sosyal fobim var mı sizce de ?

[e.hazard]

merhaba arkadaşlar,sorunumu anlatayım yaşım 17.dışarıya arkadaşlarla cafe ortam falan daha hiç bulunmadım daha doğrusu bulunmak istemedim hiç.çünkü ne zaman kuzenlerle gitsek bile bir yere bana soru sorulunca heyecanlanıyorum sanki etrafımdaki herkes bana bakıyor gibi şüpheye düşüyorum.sürekli içimde bir kalp atışı ve kaygı.bu sorunları maalesef sınıfta da yaşıyorum bazı soruların cevabını sıklıkla bilsem de yanlış mı bir hata mı yaptım korkusuyla parmak bile kaldıramıyorum.tanımadığım biri ile görüşeceğim zaman stres oluyorum.sırf selam vermemek için gittiğim bir markete falan gitmiyorum.sesim titriyor pek samimi olmadığım biriyle konuşurken.hele de orta okuldayken ayağa kalkıp 5 sayfa yazı okumuştum heyecandan ter içinde kalmıştım kendimi çok kötü hissetmiştim.konuşurken kimsenin yüzüne bakamıyorum sağa sola bakarak konuşuyorum acaba hakkımda ne düşünüyor diyorum.bunun içinidir ki internet dışında kız veya erkek arkadaşım görüştüğüm yok reel hayatta.sorulan soruyu bilsem bile dediklerim anlaşılmıyor sesim az çıkıyor.sizce var mıdır bende fobi v ne yapmalıyım psikolok veya psikiyatra görünmeden halledebilir miyim ??

[eliftetik]

Hoşgeldin aramıza e.hazard.benim teşhis koyma eğitimim yok o yüzden durumunu adlandıramam ama belli ki bir sıkıntı mevcut o yüzden bir destek alman iyi olur.bu kişi sevdiğin değer verdiğin birisi de olabilir ama müsaitsen bir uzman çok daha iyi olur.benim kişisel görüşüm çok çabuk yeneceğin geçici bir problem bu yenersin bu halini.

[e.hazard]

hoşbulduk :) ,,bir uzmana görünmek de olabilir ama açıkcası ben kendi başıma çözmek istiyorum bir de aileme ne diyeceğimi düşünüyorum psikolojik sorunum var falan diye

[filozof]

tabiyki sosyal fobi bu.. uzman olmaya gerek yok. bence yol yakınken düzelt bunu ilerledikçe ilerliyor çünkü...

[balık]

Aklı başında bir uzmana gidersen sanırım kolay atlatırsın :) Ergenlik de dozunu artırmış olabilir heyecanın vs.

[e.hazard]

teşekkürler yorumlarınız için ,bence de hemen çözmeliyim çünkü 2 yılım var üniversite için.ayrıca ergenlikle olduğunu sanmıyorum çünkü ilkokuldayken de vardı bu bende sınıf arkadaşlarım önünde bile rahatça sunum yapamıyordum

[cetinyan]

Özgüven eksiliğin var.Kendine olan güvenin hiç yok.O yüzden bu durumları yaşıyorsun.Birilerinden çekiniyorsun,birilerine karşı kendini beğendirmek istiyorsun,birilerinin seni hep onaylamasını bekliyorsun.Kardeşim hiç birşey olumlu olmaz ki? Senin söylediklerine katıladabilirler katılmayada... Ama bunun tek bir çaresi var bende kesinlik kazanmalısın.Yani bir şeyin arkasında durmalısın.Kendi doğrularını yanlışlarını bilmelisin...

[e.hazard]

dediğin gibi özgüven eksikliği var bence de çok hem de.çekiniğim kişiler yok değil ama öyle korkma kaçma falan değil onlar da yakınım akrabalarım ama herkese karşı var bu tanımadığım kişilere karşı aşırı şekilde çekiniyorum kardeşim.ayrıca onaylanmak da istemiyorum yani konuşalım normal muhabbet falan ama soru soruyolar cevapı kısaca veriyorum sonrası sus pusum.muhabbet etmek istiyorum biraz ama kuzenime bile bişey sormaya korkuyorum halbuki kaç yıllık arkadaş gibiyiz tek başımıza olsak sorabilirim ama yanımda falan başka kişilerde olunca soru soramıyorum.(ayrıca bir de bende ''r''harbi özürlülüğü var biliyosunuzdur bu yüzden merhaba bile demeye korkuyorum sırf bu yüzden arkadaşlarımı çağırırken çekiniyorum)

[goffee]

merhaba arkadaşlar,sorunumu anlatayım yaşım 17.dışarıya arkadaşlarla cafe ortam falan daha hiç bulunmadım daha doğrusu bulunmak istemedim hiç.çünkü ne zaman kuzenlerle gitsek bile bir yere bana soru sorulunca heyecanlanıyorum sanki etrafımdaki herkes bana bakıyor gibi şüpheye düşüyorum.sürekli içimde bir kalp atışı ve kaygı.bu sorunları maalesef sınıfta da yaşıyorum bazı soruların cevabını sıklıkla bilsem de yanlış mı bir hata mı yaptım korkusuyla parmak bile kaldıramıyorum.tanımadığım biri ile görüşeceğim zaman stres oluyorum.sırf selam vermemek için gittiğim bir markete falan gitmiyorum.sesim titriyor pek samimi olmadığım biriyle konuşurken.hele de orta okuldayken ayağa kalkıp 5 sayfa yazı okumuştum heyecandan ter içinde kalmıştım kendimi çok kötü hissetmiştim.konuşurken kimsenin yüzüne bakamıyorum sağa sola bakarak konuşuyorum acaba hakkımda ne düşünüyor diyorum.bunun içinidir ki internet dışında kız veya erkek arkadaşım görüştüğüm yok reel hayatta.sorulan soruyu bilsem bile dediklerim anlaşılmıyor sesim az çıkıyor.sizce var mıdır bende fobi v ne yapmalıyım psikolok veya psikiyatra görünmeden halledebilir miyim ??



Psiklog yada psikiyatriste görünmeden halledebilrmisin?
Güzel soru.
Bence bir uzmana başvurmalısın.
Bu kadar heyecan yapman pek normal değil.

[Minnie]

[QUOTE=e.hazard;98857]dediğin gibi özgüven eksikliği var bence de çok hem de.çekiniğim kişiler yok değil ama öyle korkma kaçma falan değil onlar da yakınım akrabalarım ama herkese karşı var bu tanımadığım kişilere karşı aşırı şekilde çekiniyorum kardeşim.ayrıca onaylanmak da istemiyorum yani konuşalım normal muhabbet falan ama soru soruyolar cevapı kısaca veriyorum sonrası sus pusum.muhabbet etmek istiyorum biraz ama kuzenime bile bişey sormaya korkuyorum halbuki kaç yıllık arkadaş gibiyiz tek başımıza olsak sorabilirim ama yanımda falan başka kişilerde olunca soru soramıyorum.(ayrıca bir de bende ''r''harbi özürlülüğü var biliyosunuzdur bu yüzden merhaba bile demeye korkuyorum sırf bu yüzden arkadaşlarımı çağırırken çekiniyorum)[/QUOT


Çekinmeni anlayabiliyorum bununla birlikte psikologa gitmek istemiyorsan psikolojik danışmanlara gidebilirsin.

[prenseshelen]

sevgili minnie ,bana yardımcı olursanız çok sevinirim ...efexor ve lustral aynı anda kullanılırmı ve lustral nezaman etki göstermeye başlar ?efexor ve lustral aynı görevimi görüo ?

[prenseshelen]

kusura bakmayın ben minneye soru yazcaktım yanlışlıkla bu kısma yazmışım .

[elmaelma]

eliftetik in dediği gibi çok çabuk yeneceğin geçici bir problem bu aile ortamında daha rahatsan akrabalarınla birlikte daha çok dışarı çıkıp çabalayabilirsin.