Amacım yok, yalnızım ve suçumu bilmiyorum

[Suddenly]

Merhaba arkadaşlar. sanırım başlıktan herşey anlaşılıyor gibi. çok uzun zamandır daha önce hep arayıp sorduğum yanlarına gittiğim arkadaşlarım tarafından yalnız bırakıdığım hissine kapılıyorum. telefonum çalmıyor. gerçekten mecburi yalnızlıktan öte sanırım dışarı çıktığiımda kalabalık içinde bile kendimi tek başıma hissediyorum. herşey nasip kısmet denir ama ben şu anda 31 yaşındayım ve artık arayıp sorulmak istiyorum. sevilmek istiyorum. çok denedim olmadı hep cesaretim kırıldı sonunda. arkadaşlarımın olmaması üzerine tuz biber oluyor resmen. her dışarıya çıktığımda her gördüğüm çiftte hüzünleniyor kendi kendime ben neden böyleyim demekten kendimi alamıyorum. okb sorunum var ve bu yalnızlığımın ve moral bozukluğumun üzerine daha da artarak ilerliyor gibi sanki. saat takıntım bile var herşeyimi düzene göre yapmak istiyorum olmadığında çok sinirleniyorum, üzülüyorum. hayata karşı bir hata mı yaptım bilmiyorum en yakın arkadaşlarım bile sırt çeviriyorlar yavaş yavaş sanki. geçenlerde babam vefat etti. en yakınımda bildiğim arkadaşlarım bile daha gelmediler başsağlığına. ne kadar sevildiğim sayıldığım da bu arada ortaya çıkmış oldu herhalde. çok yazıyorum kusura bakmayın yazdıkça yazasım geliyor sanki. derdim inanın hemen evlenmek çoluğa çocuğa karışma derdi de değil aslında anlıyor musunuz? ben gerçekten beni ben olduğum için sevebilecek yanımda olacak birisi. çok mu şey istiyorum hayattan arkadaşlar bilemiyorum ama sanki bu saatten sonra olsa da en mutlu olabileceğimi düşündüğüm gençlik yıllarımda olmadığı için gerçek olmayacakmış gibi geliyor bana. herşeyden kırılıyorum herşeye üzülüyorum her gördüğüm güzel bayanda her gördüğüm güzel ve güler yüzde şefkat arar olduım inanın. işsizliğim çok sürdü borç birikiyor bu arada mutlu da olmak istiyorum aynı zamanda hepsini hallettikten sonra aradan en az 3-4 yıl daha geçecek sanırım. o zamandan sonra en çok istediğim yıllarda gelmeyen mutluluk bana ne verebilir çok üzülüyorum artık amacım yok gibi hayatı kendi haline bıraktım ben. bir beklentim yok ondan. kardeşim bile benimle vakit geçirmek istemezken benim kendime gelmem ne kadar zaman alır bilemiyorum doğrusu. daha çok yazmak içimi boşaltmak isterim ama başınızı da ağrıtmak istemiyorum. Neyse daha da içimi dökebilirim sizlere ama çok da sıkmak istemiyorum arkadaşlarım. amacım bu kadar sorunumun çözülmesini beklemek değil. burada sizlerin beni dinlediğinizi biliyorum o yüzden yazıyorum bunları.

[Suddenly]

Kimse yok herhalde. :) Sanırım çok sıkıcı yazdım sorunlarımı. Zaten genelde herkesin her şey nasip kısmet zamanla hallolur dediği konular gibi görünüyor. Neyse arkadaşlar cevabınız desteğiniz olmasa da yine de beni dinlediğiniz için teşekkür ederim. :)

[misterioso]

Kimse yok herhalde. :) Sanırım çok sıkıcı yazdım sorunlarımı. Zaten genelde herkesin her şey nasip kısmet zamanla hallolur dediği konular gibi görünüyor. Neyse arkadaşlar cevabınız desteğiniz olmasa da yine de beni dinlediğiniz için teşekkür ederim. :)

Uzun bir konu ya da sorular yazarken lütfen paragraflara ayırın ve noktalamaları en minimal düzeyde kullanın. Cümleye başlarken büyük harf kullanmaya özen gösterin

Şahsen benim okuyasım gelmedi ve okumadım da . Biraz daha nizam ve gözü yormayacak düzeyde olursa herkes okur .

[melek*]

İlk önce şunu söyliyim ben okurken hiç sıkılmadım sadece çok yazıyorum sıkılırsınız cümlelerinden rahatsız oldum.Silkin ve kendine gel sen değersiz falan değilsin.Kimse senin içinde ne yaşadığını bilemez ve anlayamazlar hep böyle olmuştur.Seni anlamıyorlar diye de hayata küsme ve vazgeçme..

[embiryolog]

31 yaşindasın ya lise üniversite bbittiginde tüm arkadalıklar bitiyor hayat koşusu başlıyor herkez dogla olarak birbirini unutuyor senin bundan sikayetci olmaman lazım en ii arkadaşların ailendir :D

[bekirecr]

31 yaşindasın ya lise üniversite bbittiginde tüm arkadalıklar bitiyor hayat koşusu başlıyor herkez dogla olarak birbirini unutuyor senin bundan sikayetci olmaman lazım en ii arkadaşların ailendir :d üniversite bittiğin de hayat koşturmacası başlıyor.okul arkadaşlıkları geri de kalıyor.gerçekten herkes birbirini unutuyor doğal olarak.

[dogruluk]

şimdi hocam

benimde arkadaşım yok, gel seninle arkadaş olalım, ikimizinde sorunu çözülsün , ne dersin? okb konusunda ayrıca çözelim

[goffee]

Ne kadar zamnda bir arayıp soruyor arkadaşların?

[Suddenly]

arkadaşlarım genelde çok nadiren işleri olduklarında ararlar. okul arkadaşlarımdan bahsettim ama neticede şikayetçi olduğum şey o zamanlar bu emeklerimin karşılığını alamamamdı yani şu anda hepsi evliler çoluk çocuğa karışmış durumdalar.
yani evli olan arkadaşların sürekli dışarı çıkmalarını beni aramalarını gezip tozmamızı bekleyemem neticede ama konu sadece okul arkadaşları da değiller dışarıdan çalıştığım işyerlerinden arkadaşlar da öyle menfaati izin vermiyorsa aramazlar.
en iyi arkadaş aile olabilir ve koşuşturmacada insanlar birbirlerini unutabilirler ama ben ne arayacam kardeşim o beni arasın mantığı olduğu zaman bir insanda ben ne yapsam boş oluyor bu durumda.
kimse beni anlamıyor diye hayata küsmüyorum en azından öyle yapmaya çalışıyorum ama asıl sorunum sanırım bütün bu yazdıklarıma son vereceğini unutturacağını düşündüğüm yalnızlığıma son vermek istememdir. yani önceden dinlediğim beni duygulandıran şarkılar bile birşey ifade etmiyor artık. her haftasonu çaresizmiş gibi akşama kadar tek başıma evde tıkılmaktan veya dışarıya çıktığımda sanki kimsem yokmuş gibi tek başıma gezmekten çiftleri izlemekten sıkıldım artık.

[delikizege]

Merhaba arkadaşlar. sanırım başlıktan herşey anlaşılıyor gibi. çok uzun zamandır daha önce hep arayıp sorduğum yanlarına gittiğim arkadaşlarım tarafından yalnız bırakıdığım hissine kapılıyorum. telefonum çalmıyor. gerçekten mecburi yalnızlıktan öte sanırım dışarı çıktığiımda kalabalık içinde bile kendimi tek başıma hissediyorum. herşey nasip kısmet denir ama ben şu anda 31 yaşındayım ve artık arayıp sorulmak istiyorum. sevilmek istiyorum. çok denedim olmadı hep cesaretim kırıldı sonunda. arkadaşlarımın olmaması üzerine tuz biber oluyor resmen. her dışarıya çıktığımda her gördüğüm çiftte hüzünleniyor kendi kendime ben neden böyleyim demekten kendimi alamıyorum. okb sorunum var ve bu yalnızlığımın ve moral bozukluğumun üzerine daha da artarak ilerliyor gibi sanki. saat takıntım bile var herşeyimi düzene göre yapmak istiyorum olmadığında çok sinirleniyorum, üzülüyorum. hayata karşı bir hata mı yaptım bilmiyorum en yakın arkadaşlarım bile sırt çeviriyorlar yavaş yavaş sanki. geçenlerde babam vefat etti. en yakınımda bildiğim arkadaşlarım bile daha gelmediler başsağlığına. ne kadar sevildiğim sayıldığım da bu arada ortaya çıkmış oldu herhalde. çok yazıyorum kusura bakmayın yazdıkça yazasım geliyor sanki. derdim inanın hemen evlenmek çoluğa çocuğa karışma derdi de değil aslında anlıyor musunuz? ben gerçekten beni ben olduğum için sevebilecek yanımda olacak birisi. çok mu şey istiyorum hayattan arkadaşlar bilemiyorum ama sanki bu saatten sonra olsa da en mutlu olabileceğimi düşündüğüm gençlik yıllarımda olmadığı için gerçek olmayacakmış gibi geliyor bana. herşeyden kırılıyorum herşeye üzülüyorum her gördüğüm güzel bayanda her gördüğüm güzel ve güler yüzde şefkat arar olduım inanın. işsizliğim çok sürdü borç birikiyor bu arada mutlu da olmak istiyorum aynı zamanda hepsini hallettikten sonra aradan en az 3-4 yıl daha geçecek sanırım. o zamandan sonra en çok istediğim yıllarda gelmeyen mutluluk bana ne verebilir çok üzülüyorum artık amacım yok gibi hayatı kendi haline bıraktım ben. bir beklentim yok ondan. kardeşim bile benimle vakit geçirmek istemezken benim kendime gelmem ne kadar zaman alır bilemiyorum doğrusu. daha çok yazmak içimi boşaltmak isterim ama başınızı da ağrıtmak istemiyorum. Neyse daha da içimi dökebilirim sizlere ama çok da sıkmak istemiyorum arkadaşlarım. amacım bu kadar sorunumun çözülmesini beklemek değil. burada sizlerin beni dinlediğinizi biliyorum o yüzden yazıyorum bunları.




canım sanki beni anlatmıssın yazını okuyunca aynı ben dedim..bilmiyorum bende derdimi..hiçmi arkadasın yok hoş olsada bir süree sonra onlar bile sıkılıyor çünkü benim bir tane var eğlenebildiğim sürekli ben kızın peşindeyim..tavır bile yapıyorum niye aramıyosun diye

[furoyd]

arkadaşınız yoksa sorun sizde demekki.benim de pek arkadaşım yok ve sorun bende biliyorum..

[filozof]

eğer sürekli sırıtmıyorsanız suratınız asıksa elbet kimse yanınıza yaklaşmak istemez güler yüz çok önemlidir bu gibi durumlardada insan gittikçe kötüye gider çünkü gittikçe surat asılır ve insanların yaklaşmasıda zorlaşır çok cana yakın olmak lazım. bendede sosyalfobi var mesela ama arkadaşım birsürü. bir tek sevgilim yok :D bi kızla çıkmayı başarsam bile en fazla 2 hafta sürüyor bilmiyorum arkadaşlık çok kolay geliyor bana hepside arar sorar ama sevgili imkansız gibi geliyor bendede böyle bi manyaklık var bunuda tipten kaynaklandığını anladım artık. bazı şeyleride mümkün olduğunca takmamak lazım sağlık olduğu sürece insan herşeyi elinde sonunda yapar.

[Symphonic]

Konuş derdini anlat he eğer arkım yok diyorsan arkadaş edin. Benden sana tavsiye ne kadar doğru bilemem ama git bir siteye profil oluştur konuş birisiiyle derdini anlat dinlesin o sana derdini anlatsın mesela ben öyle birisiyyle konuşuyorum 5 gün oldu şuan gayet iyiyim dünde buluştuk beraber gezdik hiç bu kadar mutlu olduğumu hissetmemiştim. illa kendi cinsinden bekleme karşı cinslede arkadaşlık yürütebilirsin. Bu arada sıkıntılıysan sıkıntılı olduğunu belli etki yardım etsinler sahte maskeler takma.

[filozof]

Konuş derdini anlat he eğer arkım yok diyorsan arkadaş edin. Benden sana tavsiye ne kadar doğru bilemem ama git bir siteye profil oluştur konuş birisiiyle derdini anlat dinlesin o sana derdini anlatsın mesela ben öyle birisiyyle konuşuyorum 5 gün oldu şuan gayet iyiyim dünde buluştuk beraber gezdik hiç bu kadar mutlu olduğumu hissetmemiştim. illa kendi cinsinden bekleme karşı cinslede arkadaşlık yürütebilirsin. Bu arada sıkıntılıysan sıkıntılı olduğunu belli etki yardım etsinler sahte maskeler takma.

kız arkadaş mı buldun

[Symphonic]

Hayır oda erkek zaten ben eşcinselim onlada o tarz şeyler için buluşmadık sadece çok iyi arkadaş olduk buluşalım dedik herkese tavsiyem sorunlarınızı kendiniz gibi olanlarla paylaşın :)

[malahit]

Benzerlikler sanırım çoğumuzda oluyor.Okb ve yalnız biriyim bende.Ama bazen samimiyetlerinden şüphe duysamda boş gelsede arkadaşlarımdostlarım beni hep ayakta tutuyor.Zaman zaman yaşadığım sıkıntılarda onların varlığını hissetmek yetiyor.

sizi tanımadığım için tamamen farazi yazıyorum ama bazı insanlar vardır, kendi aramaz sormaz arandıgındada niye sşimdiye dek aramadın diye hesap sorarlar.Umarım onlardan değilsinidr.Aksi taktirde arkadaşların ve dostlarının olmaması gibi birşey olamaz.İletişimde karşılıklıdır bunu unutma.Değer verdiğin insanların yanında olmaya çalıştıgında onlarında senin yanında olacaklardır.Evet belirli bir yaştan sonra insanlar eşleriyle vakit geçirmeye başladığı için daha çk yalnızlığa itilebiliniyor.Aynı şey benimiçinde geçerli.Ama arkadaşlarımın eşleriylede (en azından bazılarının)arkadaş olmayı başardığım için bu sıkıntıyı aşırı yaşamıyorum.Tabiki etken oldugu reddedilemez.Mesela bayanlar kocalarını çocuklarını bırakıp size vakit ayırmakta daha çok zrolandıgı için ister istemez erkek arkadaşlarımarttı:s

[CN-07]

yazıyı çok beğendim,duygularını ve yaşamındaki klişeleri iyi özetlemişsin.ağır bir depresyonda gibi gözüküyorsun.merak ettim,
acaba daha önceleri hiç psikiyatr'a gittin mi? psikoz şüphelerini yok etmek de gerekir,ne olur ne olmaz,faydalı olacaktır.

[dogruluk]

bizimle buluşmaya gel