Evliliğimi kurtarabilir miyim? Lütfen yardım edin

[musicim]

merhaba aranıza yeni katıldım keşke derdimiz olmadan güzel şeyler konuşsak ama olamıyor malesef

ben eşimle ilgili birşeyler sormak istiyorum ve yardımınızı istiyorum. konu biraz uzun ama yardıma ihtiyacım var çünkü evliliğimi bitirme konusunu çok düşünür oldum.

her şeyi maddeler halinde söyleyeceğim:

1- eşim kamu görevlisi ve bulunduğu çevrede arkadaşları tarafından dışlanmış, paylaşmayı veya arkadaş edinmeyi pek sevmiyor çünkü kimseye değmeyeceğini düşünüyor. bu nedenle sadece hayatında ben varım ve bu durum beni bazen zora sokuyor.

2- ailelerimiz arasındaki sosyal fark yüzünden ( onun ailesi statü bakımından daha üst) sıkıntılar çektim. benim babam evlenmemden çok önce vefat etmişti ve mali durumumuz iyi değildi. ev için herşeyi onlar aldı fakat bu sürekli başıma kakıldı. evlenmeden önce eşimi çok seviyordum fakat evlendikten sonra çok şey değişti. eşim sürekli çalışmam gerektiğini para kazanmam gerektiğini söyleyip durdu. bende çalışmak istiyorum fakat bulduğum işler eşim tarafından beğenilmiyor ( mesela maaşı az olduğu için veya üst düzey bir iş olmadığı için). eşim sürekli arkadaşlarının eşinin ne kadar çok maaş aldıklarını anlatıp duruyor.

aşırı lüks takıntısı var. herşeyin bir üst modelini alma merakı.

3- takıntı seviyesinde alışveriş hastalığı var. sağ olsun ihtiyacım olsun olmasın her şeyimi alıyor. ama alışveriş konusunda çok takıntılı. mesela eve sabun gerekiyorsa indirim olduğunu duyduğunda 2 tane lazımsa 15 tane alıyor. belki bunda ne var düşünüp almış diyeceksiniz fakat artık saplantı halini aldı ve ev ekonomimizi zorluyor.
bir şeyin ucuzunu almak için abartılı şekilde davranıyor. 3-5 kuruşluk şeyler için bile. ama yine de şu an borç içindeyiz ucuz ama fazla şey almaktan.

4- benle konuşurken kendi fikrini kabul ettiremezse şiddete başvuruyor. bunun açıklamasını yapmak istemiyorum zaten anlatıyor cümle. ve sonrasında hemen barışmaya çalışıyor ama bunu çok sık yapıyor.

5- bütün konularda babasını ( kendisi avukat) öne atıyor. mesela bir kişiyle tartışmışsa kendisi halletmek yerine babasını o kişiye gönderiyor. ayrıca maddi olarak onu da zor durumda bırakıyor.

6- ailelerimizin önünde en ufak şeyden kavga eder hale geldik ve artık onlar da bıktı.

aslında daha çok şey var ama yeterince sıktım sizi. benim bir kızım var ve eşim bir baba olarak belki herşeyini alıyor onu seviyor ama yaptığı bu davranışlar ve sahip olduğu saplantılar nedeniyle ona örnek olabileceğini düşünmemeye başladım.

eşime psikolojik tedavi görmemiz gerektiğini anlattım kabul etmedi. ben kendimi koruma altına almak için ilaçlar kullandım ama bu sefer de kendimi kötü hissettim. eşim aile terapilerine gitmek istemiyor çok para isteniyormuş diye. yani para her şeyin içinde var.

Ve şimdi size soruyorum ne yapmalıyım? bişeyleri düzeltmek için rezil olma pahasına çok uğraştım ama olmuyor.

[Selina]

selam ve hosgeldin musicim aramiza ,

umarim yakin bir zamanda cevaplar alirsin .


ayrica ayni icerikli degisik baslikla acmis oldugunuz konuyu sildim , haberiniz olsun.

saygilarimla

[Selina]

su linki de okumanizi tavsiye ederim

http://e-psikoloji.com/forum/showthread.php?12478-Zenginlik-Az-%FEeye-ihtiya%E7-duymak

[musicim]

teşekkürler selina :) tavsiye ettiğiniz yazıyı okudum fakat eşim için malesef geçerli değil okusa bile bir anlam ifade edeceğini sanmam. çünkü ailesinden ve çevresinden gelen bir durum lükse düşkünlük. umarım yararlı cevaplar gelir...

[yorum]

üzüldüm durumunuza ama farklı yöntemler deneyin en sevdiği şeyler neler onları yapmaya çalışın ve sürekli eşinizin hatalı olduğunu bunu farkettirin. Yaptığı şeyin ne kadar kabullenilemez olduğunu dolaylı yoldan göstermelisiniz.Bir yuva kolay kurulmuyor ki, öyle kolayda yıkılsın.bu yüzden en sonuna kadar çabalayım olmadı yapabilecek bir şey yok. Sonuçta elinizden gelen herşeyi yaptığınızı bilirsiniz...Size tavsiye verebilmemiz için detaylı her konuyu bilmemiz gerekiyor bu yüzden yüzeyse konuşmak zorunda kaldım.
Ve birde bu durum belirginleşmesi ne zaman gerçekleşti.Ne zamandan beri bunu yaşıyorsunuz...

[musicim]

merhaba yorum ayrıntılar çok fazla ama daha çıktığımda bişeyleri farketmiştim ama özünde iyi bir insan ve bu kadar dışlanmış olduğu için üzüldüm belki onu düzeltebilirim diye düşündüm. onu çok sevdim o da beni sevdi ailesi istememesine rağmen karşı çıktı çünkü belki de onun bugüne kadar yanında olan tek kişi bendim. ama evlendikten sonra bilmiyorum belkide nasıl olsa evlendik beni bırakamaz diye beni çok üzdü. özür dilese bile artık eskisi gibi değilim. 3 senelik evliyim. çok sevdiğim babamı kaybettim 7 yıl önce . inanın babamın ölümünde şu üç senede ağladığım kadar ağlamadım. her tartışmada seni boşarım tehdidini duymaktan bıktım. boşanmaktan korkum yok. ama boşanmak bir çözüm değil ki. neyi değiştirecek. psikolojik tedaviyi kabul etmiyor masraflıymış bilmem ne diye. hani ben şu an çalışmıyorum bebeğim var. ama çalışsaydım eve gizliden psikolog çağırırdım yani arkadaşımmış gibi ve gizliden de olsa bir tedavi sağlardım. benim de sinirlerim altüst oldu. ailelerimiz bizden bıktı. herşey ayan beyan yani kavga dövüş. ilk yıllarda özellikle annesinin çok baskısına mağruz kaldım. ama o kadar tartışmadan sonra ancak ailemize karışmaması gerektiğini anladı malesef. bilemiyorum zor durumdayım. ve düşünüyorum bir insanı sevdim ve ona bir şans vermek istedim. dünyada sevebileceği ve onu seven bir insan olmak istedim. ondan para pul istemedim ama o benden evlendiğimizden beri sırf lüks yaşayalım diye çalışmamı istedi. hiç bişeyle yetinmedi malesef.

[yorum]

:/ anlıyorum zor ve üzücü bir durum fakat bunu psikologta çözmesi biraz zor çünkü onunda tedaviyi kabullenmesi gerek.Ve sorun olarak görmesi gerekiyor.Yoksa psikolog sizin eve gelmesi cok büyük bişey değil,? nerde oturuyorsunuz bu arada ist. mu? Sizin bu konu hakkında neler yapılabilir onları düşünmek ve yapmak gerekiyor.Sizin kocanızın bunları yapmasının altında yatan bir sorun olabilir.Yani onu etkileyen bir şey olabilir die düşünüyorum.
Siz günlük gibi bunlar oldu şunlar oldu die yazarsanız bizde neler olup olmadığını bilip belkide faydamız olabilir.uzaktan hiç kocanızı bilmeden bir şey söylemek cok zor.Ama genel olarak o onu üzen geçmişnde sakladığı bir şeyler olabilir onu açmasında destek olun. İçinde barındırdığı bir korku mu var? Yada belkide size olan sevgisi azalmıştır.Yada hayatında biri olabilir.Her olasılığı düşünmek ve hareket etmek gerekiyor. ben psikolog filan değilim, bunlar sadece fikirlerim.

[musicim]

geçmişi hakkında da bilgi sahibi oldum acı tecrübeler sonucunda. maalesef aile kaynaklı.eşimin 1 tane kız kardeşi var. ve aralarında üç yaş var. sürekli aralarında ksıkançlık ve çatışma oluyor küçüklükten beri böyleymiş. eşimin küçüklüğünden beri dostum diyebileceği veya beni tanıştırdığı bir arkadaşı yok. facebook a kayıt ettim onu belki arkadaşları vardır bulur mutlu olur diye ama iş çevresi dışında kimse yok. eşim liseden beri yatılı okuldaymış ve haftasonları evine gidermiş evine gittiğinde ise zamanı ailesiyle dışarda geçirirmiş. sınıf arkadaşları ise beraber dışarda vakit geçirirmiş. yatılı olduğu okulda dışarıdan yiyecek getirmek yasakmış mesela ve eşim dolabında bir sürü çikolata bisküvi saklarmış ama arkadaşlarıyla paylaşmazmış ve arkadaşları da onu öğretmenlerine şikayet etmiş bir gün. kendi eliyle dolabında ne varsa arkadaşlarına dağıtmış. mesela karşılaştığımız arkadaşları bunu anlatıyor. yani geçmişi derin sorunlar ama malesef evlendikten sonra bunlardan haberim oldu. ben eşimle evlenmeden önce 2 yıl çıktım ama bu tür davranışlarını veya arkadaş çevresiyle ilgili bir ortam oluşmadı.

eşimle konuşmuştum benden önceki kız arkadaşından neden ayrıldığı hakkında. topu topu 2 tane kız arkadaşı olmuş sonuncusu ona söylemeden bir çocukla geziyormuş yani bir nevi aldatılma diyebiliriz. ben şu konuda eminim ki eşimin hayatında başkası yok çünkü işten çıktığında bütün vaktini benimle geçiriyor iş ortamından da haberim var bayan yok orda. bugüne kadar çok ayrılık aşamasına geldik yani 3 senede baya kavgalarımız oldu ama bu kavgaların büyük çoğunluğu onun ailesi yüzünden oldu benim ailem bizim evimize karışmadı ama eşimin özellikle annesi benim giyimime kadar karışma hakkı gördü kendinde. eşim başlarda annesinin aklına çok gitti beni çok üzdü ama sonra hep özür diledi ve annesinin zaman zaman haksız olabileceğini gördü bana hak vermeye başladı. bu olaylar üzerine kayınvalidem de bizim evimize karışmaktan artık vazgeçti. şu an görümcemle daha ilgili o da evli :D

yani 3 sene önceye nazaran herşey daha düzeldi diyebilirim fakat bir arkadaş çevresinin olmaması sadece bana kanalize olmasına sebep veriyor ve en ufak şeyde kavga çıkarıyor. arkadaş çevremiz olamadığı için sürekli ailelerimizle vakit geçiriyoruz ve ister istemez onların yanında kavga durumları da baya arttı. şu an eşimin tayini çıktı ve ailelerimizden uzak kalıcaz belki bu bizim için iyii olur diye düşünüyorum ve gittiğimiz yerde arkadaş çevresi edinmeye gayret göstericem.

[musicim]

istanbuldayız fakat izmite gideceğiz tayin durumundan dolayı. düşündüğüm bir diğer şey ise işe girmemin bizi nasıl etkileyeceği konusu çünkü çalışamadığım için de çok tartışmamız oldu. şu an evimizi eşim geçindiriyor maaşı da iyi çok şükür ama malesef alışveriş takıntısından dolayı ve lüks merakından dolayı çok borcumuz oldu. şu an yanlış yaptığının farkında ve eskiye göre kendini biraz daha frenledi.ben çalışmaya başladığımda bana bakış açısı değişir belki ve de kolay kolay boş şeyler yüzünden tartışamaz diye düşünüyorum. gerçi şu an bebeğim 10 aylık ama gerek kendim gerekse çocuğum için işe girmem gerek. eğer ayrılmayı düşünürsem kendi ayaklarımın üstünde olmam gerekiyor.

[yorum]

Anlıyorum sizleri, keşke elimizden fazla bişey gelse.Fakat sizin eşinizin özgüven eksikliği yüzünden galiba bu lükse olan tutkusu.Çünkü o boşluğu harcamayla kapatıyor.Kesinlikle çalışmayı öneririm sizlere en azından ayaklarınızın üstünde durduğunuzu görürse eşiniz biraz olsun size olan baskılarıda azabilir.Çünkü ne kadar eşinizi bırakmacağınızın garantisi verirseniz okadar sanki özgür olacakmış gibi...siz gayet anlayışlı ve çözümden yana çalarınızı sarfediyorsunuz sizi bu konuda tebrik ederim.
Bizim kurumun psikolog'u var onunlada sizin bu konu hakkında görüşme yaparken bahsederim.Bakalım bir psikologun fikirleri ne olabilir bu konuda.çünkü birebir iyi olmak için bir psikologa kendisini ezik yanlarını düşüncesini anlatması gerekiyor ki, kafasındaki karanlık kalmış kısımları aydınlatılabilsin.Böyle şeyler okadar görüyoruz, toplumdan nefret etmek bile bu gibi sorunlara neden olabiliyor.Ev içinde huzursuzluğa varılıyor.Özentide var galiba eşinizde.şuanki bulunduğu mesleğinden daha iyisi olabilirdi görüşüde biraz baskın geliyor.Yani olmak istediği konum bu değil gibi görüyor gibi biraz...

[musicim]

mesleğini sevmiyor yani ben iyi bir iş bulursam hemen emekli olmak istiyor
ve sivil hayatta bir işte çalışmak istior. anlatıyorum yani sivil iş hayatı kolay değil zor her an işten çıkma riski var ve eşim emekli olduğunda muhtemelen 40 yaşında olacak kim işe alacak diye de soruyorum ama babasına güveniyor. zaten hayatı ona güvenerek geçmiş. ailesi iyilik yapıyoruz zannetmişler ama özgüvensiz ve kendini insanlara ifade edemeyen 30 yaşında ve baba olan bir çocukları var. Allah gecinden versin babası ölse ne yapar bilemem. onsuz adım atmıyor ve kayınpederim şimdi şimdi şikayet eder oldu ama bunu o yaptı geri dönüşü çok zor. lüks merakı annesinden geliyor malesef. her buluşmamızda şu komşunun oğlu ev almış şu komşunun kızı zengin biriiyle evlenmiş muhabbetleri oluyor. paranın mutluluk getireceğini sanıyorlar malesef. belki getirir ama yalandan bir mutluluk ne kadar sürer? eşimi çok seviyorum her ne kadar beni içten içe kırsa da üzse de bu onun hatası değil tamamen yetiştirilme hatasından kaynaklandığını düşünüyorum. belki de yanlış yapıyorum çekip gitmek daha kolay belki ama ben şu dünyada bir insanı sevdim ve onu kazanmak istiyorum. belki zaman zaman canım acıyor etrafa rezil oluyorum, etrafımızdakiler hem bizden bıkıyor hem de sevgimize inanmıyor belki ama sonuna kadar gitmek istiyorum. dediğiniz gibi elimden gelen herşeyi yaptıktan sonra da bişey olmuyorsa ben kızıma anne de baba da olabileceğimi düşünüyorum :( önceden susuyordum cevap vermiyordum içim içimi yiyordu ama baktım kendime yapıyorum ne yapıyorsam. sonu kötü bile olsa yanlış gördüğüm şeylere tepkimi veriyorum. çünkü insanlar sizi korkak pısırık sırtına vur lokmasını al zannediyorlar. ben yetim olarak evlendim . babam 7 yıl önce vefat etti. bunu da çok kullandılar. bazen gerek eşim gerekse annesi kimsesizmişim gibi ezme hakkı gördüler kendilerinde. ben de dayanamadım gerek annesiyle gerekse eşiyle çok kavgam oldu ama şu an kendimi kabullendirdim. yani sevmediğim şeylerin bana dayatılması durumu şu an ortadan kalktı. bir diğer faktör de kayınpederim. o beni kendi kızından ayırmadı her konuda kavgalarımızda hep o arabulucu oldu ve onunla diyaloğum çok iyi kendi babamdan farkı yok. o da belki bana güveniyor oğlunu düzeltebilirim diye.

eğer tanıdığınız psikoloğa bu durumu sorabilirseniz çok sevinirim :D eşim sadece kavgalarımızdan sonra hataları olduğunu kabul ediyor. evliliğimizin ilk senesinde öfke patlaması çoktu. yani bu bardak neden burdadan bile kavga çıkıyordu malesef. acaba günlük hayatta kullanılabilecek ve daha sakin bir düşünme sağlayabilecek ilaçlar varmı? veya alışveriş hastalığı ilaçla tedavi edilebilir mi? çünkü eşim zamanında yaptığı yanlış alışverişlerden de her ne kadar haksız olduğunu fazla belirtmek istemese de pişman. fakat malesef büyük şehrlerde yaşıyoruz ve gerek reklamlar gerekse kampanyalardan kaçamıyoruz. bu durumu da danışırsanız duamı kazanırsınız YORUM :D