bıktım artık herşeyi takmaktan

[forest_gump]

biraz uzun uzun yazıcam hem rahatlamak hemde çözüm bulabilmek adına...
ilk takıntım kanser olmaktı babamı kanserden kaybettikten sonra sık sık hastanelere acillere gittim kanser olma korkusuyla, onu atlattım 1 yıl içinde. daha sonra çeşitli hastalıklar duydum ve onları olmaktan korktum (tetanoz,aids,ankilozan spondilit vb.) sonra ne olduğumu araştırmaya karar verdim şikayetlerim okb ye benziyordu belirtilerini okuyunca ya bende allaha küfredersem korkusu başladı bu sefer dini obsesyon yaşadım sonra saldırganlık takıntısını okudum ve ya bende zarar verirsem dedim ve saldırganlık takıntım başladı benim takıntılarımın hiç biri içimden gelmiyor yani ben bi yerde bir belirti okuyorum ve ya bende olursam diyerek başlıyor. sonrada şizofreni olmaktan korktum bunların hepsini yavaş yavaş atlattım şimdi yeni birşey başladı bir gece rüya görüyordum rüyamda tv açık onu kapatıcam ama gerçektede kalktım yataktan baktım tv kapalı bu sefer korktum rüyalarım mı beni yönlendiriyor yoksa rüya ile gerçeği ayırt edemiyorum mu sonra nette araştırdım hayal ile gerçeği ayırt edememe durumu diye karşıma depersonalizasyon ve delerizasyon çıktı okudum uzun uzun, şimdide bunları yaşamaktan korkuyorum çok uzun uzun anlattım kusura bakmayın ama şimdiki takıntım ya hayal ile gerçeği ayırt edemiyorsam bu depersonalizsyon ve delerizasyon mu yoksa sadece takıntı mı??

[forest_gump]

teşekkürler goffee kanser olma korkumu yendim zaten psikolojik hastalıklardan korkma takıntım fizyolojik olanlardan korkmayı bastırdı resmen şimdi saçma bir şekilde depersonalizasyon ve deralizasyon yaşamaktan korkuyorum

[forest_gump]

depersonalizasyon ve deralizasyon yaşamıyorum bunu yaşamaktan korkuyorum buda bana anksiyete yaşatıyor tam anlatamıyorum ama çok yoğun korku içerisindeyim ve tek dileğim iyi olmak

[forest_gump]

evet dediğin gibi anksiyeteyi araştırırken başka hastalıklarıda okuyorum sonra ya bende olursam diye dünyam kararıyor yani hastalık hastasıyım kısaca

[9 ŞUBAT]

Her şeyi kafaya takmamaya çalış ,okudugun şey ya bendede varsa demekle oratya çıkmaz ama sen beynini şartladıgın için öyle duşunursun .

Mademki her şeyi kafaya takıyorsun o zaman okumaktan biraz uzak dur ,hayat hoştur gerisi boştur hesabı biraz geniş olmaya bak ç

[TozLu]

kendinde sölemişsin bencee ısrarla belirtiyorum bence senin sadece bir hastalık hastalığın var sende okb falan yk bence..benim düşüncem..

[forest_gump]

evet bende hastalık hastası olduğumu kabul ediyorum bedensel hastalıkları çok taktım ama doktora gidip test tahlil röntgenler çekilince bişey yok deyince doktor geçiyodu rahatlıyordum ama psikolojik hastalıkları okuyup takmak çok zor bi testi tahlilide yok bu sefer taktıkça sanki okuduklarımı yaşıyorum gibi geliyo :(

[forest_gump]

peki şimdi cevap vereyim özünde delirmekten korkmak var yani damgalanmak toplum içinde rezil olmak sanırım özü bu

[vatandas]

bu sorunları bende yaşadım . özellikle lenf bezi kanserine yakalanma korkusu ki . buyuk ihtimal bende vardı . cunku lenf bezi cıkdı normalde ameliyat edilirdi askerde cıkmısdı . fakat benim bezeyi aldırmadılar doktor surekli ultrason yaptırıp sonuclara göre ilac veriyodu . ve bir doktor '' ömür boyu bu büyür küçülür '' dedi. biraz araştırıp lenf bezi kanseri ni duyunca ailemden gizledim normalde ölümcül de olsa atlatma durumu da var . 1 senedenn fazla oldu ve hala kötü bir duruma gelmedi bundan dolayı sevincliyim umarım olmamısdır. sana tavsiyem KESINLIKLE olcam mı oldum mu diye dert etme . OLDUM kabul edebilirsin böyle yaparsan daha çabuk atlatırsın ben böyle atlattıgımı düşünüyorum . şizofrenlik de ben 4-5 senedir öyle oldugumu düşünüordum . içimden gelenlerin tamamını yazıp bir psikologa göndermiştim . cevap olarak '' bilinclisin şizofren değil ama tedavi görmende fayda var '' cevabını almıştım . kendimi hem kanser hem şizofren olarak kabul edip diger yandan mücadele ediyorum . Çünkü en kötü tedavi hastalıgı kabul etmemektir. hastalıgı kabul etmek . yakalanmadıgın halde ona yakalandıgını kabullenmek tedavi sürecne baslamak tedavinin yarısıdır. diye düşünüyorum.)

[9 ŞUBAT]

peki şimdi cevap vereyim özünde delirmekten korkmak var yani damgalanmak toplum içinde rezil olmak sanırım özü bu

sevgili forest yaşadıgımız şu ortamda acaba kaç kişinin aklı başında ,artık öyle bir noktaya geldikki toplumun deli dedikleri kişiler dışarıdakilerden çok daha aklı başında (tabi hastalıgı ileri duzeyde olanları ayrı tutuyorum ).

ayrıca bir insana deli diyebilmek için gerçekten çok aşırı hasta olması lazım ,yıllardır psikoloji sitelerindeyim şu ana kadar bu sıfatı hakeden birine rastlamadım .

ama ne yazıkki toplumumuz psikiyatrik konularda oldukça bilgisiz oldugundan herkesi deli sıfatı takıyor .oysa kendileri bile belkide psikolojik rahatsızlıga sahipken bunu farketmediginden veye olayları pek kafaya takmadıgından kendi durumunun farkında bile degil .

o yuzden hiç canını sıkma ,boş ver ne derlerse desinler .

[forest_gump]

o zaman bunlar üzerine çalışmalısın. yani neden başkasına bunlar aşırı korkunç gelmezken sana bu derece hayati geliyor?
delirmekten korkmak, kontrolle de ilgili. kontrolün başkasına geçmesi, kontrolün dışında bir takım olayların gelişmesinden çok korkmak. bu korku çocuklukta anne babanın yaklaşımları yüzünden oluşmuş olabilir.
ve sonunda denetleyemediğin şekilde hareket edince, iraden devreden çıkıp, başka insanlar tarafından dışlanma ciddiye alınmama korkusu var olabilir.
ancak sen tek bir tip hastalığa takmıyorsun, genel olarak hasta olma durumuna takmışsın. o yüzden bunlar doğru bile olsa, hastalığın neye karşılık geldiği önemli. hastalık da iraden dışında gelip vücudunu ele geçiren birşey, seni güçsüzleştiren belki de öldüren. belki daha eskiden yaşadığıın güçlü bir kısıtlanma, benliğinin ele geçirildiğini hissetme tarzı birşey de olabilir. sonuçta sen bunu irdelemeyi bırakma. unutma hiçbir şey sebepsiz değildir, durup dururken beyin kimyası bozulmaz, bir olay olur ve ondan sonra çatışma başlar. sadece ilaç bunu geçici süreliğine durdursa da, çözülemeyen sorun başka türlü patlar.
teşekkürler yazdıkların için evet çocukluğumda ben çok çirkin bi kızdım ve böyle zayıf kepçe kulaklı ilkokul dönemimde ergenlik dönemimde çok dalga geçti arkadaşlarım lakaplar taktılar bende çok kontrolcü bi kişi oldum yani aman rezil olmayım aman böyle yaparsam kim ne der falan diye belkide şimdi deşirme toplumda dışlanma korkum burdan geliyordur ben ilaç kullanmıyorum ilaçlar serotonin hormonunu geri almak için ben doğal yöntemlerle almayı deniyorum ve haftaya salı günü psikoterapiye başlıyorum sanırım faydalı olur çok teşekkürler.

[forest_gump]

sevgili forest yaşadıgımız şu ortamda acaba kaç kişinin aklı başında ,artık öyle bir noktaya geldikki toplumun deli dedikleri kişiler dışarıdakilerden çok daha aklı başında (tabi hastalıgı ileri duzeyde olanları ayrı tutuyorum ).

ayrıca bir insana deli diyebilmek için gerçekten çok aşırı hasta olması lazım ,yıllardır psikoloji sitelerindeyim şu ana kadar bu sıfatı hakeden birine rastlamadım .

ama ne yazıkki toplumumuz psikiyatrik konularda oldukça bilgisiz oldugundan herkesi deli sıfatı takıyor .oysa kendileri bile belkide psikolojik rahatsızlıga sahipken bunu farketmediginden veye olayları pek kafaya takmadıgından kendi durumunun farkında bile degil .

o yuzden hiç canını sıkma ,boş ver ne derlerse desinler .
evet bende öyle diyorum bazen hem delirsem büyük ihtimalle delirdiğimin farkına ben varmam sanırım dimi :)

[kuytulhoca]

Öncelikle Bismillah diyerek sözlerime başlamak istiyorum . Sevgili arkadaşlarım ben bu rahatsızlığı yaşamış ve Allahın izniyle iyileşmiş biri olarak olarak kardeşlerime şunları söylemek istiyorum. Bu yaşadıklarım bana Allahın bir uyarısı ve onu tanımam için onun büyüklüğünü daha derinden yaşayabilmem için büyük bir sebep oldu . bunların aynısını sizler için söyleyebilirmiyim bunu bilmiyorum ben sadece kendi yaşadıklarımı burada sizinle paylaşmak istedim . gerçekten çok inanılmaz anlar yaşadım çok içinden çıkılmaz dakikalar yaşadım ama hiçbi zaman dua etmeyi bırakmadım ve inanılmaz bi şekilde dinime sarıldım daha önce namaz kılmayan hiç camiye gitmeyen bir insanken bu hastalığı yaşadıktan sonra namazlarımı camide kılmaya çalıştım Allaha yalvardım dua ettim yardımını çok diledim . bu hastalıkla bir ilahi manevi nokta olduğunu hissediyordum . yaptığım hatalarımın hepsi bir film şeridi gibi gözlerimin önüne geliyordu .vicdanımdan kaçmak istiyordum artık çok zor durumdaydım .ama en sonunda o kadar büyük bir huzura erdim ki bunu anlatamam iyileştiğim gece sabaha kadar mutluluktan ağladım hamd olsun tüm Alemlerin Rabbine ! kardeşlerim bunları bütüm samimiyetimle anlatıyorum ve bu hastalığın üstesinden gelinemez bi hastalık olduğunu düşünmeyin Allahın izniyle bunu yenersiniz buna inanıyorum .Allahın izniye bu yazıyı okuyanlara bir nebze olsun katkım olması için yaşadıklarımdan tecrüce ettiklerimi anlatmak istiyorum. Ben bir panik atak hastasıyım bu hastalığı panik atakla birlikte yaşadım ve bunun acısını kat be kat fazla yaşadım . panik atak nöbeti geçirirken kesinlikle takıntılarınızı düşünmeyin veya stresliyken düşünmeyin üzerinizdeki stresi sıkıntıyı atın evvela kendinizi iyi hissetikten sonra düşünün ne düşünüyorsanız .ben bunu yaşayarak öğrendim ve en büyük hata panikken veya stresliyken düşünceye dalmaktır diye düşünüyorum bu benim iyileşme sürecindeki anahtar altın stratejim oldu Allah nasip eder de inşallah siz de iyi olursunuz hepinize sonsuza dek dua edicem ve ediyorum Allaha emanet olun

[Edebiyat26]

Öncelikle Bismillah diyerek sözlerime başlamak istiyorum . Sevgili arkadaşlarım ben bu rahatsızlığı yaşamış ve Allahın izniyle iyileşmiş biri olarak olarak kardeşlerime şunları söylemek istiyorum. Bu yaşadıklarım bana Allahın bir uyarısı ve onu tanımam için onun büyüklüğünü daha derinden yaşayabilmem için büyük bir sebep oldu . bunların aynısını sizler için söyleyebilirmiyim bunu bilmiyorum ben sadece kendi yaşadıklarımı burada sizinle paylaşmak istedim . gerçekten çok inanılmaz anlar yaşadım çok içinden çıkılmaz dakikalar yaşadım ama hiçbi zaman dua etmeyi bırakmadım ve inanılmaz bi şekilde dinime sarıldım daha önce namaz kılmayan hiç camiye gitmeyen bir insanken bu hastalığı yaşadıktan sonra namazlarımı camide kılmaya çalıştım Allaha yalvardım dua ettim yardımını çok diledim . bu hastalıkla bir ilahi manevi nokta olduğunu hissediyordum . yaptığım hatalarımın hepsi bir film şeridi gibi gözlerimin önüne geliyordu .vicdanımdan kaçmak istiyordum artık çok zor durumdaydım .ama en sonunda o kadar büyük bir huzura erdim ki bunu anlatamam iyileştiğim gece sabaha kadar mutluluktan ağladım hamd olsun tüm Alemlerin Rabbine ! kardeşlerim bunları bütüm samimiyetimle anlatıyorum ve bu hastalığın üstesinden gelinemez bi hastalık olduğunu düşünmeyin Allahın izniyle bunu yenersiniz buna inanıyorum .Allahın izniye bu yazıyı okuyanlara bir nebze olsun katkım olması için yaşadıklarımdan tecrüce ettiklerimi anlatmak istiyorum. Ben bir panik atak hastasıyım bu hastalığı panik atakla birlikte yaşadım ve bunun acısını kat be kat fazla yaşadım . panik atak nöbeti geçirirken kesinlikle takıntılarınızı düşünmeyin veya stresliyken düşünmeyin üzerinizdeki stresi sıkıntıyı atın evvela kendinizi iyi hissetikten sonra düşünün ne düşünüyorsanız .ben bunu yaşayarak öğrendim ve en büyük hata panikken veya stresliyken düşünceye dalmaktır diye düşünüyorum bu benim iyileşme sürecindeki anahtar altın stratejim oldu Allah nasip eder de inşallah siz de iyi olursunuz hepinize sonsuza dek dua edicem ve ediyorum Allaha emanet olun

Konu eski fakat güncel sorunlari iceriyor


. panik atak nöbeti geçirirken kesinlikle takıntılarınızı düşünmeyin veya stresliyken düşünmeyin üzerinizdeki stresi sıkıntıyı atın evvela kendinizi iyi hissetikten sonra düşünün ne düşünüyorsanız .

Takintilarin asil sorunu bu zaten güzel paylasim tesekkürler.Allah razi olsun.

[Terapist Fd]

Malesef bende aynı dertten sıkıntıdayım yani hastalık hastasıyım ve çok mutsuzum bir gün mide kanserinden şüpheleniyorum bir gün beyin tümörü! O kadar zor ki bu durumu yaşamak inanın anlatması bile sıkıntı veriyor.Şu an ilaç+psikoterapi görüyorum inşallah en kısa zamanda hepimiz şifaya kavuşuruz. Hayatta hiç bir şeyden keyif alamıyorsun, hiç mutlu olamıyorsun herkes sadece bir kere ölürken bizler her gün ölüyoruz. Bu bedensel takıntılar sanırım en zor olanı...