bıkkın
28-03-2012, 11:21 PM
Merhaba,
Yaklaşık 4-5 senedir hayatımı yalnız bir şekilde geçiriyorum, ailem hariç. Yaşım 20 babamla annem boşandı eve haciz geldi 2 sene önce evin durumunu düzelttim ama senelerdir hiç doğru dürüst ne arkadaşım oldu ne sevgilim telefonum bi kere çalmaz sadece annem, babam bir de avea arar çok yalnızım. Bilgisayar başına kitleniyorum yapacak bir şey yok çünkü dışarı çıkıyorum özgüvenli bir şekilde ama sonra yine hayal kırıklığına uğratıyorum kendimi. Sürekli bir yerlerim ağrıyor ellerim, ayaklarım, bacaklarım, parmaklarım, sırtım, başım, midem yani çoğu yer hiç bir zaman mutlu olamıyorum. Hep ölüm korkusu, gelecek kaygısı, boşluk hissi yaşıyorum. Şu an bilgisayar başında tek başımayım etrafıma bakıyorum herkes mutlu. Benim hayatım çok vasat ben eskiden namaz kılan bir insandım inanın bazen Allah'ın olup olmadığını kendi kendime sorgulamaya başlıyorum. Hiç kimseyle iyi iletişim kuramıyorum iyi bir izlenim bırakamıyorum, oysa ki çok iyi niyetli birisiyim. Hep boynum bükük geziyorum, dik yürüyemiyorum. Sokakta yürürken kendimi çok garip hissediyorum. Arkadaşlarım var ama hiç biri samimi değil internet cafe ortamın da ki arkadaşlar onların hepsi arasından samimi ama ben 4 yıldır aynı ortamda olmama rağmen kimseyle samimi olamıyorum. Kimse bana değer vermiyor, haklı olduğum konularda bile bir şekilde o konuda haksız çıkıyorum. Konuşmalarda, tartışmalarda sesim hep bastırılıyor. Online oyunlarda bile kimseyle iletişim kuramıyorum, arkadaş yapamıyorum. Sanırım üstümde kötü bir lanet var daha kimseyle konuşmadan negatif bir hava yayıyorum. Sanırım bunu okuyanlarda anlamıştır bunu
Yaklaşık 4-5 senedir hayatımı yalnız bir şekilde geçiriyorum, ailem hariç. Yaşım 20 babamla annem boşandı eve haciz geldi 2 sene önce evin durumunu düzelttim ama senelerdir hiç doğru dürüst ne arkadaşım oldu ne sevgilim telefonum bi kere çalmaz sadece annem, babam bir de avea arar çok yalnızım. Bilgisayar başına kitleniyorum yapacak bir şey yok çünkü dışarı çıkıyorum özgüvenli bir şekilde ama sonra yine hayal kırıklığına uğratıyorum kendimi. Sürekli bir yerlerim ağrıyor ellerim, ayaklarım, bacaklarım, parmaklarım, sırtım, başım, midem yani çoğu yer hiç bir zaman mutlu olamıyorum. Hep ölüm korkusu, gelecek kaygısı, boşluk hissi yaşıyorum. Şu an bilgisayar başında tek başımayım etrafıma bakıyorum herkes mutlu. Benim hayatım çok vasat ben eskiden namaz kılan bir insandım inanın bazen Allah'ın olup olmadığını kendi kendime sorgulamaya başlıyorum. Hiç kimseyle iyi iletişim kuramıyorum iyi bir izlenim bırakamıyorum, oysa ki çok iyi niyetli birisiyim. Hep boynum bükük geziyorum, dik yürüyemiyorum. Sokakta yürürken kendimi çok garip hissediyorum. Arkadaşlarım var ama hiç biri samimi değil internet cafe ortamın da ki arkadaşlar onların hepsi arasından samimi ama ben 4 yıldır aynı ortamda olmama rağmen kimseyle samimi olamıyorum. Kimse bana değer vermiyor, haklı olduğum konularda bile bir şekilde o konuda haksız çıkıyorum. Konuşmalarda, tartışmalarda sesim hep bastırılıyor. Online oyunlarda bile kimseyle iletişim kuramıyorum, arkadaş yapamıyorum. Sanırım üstümde kötü bir lanet var daha kimseyle konuşmadan negatif bir hava yayıyorum. Sanırım bunu okuyanlarda anlamıştır bunu