Artık bıktım bu duygudan

[incicim]

İYİ AKŞAMLAR,

foruma yeni üye oldum. herkese merhabalar öncelikle, çok da inceleyemekle beraber kaliteli olduğunu gördüm.

kendime olan güvenim iyi, başarılıyım, insanlardan sürekli takdir görüyorum, sorunum yok aslıında, kardeş konu sosyoloji okuyorum aynı zamanda, sosyal bir insanım vs vs..

benim sorunum artık bıktırdı beni. öncelikle evliyim ben, eşimi aldatmadım daha önce, sadece online scrabble oynarken sohbet ediyorum . aslında erkeklerin gözüne bile bakamayan ben sürekli erkeklerin ilgisini üzerimde hissetmek istiyorum daha da kötüsü bana aşık olunsun istiyorum. bu konuyu doktoruma açamadım ve çok rahatsız oluyorum. ne yapılabilir, neler önerirsiniz bu duygu durumundan kurtulmam için???:confused:

[Kimene]

İYİ AKŞAMLAR,

foruma yeni üye oldum. herkese merhabalar öncelikle, çok da inceleyemekle beraber kaliteli olduğunu gördüm.

kendime olan güvenim iyi, başarılıyım, insanlardan sürekli takdir görüyorum, sorunum yok aslıında, kardeş konu sosyoloji okuyorum aynı zamanda, sosyal bir insanım vs vs..

benim sorunum artık bıktırdı beni. öncelikle evliyim ben, eşimi aldatmadım daha önce, sadece online scrabble oynarken sohbet ediyorum . aslında erkeklerin gözüne bile bakamayan ben sürekli erkeklerin ilgisini üzerimde hissetmek istiyorum daha da kötüsü bana aşık olunsun istiyorum. bu konuyu doktoruma açamadım ve çok rahatsız oluyorum. ne yapılabilir, neler önerirsiniz bu duygu durumundan kurtulmam için???:confused:
Hosgeldiniz..
Yazdiklarini okurken, iki paragraf arasinda buyuk bir celi$ki oldugunu gordum.
Ilk paragrafta;Kendinize olan ozguvenden, ba$arilarinizdan, insanlar tarafindan takdir edilen yapinizdan ve sorununuz olmadigindan bahsetmisiniz.
Ikinci paragrafta:Erkeklerin gozune bile bakmaya cekinen yapiniz, surekli ilgi cekme cabaniz..
Peki hangisi gercekten sizsiniz?

[ferda]

Ben burada daha fazla kalıp içimdeki bayanlara karşı olan duygularımın dahada zedelenmesini istemiyorum.belki ilerde sağlıklı bir ilişkim olup evleneceğim ama burada senin gibileriin hallerini okudukça ondanda vazgeçmek istemiyorum..ve gidiyorum.

[incicim]

hoşbuldum,

evet çelişki olduğu doğru, farkındayım. ikiside benim. işin içinden çıkamadığım için size geldim.
erkeklerin gözüne (alıcı) bakmaya çekindiğim doğru, fakat beğenilmenin farkındalığından alldığım haz var ortada. bu da beni rahatsız ediyor.bilmiyorum anlatabiliyor muyum; platonik yoğunluk yaşıyorum, neşeli oluyorum, hani telefonunuz çalsın diye beklersiniz önemsediğiniz birinden heyecanla, aynen öyle oluyorum. bunlar hep iç dünyamda yaşadığım gel gitler. yani x kişi gelse ve senden hoşlanıyorum dese, arkamı döner giderim.

[incicim]

Ben burada daha fazla kalıp içimdeki bayanlara karşı olan duygularımın dahada zedelenmesini istemiyorum.belki ilerde sağlıklı bir ilişkim olup evleneceğim ama burada senin gibileriin hallerini okudukça ondanda vazgeçmek istemiyorum..ve gidiyorum.

yargılıyor ve hakaret ediyorsunuz sizin gibi bayanlar diyerek. sizin gibiler diye tabir ettiğiniz kişilerden olsaydım rahatsızlık duymaz ve belki realitede de yanlışlıklar yaşayan biri olurdum.
ben dile getirmeye bile çekindiğim konuyu burada sizlere güvendiğimden açtım. fakat siz ...

yargılamayın yargılanır olursunuz...

[incicim]

aynı sorundan ben de muzdaribim.
birini çok sevdiğimi söylüyorum. mütevellithiç bir kıza bakmıyorum.
fakat bir ortamdayken eğer bir kız tarafından seyredildiğimi düşünürsem yahut farkedersem dayanılmaz haz alıyorum.

ben de hatta kalayım bari :)

yaşasın evet yalnız olmadığımı biliyordum. bunun adı ne?? neden insan böyle hislere kapılır, yani birşeyler eksik ama ne?

[incicim]

hiç bir fikrim yok.
bilen biri çıkar elbet.
hattan ayrılma. :)

hattan ayrılmıyorum zaten, ne kadar aktif bir site burası. çok sevindim.

[Kimene]

hattan ayrılmıyorum zaten, ne kadar aktif bir site burası. çok sevindim.
Bu daha ne ki? Siz kalin aramizda daha ne atraksiyonlara $ahit olacaksiniz.Aktif degil, Hiperaktif bir olu$umuz biz:D

[Kimene]

$e$li güldüm. :D
Evet, evet amacta buydu, sanirim dogru yoldayim:) Yaw klavyede $'nin orjinali varda sizdenmi esirgiyorum:D

[harun]

İnci hanım,

Kimene kullanıcısının belirttiği gibi, öz güven sahibi olduğunuz, fakat aynı zamanda beğenilmek te istediğiniz, başka bir taraftan takdir edilmek istediğiniz anlaşılıyor. Aslında bir çelişki de var. Fakat anladığım kadarı ile aslında var olduğunuzu görmek istiyor, bunu da başkalarının sizi beğenmesi, hatta aşık olması ile siluet kazanmasını istiyorsunuz. Bu durumda size tavsiye edebileceğim şey, bazı gerçeklerin farkına varmanız; hayatımızın kısa olduğu ve bu hayatın anlamsız bir şekilde geçtiği(veya doymamışlık) ve bu duruma nasıl çözüm bulacağınız üzerinde düşünmenizin yerinde olacağı düşüncesindeyim.

[incicim]

iyi akşamlar harun bey,

fikirleriniz için teşekkür ederim öncelikle.

bazen düşünüyorum da hayatımda eksik kalan yerleri böyle mi doldurmaya çalışıyorum. ben ilk erkek arkadaşımla evlendim, hep olgun, sorumluluk sahibi oldum aslında olmak durumundaydım. sanırım gençlikte yaşanmamış heyecanları iç dünyamda şimdi yani 31 yaşında mı yaşıyorum... bu iç savaş beni yoruyor.

[harun]

Herşeyden önce Varoluşçu bir çerçeve içerisinde yorumlarımı yapıyorum(Bu düşüncenin etkisinde çok fazla kaldım son günlerde). Konuya geldiğimizde aslında teşhisinizi doğru belirlediğinizi düşünmekteyim. İlk erkek arkadaşınızla evlenmeniz, aslında hayatınızda bazı şeyleri yaşamadan, kesin olmamakla birlikte doğrudan 2-3 basamak zıpladığınızı gösteriyor(Bunu söylerken kesinlikle eşinizi aldatın veya bu doğrultuda flört vs girişimlerde bulunun demiyorum). Yani aslında ölüm korkusu veya geç kalmışlık(doymamışlık) ile yüzleşiyorsunuz(ki bu durumun kendinizde olumlu yönde etki yapmasını da sağlayabilirsiniz). Size tavsiyem şudur: Hayatınız olabildiğince doldurmaya çalışın, hayatta olduğunuzu hissettiren şeyler yapın. Bu geç kalmışlık hissi sizin enerjiniz olabilir. İlk olarak plan yapmalısınız hayatınızda neler geç kalmışlık hissine neden oluyor(hatta not dahi tutabilirsiniz). Bu doğrultuda kendinize aktiviteler yaratabilirsiniz. Bu durumda yeni arkadaşlar edinebilir; böylece bazı korkularınızın ortadan yok olmasını sağlayabilirsiniz.

[incicim]

Teşekkürler yorumlarınız ve önerileriniz için ilkin.

Evet dediklerinizi aynen uyguluyorum zaten, bir çok üniversiteli gence taş çıkarırcasına güzel puanlarla sosyolojiye devam ediyorum. Kendimi geliştirmek adına değil de kendimi tamamlamak adına bir çok adımım var, bunlar beni biraz şımarttı aslında. Kendime olan aşırı güvenimi kariyerimin yönünü değiştirme adımında takdir ediyor, fakat diğer konularda zararlı buluyorum. Yeni arkadaşlar konusuna gelince maalesef harun bey, yeni atandığım yerde tek bir bayan bile yok... Bu forum beni çok mutlu ediyor, paylaşımlar, fikirdaşlıklar ve yeni insanlar tanımak... Hepsi çok güzel,

asıl meseleye gelince, bilmiyorum harun bey, o duygudan kurtulmak ....bilemiyorum...fikirlerimi çok meşgul etmemesi için yeni daha neler yapabalirim hiç fikrim yok.

[harun]

Kendinizi gerçekleştirebilmeniz çok iyi. Aslında çoğu kişinin yakındığı birşeydir bu. Aslında yaptığınız şeyler size bahsettiğim geç kalmışlık hissinin size verdiği bir yaşam enerjisi de diyebilirim. Diğer taraftan zararlı bulduğunuz şeylerin ne olduğunu bilmediğim veya tam manası ile tahmin edemediğim için yorum yapamıyorum. Ayrıca yeni atandığınız yerde bir bayanın olmaması bir kadın olarak yakındırabilir sizi, ama korkunuzla yüzleşmeniz açısından da iyi bir fırsat. Neler yapabilirsinize geldiğimizde ise herşeyden önce hayatta en önemli şeyin kendiniz olduğunu(çünkü hayatta herkes kendisi için yaşar) düşünerek, kendinizi bu düşüncelerden uzak tutmaya çalışın derim. Çünkü hayatınızda en önemli şey kendinizsiniz. Narsistliği kastetmemekle birlikte hayatınızın her dakikasından keyif almaya çalışın. Unutmayın dünyada herşeyin sahibi olabilirsiniz veya satın alabilirsiniz, zamanı ise asla, o nedenle kıymetini bilmek önemli. Size sözlerini ve bestesini ben ve arkadaşımın birlikte yaptğımız bir parça göndereceğim. Umarım beğenirsiniz(canınızın sıkıldığı anlarda size iyi bir duygu vereceğini düşünmekteyim.)
Parçanın Linkleri:http://www.youtube.com/watch?v=NLGSSc5v670

http://www.fileserve.com/file/dYcCqTY/anı yaşa(carpe diem).mp3

Bu arada size de iyi yıllar:)

[incicim]

iyi akşamlar tekrar harun bey,

yeni yıla burada gireceğiz galiba :) kabullenmek mi lazım ... yoksa çekip gitmek mi, kahramanlık, gurur yoksa... hayatın içinde sarhoş gezinmek mi??? ANI YAŞA :)

şarkınız için teşekkür ederim, iade-i beste yapmak isterdim ama yeteneğim yok maalesef, benden de size ferhat göçer AH YILLAR gelsin. BU DA BANA ENERJİ VERİYOR,

EVET artık zaman benim için o kadar kıymetli ki, bir saniyesi bile ziyan edilmeyecek derecede, derdim de bu zaten benim. oturup oflanıp puflanmak bana göre değil.

[yorum]

Belkide fazla özgüvenin size yaptığı etkidir.Bulunduğunuz durumun size uygun olmadığını düşünüyorsunuz.İmkanınız varsa değiştirebilirseniz değiştirin ama eğer buna imkanınız yoksa bu durumu nasıl kabullenirim nasıl mantık yürütürüm diye düşünmelisin...

[harun]

Duyduklarıma sevindim. Söylediğiniz parçayı da dinledim. Çok güzel gerçekten. Son olarak size bir kitap tavsiyesi, ağır bir kitaptır, fakat hayatınızın her alanına çok şey katacağını düşünüyorum: Varoluşçu Psikoterapi-İrvin YALOM.

Başka bir konuda görüşmek üzere:)

[incicim]

günaydın,

hepinize bana vaktinizi ayırarak yorumlarınızı yaptığınız için teşekkür ederim. fikirlerinizi değerlendirip uygulamaya çalışacağım.

[benselik]

Selam Harun Bey,

Siz doktormusnuz ? yada bu isin ehli filan ?

bende kaybettiklerime dayanamiyorum ... 28 yasindayim ve bi cok sey yapmak istemisken yapamadim. 10 senedir ancak universite bitirebildim, ama nasil bitirdigimi siz bana sorun

En buyuk sorunum kararsizlik, kararsizliktan okuyacagimk bolume karar veremedigim, verdim ayrildim ... sonra tekrar basladim ...

kendine guvensizlik, bi de zaman takintisi... Zamanim bosa gidecek diye hic bisey yapmiyorum, yani arkadsalar cagiriyor gidemiyordum, evde duruncada chate takiliyorudm ... ama hep vicdan azabi cekiyordum, ve hala oyleym. Mesela bi makale okuyacgaim, zaman kaybi, sinemaya gideceim zaman kaybi ... bi ise baslayacgaim hem kararsizlik hemde zaman kaybi takintisi var ...

boyle boyle kendimi yiye yiye senelerim gitti ve simdide kacirdiklarima uzuluyorum, evli deilim, hic erkek arkadsaim olmadi ...

yarim yamalak anlatim kendimi, ama kacirdiklarima uzuluyor ve bu saatten sonra ne yapabilirim diye elimi hic birseye atmiyorum ... okudugum bolumden de hayir yok, bilgisayar muhendisligi okudum ama, bolumden hicbirsey anlamiyorum, okuduguma pisman oldum, bu yuzden isede giremiyorum ...

bana birseyler tavsiye edebilirmisiniz :D

[yorum]

Selam Harun Bey,

Siz doktormusnuz ? yada bu isin ehli filan ?

bende kaybettiklerime dayanamiyorum ... 28 yasindayim ve bi cok sey yapmak istemisken yapamadim. 10 senedir ancak universite bitirebildim, ama nasil bitirdigimi siz bana sorun

En buyuk sorunum kararsizlik, kararsizliktan okuyacagimk bolume karar veremedigim, verdim ayrildim ... sonra tekrar basladim ...

kendine guvensizlik, bi de zaman takintisi... Zamanim bosa gidecek diye hic bisey yapmiyorum, yani arkadsalar cagiriyor gidemiyordum, evde duruncada chate takiliyorudm ... ama hep vicdan azabi cekiyordum, ve hala oyleym. Mesela bi makale okuyacgaim, zaman kaybi, sinemaya gideceim zaman kaybi ... bi ise baslayacgaim hem kararsizlik hemde zaman kaybi takintisi var ...

boyle boyle kendimi yiye yiye senelerim gitti ve simdide kacirdiklarima uzuluyorum, evli deilim, hic erkek arkadsaim olmadi ...

yarim yamalak anlatim kendimi, ama kacirdiklarima uzuluyor ve bu saatten sonra ne yapabilirim diye elimi hic birseye atmiyorum ... okudugum bolumden de hayir yok, bilgisayar muhendisligi okudum ama, bolumden hicbirsey anlamiyorum, okuduguma pisman oldum, bu yuzden isede giremiyorum ...

bana birseyler tavsiye edebilirmisiniz :D
İlk başta kendinize olan güveninizi kazanmalısnz bence...Onu kaybettiğiniz anda zaten bilim adamı olsanızda bir faydası olmaz...İçten gelen tamlıkta herşey gizli eğer tam hissetmesseniz kendinizi ozaman hep eksik kalırsınız.Asıl eksiklik eksik olduğumuzu düşünmekti der ya can dündar bunu bahsetmek istiyor aslında...
Neden sürekli zamanı düşünüyorsunuz.Mesela cinemaya gitmek istediğinizde yapmam gereken daha önemli şeyler varken ben şuan cinemada ne yapıyorum gibi bir düşünce mi var? cinemadan önce yapılması gereken neler var mesela...İş kaygısı hangi oranda sizde var.Aile baskısı ne oranda...Kendinizi işe yaramaz hissi varmı? ve ne zaman başladı.Konu açıp bu yazdıklarınızı oraya kopyalarsanız cok daha faydası olabileceğine inanıyorum.Bu söylediğinizi birebir yakın arkadaşlarımda yaşıyorlar.Sürekli bu konu üstünde konuşuyoruz....

[9 ŞUBAT]

Bu duyguya kapılmanız çok tehlikeli eger kendinize hakim olamaz vazgeçmezseniz ileride çok canınız yanabilir .

Anladıgım kadarıyla evliliginizdeki beklentileriniz karşılanamamış ve hayal kırıklıkları yaşıyorsunuz eşinizlede yeterli iletişim ve ilgi göremediginiz için duygusal bir boşluga duşmuşsunuz ve bunu bir şekilde kapatmaya çalışıyorsunuz .

Yapacagınız en iyi şey duşuncelirinizi eşinize açıkça anlatmanız böylece bu duyguları gereçege donuşturmeye gerek kalmaz.

[incicim]

GÜNAYDIN 9 ŞUBAT,

teşekkür ederim ilginiz ve yorumunuz için.

tespitiniz doğru fakat sözler bazen çözemiyor içine düşülen çıkmazları eğer karşınızdakiyle aynı dili konuşmuyorsanız.

şu günlerde de, fikrime her zuhur ettiğinde o düşünceler; kendimle dalga geçiyorum, yeriyorum...

Sayın 9 Şubat, kendimi bir halt sanmayı bırakacağım günü diliyorum.

[benselik]

Merhaba sayin yorum,

tsk ler ilgilenip cevap verdiginiz icin ...

Ilk basta kendime olan guvenimden bahsediyim... Yanlis kararlar vermekten hic kalmadi ( zaten yoktu ya .. ) olanda yavas yavas gitti denebilir. Yanlis kararlar veriyorum, sonra verdigimden geri donuyorum, daha yanlisi oluyor :))

Can dündar guzel soylemis, fakat zamani bu kadar bos yasarken ( halbuki bos gecmemesi icinde o kadar yirtinirken ... ) yine de herseye ragemn kendimi sevip deger veremiyorum maalesef...

Ikinci olarak; mesela sinemadayken evet aklima geliyor neden burdayim daha yararli seyler yapabilirdim diye, fakat sinemaya gitmesem bile yapmayacagimi da biliyorum ... Mesela arkadaslar beni disari birseyler yemege cagirsin, zamanim bosa gidecek evde oturup ders calisirim onun yerine diyorum, fakat evde oturuncada ders calismiyorum ... sadece bu meselede deil, herseyde boyle ... onemli islerim oldugunda bile boyle.. Kardesimi mesela basketbola yazdiracagim, simdi zaman kaybi olur, bos bi zamanimda yazdiririm diyorum, ama hic bos bi zaman bulamadim mubarek ( bu arada uc sene gecti ve kardesim artik basketbola gitmek istemiyor :)) ))

su an herseyi boslamis durumdayim, cunki ne yaparsam yapiyim yine elimde kalacak, yine yarim kalacak ve yine basarisiz olacgaim ...

[neyzenilhan]

inci hanımın internette yaşadığı durum çok kişinin başına geliyor. belki sanal ortamda insanın bilinçaltı ortaya çıkıyor.
bence inci hanımda bir problem yok. içgüdüsel olarak her kadın beğenilmek ister ve erkeklerin kendisine aşık olmasını ister. evli olmak durumu değiştirmez. çünkü bu içgüdü ömür boyu sürer.
ilk sevgili ile evlenmek hiç de olumusuz değil bence çok olumlu ve sağlıklı. çünkü hiç ayrılık acısı yaşamamış olmak çok büyük bir şanstır.
inci hanıma tavsiyem bu olayın hep sanalda kalmasıdır. yani sanaldaki kişilerle asla telefonlaşmamalı ve asla yüzyüze gelmemeli.
fakat yine de risk var. inci hanımın eşi bu durumu öğrenirse problem çıkabilir.
bunu bedenen değil de bir ruhen aldatma olarak yorumlayabilir.
aman dikkat.

[yorum]

Merhaba sayin yorum,

tsk ler ilgilenip cevap verdiginiz icin ...

Ilk basta kendime olan guvenimden bahsediyim... Yanlis kararlar vermekten hic kalmadi ( zaten yoktu ya .. ) olanda yavas yavas gitti denebilir. Yanlis kararlar veriyorum, sonra verdigimden geri donuyorum, daha yanlisi oluyor :))

Can dündar guzel soylemis, fakat zamani bu kadar bos yasarken ( halbuki bos gecmemesi icinde o kadar yirtinirken ... ) yine de herseye ragemn kendimi sevip deger veremiyorum maalesef...

Ikinci olarak; mesela sinemadayken evet aklima geliyor neden burdayim daha yararli seyler yapabilirdim diye, fakat sinemaya gitmesem bile yapmayacagimi da biliyorum ... Mesela arkadaslar beni disari birseyler yemege cagirsin, zamanim bosa gidecek evde oturup ders calisirim onun yerine diyorum, fakat evde oturuncada ders calismiyorum ... sadece bu meselede deil, herseyde boyle ... onemli islerim oldugunda bile boyle.. Kardesimi mesela basketbola yazdiracagim, simdi zaman kaybi olur, bos bi zamanimda yazdiririm diyorum, ama hic bos bi zaman bulamadim mubarek ( bu arada uc sene gecti ve kardesim artik basketbola gitmek istemiyor :)) ))

su an herseyi boslamis durumdayim, cunki ne yaparsam yapiyim yine elimde kalacak, yine yarim kalacak ve yine basarisiz olacgaim ...
Aslında sizin hayatınızın herkaresi ele alıp elekten geçirilip onarılması lazım yada daha doğru terimi kullanmam gerekirse sana farkettirilmesi lazım.
Bir kere siz istediğiniz kadar boş diye nitelendirdiğiniz zamanı harcayın gene boş olmaz.doğa buna izin vermez her zaman öğreneceğiniz öğrendiniz bir şeyler var.
Sizin boş vakitlerinizin olmamamsının tek bir nedeni sabit bir işiniz bir uğraşınız yok.mesela işiniz olsa belkide diğer herşeyi ortalayıp dengeleyebilirsiniz.ama sanırım iş kaygısı hani sizi tanımıyorum ama bu kaygılardan herşeyi birlikte yapmak istiyorsunuz.ama hiç bir şeyide yapamıyorsunuz.çünkü nereden hangi şeyden başlamaya kara veremiyorsunuz...Bence program şeklinde bişeyler yapın.ilk önceliklerim sonraki önceliklerim.Yapmak istediklerim arzularım.yani kategorileştirin...kendinizi netleştirmelisiniz.

[incicim]

selam neyzenilhan,

teşekkür ederim ilginiz ve yorumlarınız için tekrar.

benim sorunum aslında sanal ortamda değil. bunu ben platonik olarak içimde yaşıyorum gerçek dünyada.
güçlü bir x karakter var mesela, bay x in bana aşık olmasını istiyorum , bakışlarında hayranlık görmek istiyorum eyleme dönüşmeden, sadece hislerle... bay x in benden (hem zeka, hem görsellik) etkilendiğini bilmek bile bana yetiyor. bu olaylar cereyan ederken laubali veya yılışık bir tavrım olduğunu sanmayın lütfen.

bu durumu dile getirmekten bile utanıyorum artık... fakat çözüm arıyorum beynimdeki senaryolaraaa

[gloxinia]

bensellik
aynı durumları yaşamış birinden çözüm duyuyorsun :) anlattığın hisleri çok iyi bilirim.
öncelikle seni depresyona ve hayattan kopmaya iten bir neden bir psikolojik rahatsızlık vs. var ise onları bul ve çözüm üret.2. olarak stresi yen.kafan çok rahat olsun.hiçbirşeyi sorun etme, geçen zamana üzülmeye bırak ve eyleme geç.yaparsam şu olur yapamazsam bu olur demeyi, kaygılanmayı, streslenmeyi bırak ve sadece eyleme geç.bunu yapmayı başarmakta artık sana kalmış bişey ki şunu bil bir işi yapmak için önünde bir engel bişey vs. yok, istersen herşeyi yaparsın.bütün olay senin bi psikolojinde, duygularında bitiyor.bütün sorun bu.yani çözülemez bişey yok.tek yapman gerek birşey var rahat ol :)

mesela akademik başarı olarak ilkokulda ve lisenin başlarında nasıl başarısızlık rekorları kırdığımı anlatamam sana.mesela bir özel okula gidiyorum haftada 9 saat ingilizce, 50 tane kelime var ve hoca 1 ay boyunca o kelimeleri bize ezberletmek için uğraşıp duruyo, kimseye seviyesinin üstünde bir eğitim de verilmiyor ama sonuç; 50 kelimede 2 tane doğru yapıyorum :) sınıf beni alkışlıyor nasıl başardın diye o kadar çalıştırdı hoca hiç mi kafana bişey girmedi diye.

bunlar bu stres ve çalışmama engel olan psikolojik nedenleri yenmediğim günler.
şimdi ise olimpiyatlara hazırlanan başarılı bi sayısal sınıf öğrencisiyim.ama yarın önemli bir dersten sınavım var ve daha hazır değilim ama 1 saattir geçmiş pc karşısında kakaolu sütümü içip forum geziyorum:) neden mi?keyfim yok ve canım ders çalışmak istemiyor.vay yarın sınav var başaramazsam ne yaparım diye kaygılanmıyorum.işte geçmişteki başarısızlığımın sırrı, işte şimdiki başarımın sırrı.
ha her zaman asmıyorum okulu sınavları böyle tabi.ama okulda başarısız olursam dünyanın sonu değil ,ha diyelim ki dünyanın sonu ama bu sonu getiren, beni başarısız yapan şey önemsememek değil aşırı önemsemek.işte umarım açıklayabilmişimdir