyorum.Sosyalfobiye karşı Risperdal adlı ilacı kullananlar olduğunu duydum ama ben bugüne kadar bu ilacı hiç kullanmadım acaba faydasını göreniniz varmı?ne gibi faydasını gördünüz?hiç yanetkisi oluyormu? yada Risperdal benzeri sosyalfobiye karşı etkili bir ilaç hiç varmı? sosyalfobi benim hayatımı kararttı! dışarı çıkamaz en az kalabalık yerden bile geçmekte korkunç zorlanır oluyorum, bi yerden mesela bir cafe,otobüs durağı,market,banka,kitabevi gibi herkesin rahatlıkla gidebildiği yerlerde bulunmakta inanılmaz zorluklar yaşıyorum üstelik o kadar dirensemde vücudumdaki anormallikleri zaptedemiyorum:terleme,heyecan,ateş basması,titremeler(özellikle ayakta ve yüzde),kasılmalar..bunlar için birçok ilaç kullandım ama hep boşa gitti her denediğimde büyük hayalkırıkları yaşadım ve hep kendime küstüm mücadele etmekteki arzum ve çabam hep sekteye uğradı.Sürekli şapka takmak gözlük takmak zorunda kaldım kendimi mümkün olduğunca insanlardan soyutladım ama gene işe yaramadı bende herkes gibi gezmek dolaşmak bir cafeye gidip bişiler yemek yada sinemaya gitmek istiyorum.Sonra bir yerde Risperdal adlı ilaç hakkında bazı yazılar okudum.Acaba aranızda sosyalfobisi olan varmı? bununla nasıl mücadele ediyorsunuz buna karşı etkili bir ilaç varmı? bunu öğrenmeyi çok istiyorum daha önemlisi bunu yenen varmı? İnsanlarla iletişim kurmada çok büyük zorluklar çekiyorum en az kalabalık yerde bile onlarla uyum sağlamakta zorlanıyor hemen orayı terketme isteği doğuyor karşımdakiyle ilgilenmek yerine sürekli sağımı solumu arkamı yokluyorum acaba beni duyarlarmı rezil olurmuyum utangaçlığımı farkederler diye ödüm kopuyor konuşmakta inanılmaz zorlanıyorum 2 lafı biraraya getiremiyorum yüzüm çok kızarıyor sanki maratona katılmış atlet gibi üstümden su akıyor ama inanırmısınız arkadaşlar ben eskiden böyle değildim!! ve böyle olmamanın güzelliğini rahatlığını hayattan zevk almanın nedemek olduğunu çok az da olsa hatırlıyorum dile kolay tam 10 yıl oldu ve her günüm kapkaranlıkta yapayalnız geçti! ne bir yol gösterenim oldu ne de benim dilimden anlayan biri sadece saman alevi gibi yanıp sönen birkaç doktor oldu ama nafile hergeçen gün daha kötüye gittim şimdi tek düşündüğüm şey intihar! umarım beni anlayanınız çıkar veya daha önemlisi bu sorunun üstesinden gelen! artık daha fazla ne kadar dayanacağımı bilemiyorum ama en kötüsü çabalarımın iyileşme arzumun boşa gittiğini görmek o an elimde bir silah belirmesini istiyorum yeter artık diyerek!! hepinize sevgiler saygılar..tanrı hepinizin yardımcısı yol göstericisi olsun...!!!

[kamiloglu]

arkadaşım öncelikle hoş geldin
sosyal fobi veya diğer konuda yazdığın okb ile ilgili birçok kaynağı burada bulabilirsin
umarım en kısa zamanda iyileşirsin

[9 ŞUBAT]

aramıza hoş geldin , sorunlarınla ilgili oldukça detaylı bilgiler mevcut , eger forumları araştırırsan faydası olur ,
ne olursa olsun iyileşmek istemekten vazgeçme , biz her zaman yardıma hazırız yeterki sende yanımızda ol .

[kırmızıpabuçlar]

sosyal fobiliyim..

neresinden başlayayım,nasıl başlayayım bilmiyorum..açıkçası anlatmak bir fayda sağlar mı onu da bilmiyorum..ama emin ol sosyal fobi doğru tedaviyle ve gösterdiğin çaba ile azalıyor..nitekim zamanında otobüse bile binemeyen ben,artık hergün birkaç kez otobüse biniyorum,rahatlıkla tanımadığım insanlara yol,saat vb sorabiliyorum,alış-veriş yapabiliyorum,birşeyi beğenmiyorsam,almayıp dükkandan çıkabiliyorum,tek başıma bir cafeye gidip birşeyler yiyebiliyorum...semptomlar olmuyor mu? oluyor..ama bile bile üstüne gidiyorum,çünkü hayatta hep birşeyleri kaçırmaktan bıktım artık..hızlı adımlarla koşup,kaçırdıklarımı yakalamam gerek..

bunları söylüyorum; inancın artsın..hayata ve güzel günlere olan inancın..

bunları söylüyorum; çaban ve hırsın artsın..inan bana imkansız değil..güzel günleri de bizler de görebiliriz..tek yapmamız gereken camdaki buğuyu silip,umutlu gözlerle geleceğe bakabilmek ve çabalamak..

[rockkk]

sosyal fobim benimde var.topluluk önünde bi hareketyapmak o kdr zor geliyorki hemen kalbim çarpmaya başlıyor ateş basıyor terliyorum en önemlisi yüzümü kontrol edemiyorum ve bedenimi bide ellerim titriyor.sanki kendimi kaybediyorum.yani otobüse fln binmekte sorunum yok zorlanma oluyor ama kendi içimde oluyor bu.okulda sunum yapıyorum tiyatroda bile oynadım ama o ana gelene kdr heycan heycan üstüne.çok zorlanıyorum kendi içimde.bu zorlanma bende kaygıya dönüştü.ve şunu farkettim o kaygı dediğimiz şeylre odaklandığımızda sorunlar yaşıyoruz bence.yani ben mesela annemle konuşurken nası bakıcam gözlerine uzun süre bişeyler de anlatıyo ama napıcam başka yrlere mi baksam fln gibilerinden kaygı düşündüm beynimde ve gerçekten annemin bile gözlerine bakmakta zorlandım.sonra anlattığı şeye odaklandım kaygısız bi şekilde rht ve gayet normal bakabildim hiç bi sorun olmadı. fark işte bu.yani bunu deneyebiliceğiniz insanlar üzerinde deneyin farkedersiniz.ailenizden birinin gözlerinde deneyebilirsiniz.gözlere bakamamadaki sorunun çözümü bu.karşıdaki insan bişeyler anlatırken onun anlattığı şeye odaklandığımızda ztn kaygı beynimizi meşgu etmiyo unutuyoruz :) valla ben bunu farkkettim.ama kendim bişeyler anlatırken zorlanıyorum bakmakta onun çözümünü bulamadım ama bulucam başka çarem yok çünkü:) çözüm kendimiziz.yollar bulmalıyız kendimize.diğer insanlar böyle yapıyor hep savunma halindeler bunu yol olarak seçmişler kendilerine.güvenli gibi duruyolar.hiçbişey yapamıyosak umursamaz tavırlı görünelim bu da bi yoldur.insanlar bakıyorum yapmacık görünüyolar niemi çünkü kalkanları var savunma kalkanları üstlerinde.kimisi ters davranarak kimisi umursamaz olarak kimisi çok gülerek bi şekilde ayarlıyo kendini.sosyal fobilliler napcanı bilemediği için böyle oluyolar.güvensiz kalıyolar ama güveni kazanamıyosak güvenli görünelim çoğu insanın yaptığı gibi.nie yapamazmışız yapabiliriz:) biz farklı değiliz hasta da değiliz biz sdc hayattaki rollerimizi ayarlayamıyoruz.o yüzden rht değiliz nası davranıcamızı şaşırıyoruz.yani olay olurken durumlar olurken bizim aklımız kaygıda hep.tek sorun bu işte kaygı.durumların içindeyken o durumu yaşamalıyız kendimizi o durumun akışına bırakmalıyız.
yakın oldumuz insanlarla busorunu yaşamıyoruz genelde niye çünkü kaygı olmuyo fazla durumlara bırakıyoruz kendimizi..
önemli olan üstünegitmek bence..olmuyomu bi da bi daha..gidiceksin üstüne.hem bu güven de kazandırır insana ve kişilik yapımız yavaş yavaş örer kendini ama dediğim gibi insan yapmadığı şeyden korkar unutmayalım......

[merdivenler]

merhaba, ben de uzun arastirmalar sonucu sosyal fobim oldugunu farkettim.
Ama bu sorunumu hafifletecek bir yontem buldum. Bu sayede 20 yasimdan sonra otobuse binmeyi, alisveris yapmayi, fatura odemeyi, yabancilarla sohbet etmeyi ogrendim. Bir cok insan icin gundelik, normal olan seyleri yeni yeni yapabiliyorum.

Yontemim bu:
Cok mukemmel, kendine guvenli gorunen tanidiklarimi dikkatle inceledim. Onlar da aslinda kalabaliktan cekiniyor, tedirgin oluyor, saskin davraniyorlar. Sadece bununla basetmek icin bazi mucadele yontemleri var. Herkesin farkli belki, ama bir cok sey temelde ayni.

Bu tur insanlari incelerken bunlari uygulamayi denedim ve ise yaradi. Sadece cesaretini toplamak, hata yaptigin zaman kendine kizmamak, baska insanlar gibi davranmaya calismak gerekiyor. "Olur boyle seyler" deyip, yoluna devam etmek yani.

Basimdan gecen saskinlik hikayelerini anlatsam komedi filmine doner. Otobuste, bakkalda, markette. En kotusu de telefonda! 118'i arayip, "seyin numarasini sorucaktim, eee, neyindi yav? neyse ben sonra ararim" deyip yanimdakileri yerlere yatirmisligim var :o

Ama kendime kizmiyorum, bir dahaki seferde herkes gibi davranirim deyip geciyorum. Cunku bunlari benden baskasi hatirlamiyor, ne otobus soforu, ne marketteki gorevli. Onlar daha neler neler goruyor! Beni mi hatirlayacak.

Bir tanidik varsa yanimda, espri konusu oluyor en fazla, egleniyoruz :)

[Nefertiti]

Süperrrsinnnnn...Çok haklısın zaman zaman hepimizin yaşadığı durumlar bunlar,
belki bende biraz eksik sende biraz fazla...Bunun farkında olmak ve normal olabileceğini düşünmek işte bütün mesele bu...;)

Beterin beteri var deyip haline şükretmek....

Siteye hoşgeldin"merdivenler":)
paylaşımlarının devamını bekliyoruz

[negatif]

10 yıl uzun bir süre çok güçlüsün demektir sana bir iksir tarifi vermek isterdim karıştır ve iç mucizeler yazık ki bizim gibilere uğramıyor birgün zaten öleceğiz acele etme 12 saate indirge hayat süreni ve günlük yaşa çıkamazsan çıkamıyosun bende çıkamıyorum napalım ölelim mi yok öyle çikolataları başkalarına bırakmak ormana gidemiyorsam bahçemde ki ağaçla yetinirim sonuna gelmedik daha bunları yazacak gücümüz sık dişini kardeşim yanlız değilsin bunu bil aynı savaşı veriyoruz inan benim ki çok daha çetrefelli

[cashbacter]

Risperdali okuyunca biraz şaşkınlık yaşadım ilk kullandığım ilaçtı.Hikayemi kısa bir şekilde anlatayım müsadenizle.Tolamda 6 psikiyatrist ve 1 psikoloğum oldu.5 psikiyatrist depresyon diğeri ise borderline teşhisi koydu.İşte borderline teşhisi koyan psikiyatrist bana risperdal vermişti.Hem psikiyatristimle emekli olmasından dolayı ilişkimizin bitmesi hemde borderline olmadığım için:) risperdalin bir faydasını görmemiştim.Çok şükür depresyonu atlattım sosyal fobimle mücadele etmekteyim.10 yıldır sosyal fobisi olan arkadaşıma şunu söylemek istiyorum benim depresyondan kurtulmamda 10 yılımı aldı.Ama kurtuldum.Şimdi ne kadar zaman alır bilmem ama sosyal fobimden de kurtulacağım İnşaallah.Allah(C.C.) hepimize sağlık mutluluk ve sabır versin.

[aysei]

Arkadaşlar! aranızda Risperdal adlı ilacı kullananınız varmı? ben yaklaşık 10 yıldır sosyalfobi ile mücadele etmekteyim ama ne kadar çabalasamda hep 1 adım ileri 2 adım geri gitmişimdir.Bir türlü üstesinden gelemiyorum.Sosyalfobiye karşı Risperdal adlı ilacı kullananlar olduğunu duydum ama ben bugüne kadar bu ilacı hiç kullanmadım acaba faydasını göreniniz varmı?ne gibi faydasını gördünüz?hiç yanetkisi oluyormu? yada Risperdal benzeri sosyalfobiye karşı etkili bir ilaç hiç varmı? sosyalfobi benim hayatımı kararttı! dışarı çıkamaz en az kalabalık yerden bile geçmekte korkunç zorlanır oluyorum, bi yerden mesela bir cafe,otobüs durağı,market,banka,kitabevi gibi herkesin rahatlıkla gidebildiği yerlerde bulunmakta inanılmaz zorluklar yaşıyorum üstelik o kadar dirensemde vücudumdaki anormallikleri zaptedemiyorum:terleme,heyecan,ateş basması,titremeler(özellikle ayakta ve yüzde),kasılmalar..bunlar için birçok ilaç kullandım ama hep boşa gitti her denediğimde büyük hayalkırıkları yaşadım ve hep kendime küstüm mücadele etmekteki arzum ve çabam hep sekteye uğradı.Sürekli şapka takmak gözlük takmak zorunda kaldım kendimi mümkün olduğunca insanlardan soyutladım ama gene işe yaramadı bende herkes gibi gezmek dolaşmak bir cafeye gidip bişiler yemek yada sinemaya gitmek istiyorum.Sonra bir yerde Risperdal adlı ilaç hakkında bazı yazılar okudum.Acaba aranızda sosyalfobisi olan varmı? bununla nasıl mücadele ediyorsunuz buna karşı etkili bir ilaç varmı? bunu öğrenmeyi çok istiyorum daha önemlisi bunu yenen varmı? İnsanlarla iletişim kurmada çok büyük zorluklar çekiyorum en az kalabalık yerde bile onlarla uyum sağlamakta zorlanıyor hemen orayı terketme isteği doğuyor karşımdakiyle ilgilenmek yerine sürekli sağımı solumu arkamı yokluyorum acaba beni duyarlarmı rezil olurmuyum utangaçlığımı farkederler diye ödüm kopuyor konuşmakta inanılmaz zorlanıyorum 2 lafı biraraya getiremiyorum yüzüm çok kızarıyor sanki maratona katılmış atlet gibi üstümden su akıyor ama inanırmısınız arkadaşlar ben eskiden böyle değildim!! ve böyle olmamanın güzelliğini rahatlığını hayattan zevk almanın nedemek olduğunu çok az da olsa hatırlıyorum dile kolay tam 10 yıl oldu ve her günüm kapkaranlıkta yapayalnız geçti! ne bir yol gösterenim oldu ne de benim dilimden anlayan biri sadece saman alevi gibi yanıp sönen birkaç doktor oldu ama nafile hergeçen gün daha kötüye gittim şimdi tek düşündüğüm şey intihar! umarım beni anlayanınız çıkar veya daha önemlisi bu sorunun üstesinden gelen! artık daha fazla ne kadar dayanacağımı bilemiyorum ama en kötüsü çabalarımın iyileşme arzumun boşa gittiğini görmek o an elimde bir silah belirmesini istiyorum yeter artık diyerek!! hepinize sevgiler saygılar..tanrı hepinizin yardımcısı yol göstericisi olsun...!!!

mrh ben de8 seneye yakın psıkolojık sıkıntılarım var..sosyal fobı bı zamanlar vardı bana da oyle tanı konulmustu sımdı hatırlamıyorum bıle yanı su an da baska obsesyon depresyon ıle ugrasıyom...sankı bırı bıtıyo dıgerı baslıyo kısaca manevı yonden huzur bulamıyoz mudur ne..bıraz rahat olmalıyız bıseylerı akısına vs ..Allah dedıgınız gıbı cumlemıze ..hem ınsanları sevıyo!...

[siyahsir]

selamün aleyküm arkadaşlar hepinize gecmiş olsun Allah sabır ve azim versin hepinize ben asıl anlatacagım konuya geleyim
!!!!
evden cıkamıyoruz demişsiniz işte evden cıkmadan bu hastalıktan tamamen demeyeyim (Allah bilir tabi) kurtulma yolu DİKKAT Lİ okuyup uygulayın
BEN de siz gibiydim ve yaptım su an istedigimi yapıyorum ama bazen terleme oluyor ama öyle cok degil toplumdan kacacak kadar degil İnsan kendini Allah yoluna vermesi insana en büyük güveni verir
İşte bunun icin hepimizin yapması gereken BEŞ VAKİT NAMAZIMIZI HİÇ KAÇIRMADAN KILMAK
İnsan namaz kılınca kendisini havalarda ucuyor gibi hissettirir İşte asıl olay burada bitiyor namaz kılınca insan büyük BİR OOOOOOOHHHHHH cekiyor ve kendisini cok güzel bir şey yaparak mutlu oluyor ve beraberinde bu hastalıktan usul usul kurtuluyorsunuz İnsanlar arasında cok kotü kişiler var biliyorsunuz içki içen zina eden vs.. Bide şu anda devir öyle kötüleştiki biliyorsunuzdur anlatmama gerek yok İşte namaz kılarak biz hem kendimizi öbür dünyaya hemde bu dünyada coooooooooook güzel duyguları hissetmeye yönleniyoruz İnsana güven duygusu başka şekilde zor aşılanır BİDE Şu yöntemi de arada uygulayın : Korkarakta olsa yapın arada lütfen : DIŞARIYA CIKIN VE EVİNİZİN ÖNÜNDE AVAGIINIZ CIKINCAYA KADAR COOOK BAGIRIN BİRİNİ CAGIRIYOR GİBİ YAPIN İLK BAŞLARDA sonra AAAAA DİYE BAGIRIN COK faydası olur

SİZE bunları anlatıyorum çünkü hepiniz de benim hissettigim duyguları hissetmenizi okuyunca internette SİZLERE ulaşma geregi oldugunu düşündüm Gercekten fayda bulmak istiyorsan Bu yazdıklarımı yap YADA DENEK İSTİYORSAN TAAM TAMINA 50 GÜN BEŞ VAKİT NAMAZINI KIL VE KACIRMA DAN KIL AMA DEVAMLI KILMANI ÖNERİRİİM
ALLAH YAR VE YARDIMCINIZ OLSUN
ALLAH'IN SEVDİGİ KULLAR OLMANIZ UMUDUYLA
ALLAH'A EMANET OLUN