Mütemadi
21-02-2012, 05:23 PM
Merhabalar.
Öncelikle böyle bir site olduğundan yarım saat kadar önce bihaberdim, baktım ki beni anlayabilecek insanlar var; geçtim klavyenin başına. Bunları yazarken hiçbir beklentim olmadığını belirtmek isterim öncelikle; masumane duygularım, çektiğim dert, kafamı bulandırdığım aptalca şeyleri paylaşmak istedim sizinle.
İnternetten de yaptığım araştırmalar doğrultusunda, Obsesif Kompulsif Bozukluğum olduğuna birkaç yıl kadar önce kanaat getirdim ve bunun için bir doktora da görünmedim açıkçası. Bununla beraber yaşamayı öğrenmek değil de kölesi olarak yaşamayı öğrendim. Şimdi gün içerisinde muhakkak karşılaştığım hastalıklı durumu size kaba taslak aktaracağım. Şimdiden zahmet edip okudunuz için de teşekkürü borç bilirim.
Efendim, benim takıntılarım belirli zamanlarda değişiyor. Bu aralar kimyasal temizlik maddelerine hiç tahammül edemiyorum, her an kıyafetlerime bulaşacakmış, rengini ağartacakmış tedirginliğindeyim. Aslında bunu tetikleyen de elbiselere çok yüksek meblağlar vermem sanıyorum, neyse o olayın başka bir boyutu. Konuya dönecek olursak; mesela banyodaki lavabo çamaşır suyu vs.. bir kimyasal ile temizleniyor ve ben bunu biliyorum; aradan ne kadar zaman geçse de elim ufak bir değse lavaboya yarım saat ellerimi yıkamaya koyuluyorum(ellerimde kimyasal madde kalıntısı kalmasın, kıyafetlerime bulaşıp renklerini ağartmasın diye). Artık ellerim perişan halde. Sanki ellerim hep çamaşır suluymuş gibi hissediyorum. Son zamanlarda unutkanlık durumu da başladı mesela; Sabah okula gitmek üzere uyandım ve hazırlanıyorum; duşumu vs. aldım her şey tamam elbiselerimi tam giyecekken başlıyorum düşünmeye, düşündüğüm şeyler ise sabah uyandıktan sonra yaptığım rutin şeylerde acaba üzerime deterjan değecek bir şey yaptım mı? Değmediyse de zorla değmişim gibi düşünüp kendimi kahrediyorum. Mesela duştayım ve 1-1,5 metre kadar ötede çamaşır suyu var, hani uzansam dokunabilirim; duştan tam çıkacakken o çamaşır suyuna dokunmadığımı bildiğim halde, acaba dokundum mu, yok yok kesin dokundum diye tekrardan duş aldığımı çok bilirim. Ve ben bu kimyasallardan kaçtıkça onlar beni kendilerine çekiyorlar. Mesela bu sabah okula gideceğim; giyindim, parfümümü sıktım bir de baktım temizlikçilerin sesleri geliyor, malumunuz ç. suyu ile apartmanı şakır şakır yıkıyorlar. Ayakkabılarımı içeride giydim, apartmanda fazladan zaman harcayıp üzerime ç. suyu değmesi riskini azaltmak adına ve kapıyı açıp seslendim: ''Bir saniye bekler misiniz? Aşağı ineceğim de üzerime sıçramasın.'' diye. Temizlikçi meğer giriş katındaymış ve orada ç.suyundan havuz oluşmuş ve üzerine basmadan geçmem imkansız, tabii geçtim, geçmek zorundaydım.. Şimdi kesin pantolonuma bulaştı paranoyası yapıyorum. Aslında bir leke yok, koku yok AMA VAR! Şimdi düşünüyorum pantolonu atsam mı ne yapsam diye. Onu katiyen dolabıma sokmam, şayet ç. suyu varsa diğer kıyafetlere değmesine izin vermem. Çıkardım ve köşede duruyor.
Lanet olsun arkadaşlar, ben başka bir şey diyemiyorum. Bunları mantıksız buluyorum, kendime gülüyorum ama engel olamıyorum. Daha devam etsem günlerce yazarım böyle. Şimdilik bu kadar kafidir sanıyorum. :)
Yorum yazacak olan varsa lütfen beni anlayabilen birileri yazsın, artık bu konu hakkında eleştirilmekten, garipsenmekten çok sıkıldım.
Tekrar teşekkürler, iyi günler dilerim.
Öncelikle böyle bir site olduğundan yarım saat kadar önce bihaberdim, baktım ki beni anlayabilecek insanlar var; geçtim klavyenin başına. Bunları yazarken hiçbir beklentim olmadığını belirtmek isterim öncelikle; masumane duygularım, çektiğim dert, kafamı bulandırdığım aptalca şeyleri paylaşmak istedim sizinle.
İnternetten de yaptığım araştırmalar doğrultusunda, Obsesif Kompulsif Bozukluğum olduğuna birkaç yıl kadar önce kanaat getirdim ve bunun için bir doktora da görünmedim açıkçası. Bununla beraber yaşamayı öğrenmek değil de kölesi olarak yaşamayı öğrendim. Şimdi gün içerisinde muhakkak karşılaştığım hastalıklı durumu size kaba taslak aktaracağım. Şimdiden zahmet edip okudunuz için de teşekkürü borç bilirim.
Efendim, benim takıntılarım belirli zamanlarda değişiyor. Bu aralar kimyasal temizlik maddelerine hiç tahammül edemiyorum, her an kıyafetlerime bulaşacakmış, rengini ağartacakmış tedirginliğindeyim. Aslında bunu tetikleyen de elbiselere çok yüksek meblağlar vermem sanıyorum, neyse o olayın başka bir boyutu. Konuya dönecek olursak; mesela banyodaki lavabo çamaşır suyu vs.. bir kimyasal ile temizleniyor ve ben bunu biliyorum; aradan ne kadar zaman geçse de elim ufak bir değse lavaboya yarım saat ellerimi yıkamaya koyuluyorum(ellerimde kimyasal madde kalıntısı kalmasın, kıyafetlerime bulaşıp renklerini ağartmasın diye). Artık ellerim perişan halde. Sanki ellerim hep çamaşır suluymuş gibi hissediyorum. Son zamanlarda unutkanlık durumu da başladı mesela; Sabah okula gitmek üzere uyandım ve hazırlanıyorum; duşumu vs. aldım her şey tamam elbiselerimi tam giyecekken başlıyorum düşünmeye, düşündüğüm şeyler ise sabah uyandıktan sonra yaptığım rutin şeylerde acaba üzerime deterjan değecek bir şey yaptım mı? Değmediyse de zorla değmişim gibi düşünüp kendimi kahrediyorum. Mesela duştayım ve 1-1,5 metre kadar ötede çamaşır suyu var, hani uzansam dokunabilirim; duştan tam çıkacakken o çamaşır suyuna dokunmadığımı bildiğim halde, acaba dokundum mu, yok yok kesin dokundum diye tekrardan duş aldığımı çok bilirim. Ve ben bu kimyasallardan kaçtıkça onlar beni kendilerine çekiyorlar. Mesela bu sabah okula gideceğim; giyindim, parfümümü sıktım bir de baktım temizlikçilerin sesleri geliyor, malumunuz ç. suyu ile apartmanı şakır şakır yıkıyorlar. Ayakkabılarımı içeride giydim, apartmanda fazladan zaman harcayıp üzerime ç. suyu değmesi riskini azaltmak adına ve kapıyı açıp seslendim: ''Bir saniye bekler misiniz? Aşağı ineceğim de üzerime sıçramasın.'' diye. Temizlikçi meğer giriş katındaymış ve orada ç.suyundan havuz oluşmuş ve üzerine basmadan geçmem imkansız, tabii geçtim, geçmek zorundaydım.. Şimdi kesin pantolonuma bulaştı paranoyası yapıyorum. Aslında bir leke yok, koku yok AMA VAR! Şimdi düşünüyorum pantolonu atsam mı ne yapsam diye. Onu katiyen dolabıma sokmam, şayet ç. suyu varsa diğer kıyafetlere değmesine izin vermem. Çıkardım ve köşede duruyor.
Lanet olsun arkadaşlar, ben başka bir şey diyemiyorum. Bunları mantıksız buluyorum, kendime gülüyorum ama engel olamıyorum. Daha devam etsem günlerce yazarım böyle. Şimdilik bu kadar kafidir sanıyorum. :)
Yorum yazacak olan varsa lütfen beni anlayabilen birileri yazsın, artık bu konu hakkında eleştirilmekten, garipsenmekten çok sıkıldım.
Tekrar teşekkürler, iyi günler dilerim.