Öylesine...

[Undying]

Genelde bütün hikayeler hayatın sürprizlerle dolu olmasının sonuçlarıdır.Burdan nereye varmak istediğimi bilmeden tesadüf eseri gecenin bu saatinde bulduğum bu sitede içimi dökme arzusuyla yanıp tutuşuyorum :) son 3 senedir yani üniversiteden mezun olduğum günden itibaren hayat tüm kozlarını oynadı ve hiç hayal etmediğim planlamadığım bi hayatın, hatta yaşamayı aklımın ucundan bile geçirmediğim bi şehirde buldum kendimi.Hayat bana istediğim herşeyi verdi ama asıl sorun şu hayatı hep bir adım önde yaşadım ilkokuldayken ortaokudaymışım gibi lisedeyken üniversitedeymişim gibi ve hep bir adım sonrasını arzuladım...Lise bitsin üniversiteye bi başlayım , üniversite bitsin işe bi başlayım gibi sanki planladığım sürece girince omzuma bi değnek dokuncak ve hayatımda herşey değişcek...Bunun böyle bir kısır döngü yada mutsuzluk ve planlama döngüsü olduğunu anlamam yaklaşık 10 15- seneme mal oldu diyebilirim...Bunun benim için tek avantajı; şu anda icra ettiğim mesleğin en genç mensubu olmam evet bununla gurur duymaktayım ama benden alıp götürdükleri yaşamımı idame etirirken özellikle insan ilişkilerimde ortaya çıkan olumsuzluklar.Hep hayatım üzerine düşünmem sürekli onu planlamam beni oldukça yordu.Üzerine düşünmekten yoruldum.Şu anda karşı karşıya olduğum en büyük sorun etrafımdaki insanların boş ve duyarsız olduklarını düşünmem sözümona kendim çok duyarlıymışım gibi ve ''0'' güven duygusu ile yaşamam...Etrafımdaki insanlarla olan paylaşımlarım sıfıra indi.Kendime bi dünya kurdum sanki onun içinde yaşayıp gidiyorum.SÜrekli insanların beni anlayamayacağı anlasada onunla paylaştğım şeyleri ilerde herhangi bi olumsuzlukta benim önüme koyup koz olarak kullanacağı hissiyle yaşıyorum.burdan içine kapanık bi insan olduğum hissine kapılmayın bahsettiğim şey sadce özel paylaşımlar iç dnyamdaki paylaşımlar...tahmin edersiniz kimseye içini dökememenin nedemek olduğunu, Sonuç ortada buradayim :) bunun devamında beyin sürekli olayları sorgulamaya başlıyor detayları tekrar zihinde canlandırıyo ve artık sizin için dinlenmek imkansız.Bir bardak suyu elinizde tutmak sizde herhangi bir yorgunluk hissi uyandırmaz ama o bir bardak su elinizde bir gün kalırsa kas spazmına yol açabilir.Beyin de bunun gibi sanırım ilk başta bazı düşünceler sorun çıkarmayacak gibi görünsede zihinde kendine büyük ve yıkıcı bir yer edinebiliyor.Gece yatağa uzandığımda bütün gün film şeridi gibi gözümün önünden geçiyor ve olayları tekrar yaşamaya baslıyorum acaba söyle deseydim nasıl olurdu gibi... aynı olayı farklı şekilde tekrar yaşıyorum ama sonuç hüsran neden çünkü hikayeyi bu melankolik zihin yazdı :) Kelebek etkisi gibi tüm alternatiflri kafamda tekrar canlandırıyorum. :) Detaylar bütünü oluşturur evet ama bu kadar detaycı düşünmek bütünden uzaklaşıp başka bi hikayeye yelken açıp yeni bi senaryo oluyor genelde benim için.Bugune kadar bunun çok ciddi bi sorun olduğunu düşünmedim...Hep herkes böyledir büyük ihtimal herkes düşünüyordur diye tahmin ediyordum ama sanırım ben artık biraz abarttım ve Hayat benim için artık heyecan verici değil...ve beni tatmin etmiyor...Kimseye ihtiyacım yok diyerek burnumdan kıl aldırmadığım dönemlerden sonra kalabalıklar içinde yalnız olduğum gerçeğiyle yüzyüzeyim...

[Kimene]

Yazdiklarini defalarca okudum.Oylesine guzel bir anlatimdi ki.Bir an icin cumleler arasinda kendimi buldum, yuzlestim duygularimla.Size ne bir tavsiyem olabilir, nede bir onerim.Sadece sizi anliyorum diyebilirim, sizi anliyorum...

[goffee]

Şöyle mi deseydim şöyle mi yapsaydımların faydası yok ne yaparsan yap mutlaka sorunlar yine olacak bunu kabullenmelisin.
Hayatı koştur koştur yaşamaya çalışmanın bir anlamı yok.
Önemli olan hayatı biraz akışına oluruna bırakarak özümleyerek yaşamak.
Sorunlar her şekilde olacak önemli olan sorunlar karşısında güçlü olmak ve sorunları çözme yetenegindir.
Ve birde bazen sorun olmadıgı halde kafamızda hayali sorunlar yarattıgımızı farketmemizdir.
Hayali sorunlar yaratmamız sorun yokken sorun çıkarmamıza da sebeb oluyor.
Tek yapman gerekenin biraz rahatlamak ve işlerini kendini kasmadan tamamlayacak şekilde düzenlemen gerektigini düşünüyorum.

[Undying]

Yazdiklarini defalarca okudum.Oylesine guzel bir anlatimdi ki.Bir an icin cumleler arasinda kendimi buldum, yuzlestim duygularimla.Size ne bir tavsiyem olabilir, nede bir onerim.Sadece sizi anliyorum diyebilirim, sizi anliyorum...

Senin için sevinsemmi üzülsemmi bilemedim :).Benim gibi düşünenleri toplum bazen ne kadar düşünceli ne kadar duyarlı diye yüceltirken işine gelmeyince de ne kadar paronayak diye yargılar, başına gelmiştir. :)

Goffee
''Önemli olan hayatı biraz akışına oluruna bırakarak özümleyerek yaşamak.'' demişsin bu çok hoşuma gitti bunu yapmama yardımcı olcak güzel kafa yapan bildiğin bişey varmı :) Olağan şartlarda bunu yapmak oldukça zor...Olayları irdelemek kronik hale gelmiş sanırım tv izlerken bile farkında olmadan bambaşka şeyler düşündüğümü farkediyorum...Etrafımdaki insanların çoğu farklı ilaçlar kullanıyo rahatlamak için ama ben hiç kullanmadım.kullanmamak içinde ısrar ettim açıkçası.kendi kendime bunu acizlik olarak gördüm hep. çünkü bunun biyolojik bişey olduğunu düşünmüyorum.Yıllarca beynimi kullanarak kendi içimde çözmem gerektitğini çözebilmem gerektiğini düşündüm.

[goffee]

Bu senin hayatın Undying.
Ben sadece sana sorununu görebildigimi ve ne yapman gerektigini söyledim.
İster begenir yaparsın ister yapmazsın.
İlaç almayı red edip ondan sonrada kafa yapan birşey varmı diye sorman kendinle çelişki halinde oldugunu gösteriyor.
Bence önce neyi isteyip istemediğine ve neyi ne kadar isteyip istemediğine karar vermelisin.

[Undying]

Goffee
Sanırım yanlış anladın.Teşekkür ederim vakit ayırıp okumuşsun cevaplamışsın beğenip beğenmeme gibi bişey sözkonusu olamaz zaten...Kafa yapan bişey varmı sorusu sadece bi espriydi.Kendimle çelişmekten ziyade sadece ilaç hakkında ne düşündüğümü söyledim.Belki haklısın ilaç kullanmak iyi gelebilir ama ona olan yaklaşımımı söyledim.Ben bu işin eğitimini almadım nacizane kendi düşüncemi söyledim...Neyse tekrar teşekkür ederim, iyi pazarlar...

[goffee]

Sorun değil sadece ilaç almayı red ediyorsan düşüncelerini değiştirmen gerektigini anlatmaya çalışıyorum.
Yani bunun bir seçim oldugunu anlatmaya çalıştım.
Sadece istemen değil istiyor oldugun şeyi başaracak şekilde davranman gerekiyor.
Geceleri gözünün önünden şeritler geçmesine gerek kalmayacak şekilde düzenlemelisin hayatını.

[Kimene]

Senin için sevinsemmi üzülsemmi bilemedim :).Benim gibi düşünenleri toplum bazen ne kadar düşünceli ne kadar duyarlı diye yüceltirken işine gelmeyince de ne kadar paronayak diye yargılar, başına gelmiştir. :)

Goffee
''Önemli olan hayatı biraz akışına oluruna bırakarak özümleyerek yaşamak.'' demişsin bu çok hoşuma gitti bunu yapmama yardımcı olcak güzel kafa yapan bildiğin bişey varmı :) Olağan şartlarda bunu yapmak oldukça zor...Olayları irdelemek kronik hale gelmiş sanırım tv izlerken bile farkında olmadan bambaşka şeyler düşündüğümü farkediyorum...Etrafımdaki insanların çoğu farklı ilaçlar kullanıyo rahatlamak için ama ben hiç kullanmadım.kullanmamak içinde ısrar ettim açıkçası.kendi kendime bunu acizlik olarak gördüm hep. çünkü bunun biyolojik bişey olduğunu düşünmüyorum.Yıllarca beynimi kullanarak kendi içimde çözmem gerektitğini çözebilmem gerektiğini düşündüm.

Pozitif bakis acisiyla yaklasalim ve ikimiz adinada mutlu olalim derim ben:) Evet bu tip sorunlari bende yasiyorum.Islerine geldigi zaman, sizden duyarlisi,mantiklisi yok.Islerine gelmezse de sizi ukalalikla sucluyorlar..Ben bunlarla yasamayi ogrendim sanirim birazda olsa.Cogu kez sessiz kalmayi seciyor, karsimdakinin daha ne kadar ileri gidebilicegini gozlemliyorum.Sonra icimden guluyorum, onun bu ego tatminine..Biliyorum ki bu onlar icin gecici bir haz, birak diyorum mutlu olsun bu yalanci zaferiyle..

[Undying]

Okuduğumda çok beğendiğim bir sözü anımsattı cevabın '' Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır ''...

[Kimene]

Okuduğumda çok beğendiğim bir sözü anımsattı cevabın '' Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır ''...

Sizi bilemem, fakat ben sahsim adina bu forumda olmanizdan cok mutluluk duydum.Bir suredir burada olmama ragmen, ayni frekansta oldugumuzu dusunduren uye sayisi cok azdi.Sizinde aramiza katilmaniz beni ziyadesiyle mutlu etti:)

[Undying]

Teşekkür ederim demekki aynı utopia da yaşıyoruz :)

[Kimene]

Teşekkür ederim demekki aynı utopia da yaşıyoruz :)

Utopia World'un yalniz neferleri klubune hosgeldiniz:)