sosyal fobinin nedeni gerizekalı ebeveynler

[birfobik]

arkadaşlar benim sosyal fobimin nedeni gerizekalı babam. babam olacak adam beni bu yaşıma kadar ezdi durdu. yaşım 17 adam gibi yaşadığım 1 yıl yoktur. psikolojim ne derece bozulduysa onun ölmesini istiyorum. buraya ebeveynleriniz hakkında ne düşündüğünüzü yazabilirsiniz

[IDDQD]

Elbette ailemin fazla koruyucu olması ve en büyük evlat yani, ilk deneyim olmamın sosyal fobili olmamda büyük payı var. Ancak aile fertlerim gayet zeki insanlardır. Yani konu başlığını, "sosyal fobimin denedi gerizekalı ebeveynlerim" diye olması gerektiği kanısındayım. Ayrıca, arkadaş çevresi daha doğrusu sosyal çevremin böyle olmamda daha suçu büyük.

[sevdadandır]

aile çok etkili bence de sosyal fobide. benim fobi sahibi olmam da sebep ; kendisi büyümeden çocuk sabibi olmuş bilinçli olmayan annemdir. baba da anne de özgüvensiz olunca çocuk da aynı olyor. ama babama aşığım o ayrı konu. onun da kişiliği öyle şekillenmiş çevreden. ama ben bunu aşabileceğimize inanıyorum arkadaşlar. kendimde bu 2010 yılında çok yol kat ediyorum . ve bunu hafif bir ilacın desteği ve artık nasıl düşünmem gerektiğini geç de olsa kabullendiğim ve kendimi sevmeye başladığım için.. koşullanmayı dışarıdakilere göre değil kendimize göre yapmalıyız artık . hep başkalarının düşüncesini taktım durdum bir bakmışıum ki ben yok olmuşum ama olsun bunun farkına geç olmadan vardığım için mutluyum .

ve bence birfobik arkadaşım ben senin yaşındayken sırf annemin baskısından kurtulmak için üniversiteye gittim ve özgürleşmek birey olmanın sancılarını orda yaşadım . o günden sonra hem annem değişti hem de ben . sen geç kalmış değilsin iindeki sesin söyledikelrine kulak ver ve onun kadar cesur ol. umarım babanla olan sorununu sen de benm gibi çözme fırsatı bulursun..en anlamayacağını düşündüğün insan bile inat edersen seni anlayabilir.

[IDDQD]

ve bence birfobik arkadaşım ben senin yaşındayken sırf annemin baskısından kurtulmak için üniversiteye gittim ve özgürleşmek birey olmanın sancılarını orda yaşadım . o günden sonra hem annem değişti hem de ben

Evet, bence önemli nokta bu! Ebeveynlerinizden hangisi baskıcı? Benim annem öyledir. İşsiz olduğum için hala beraber yaşamak zorundayım malesef. Yani ilaçları boşuna kullanıyorum.

[nil-007]

kendinizle uğraşmayın! Kendinizi olduğunuz gibi kabul edin, özel olduğunuzu bilin..Evet anne-babalar mükemmel olmalı ama kim mükemmel ki? sanki bizler mükemmel anne-baba olabilecek miyiz? hayat herkesi bir şekilde mücadele etmek zorunda bırakır..Bu sosyal fobi olabilir yada başka bir şey..lütfen kimse kendine acımasın sadece çözüme odaklansın..

[Hydra]

Arkadaşlar sizin fikrinizi bilmiyorum ama konu başlığı bana pek doğru gelmedi.

Okuduğum makaleler arasında ve literatürde neden olarak, psikolojik olarak defektleri olan anne ya da babanın davranışları,genetik geçişler,yetiştirme konusunda hatalarda bulunan ve hataların farkında olmayan aileler ve kişinin durum karşısında ki tavrını şekillendirecek sosyal düşüncesi ve yatkınlığı var.

Aralarında sorumsuzca davranan ailelerin negatif sonuçları olarak sosyal fobik bireyler olabilir ama bu etken rolde ne kadar etkendir tartışmak gerekir.Bu yüzden başlığı pek sert buldum.

Bunun yanı sıra forumda yeni üye olan bilgi olarak yeterli olmayan kişiler sosyal fobik rahatsızlığını bu duruma bağlayarak tedavilerinin olması konusunda ne kadar sağlam adımlar atarlar bilemiyorum.Dolayısıyla bu başlığın durumu daha da negatif hale getirdiğini ve psikolojik rahatsızlıkların baş zorluğu olarak negatif düşünceleri tetiklediğini düşünüyorum.Yani mesele anne ya da baba ise o zaman kabullenme konusunda fikir oluşabilir.

Saygılar

[yagmurr]

suçu kendimiz dışındaki başka nedenlere dayandırmak çok anlamsız.Mutlaka aile ve arkadaş çevresi çok etkili;ama her şey insanın kendi elinde...Bunu neye dayanarak mı söylüyorum?

Benim babam alkol bağımlısıydı,eve sarhoş gelmediği tek bir gece yoktu.Düşünebiliyor muusnuz.Evde her gece kavga... sırf anneme sataşmasın diye.Babamın elini yüzünü yıkar ayıltmaya çalışıdım...Ertesi gün de okul...

içime kapanıp,hayata lanet okumayı seçebilirdim! ben öyle yapmadım.Kendimi hep geliştirmeye adadım,arkadaşlar edindim,psikolojiye ilgi duydum...

ve şimdi hayatmdan gayet memnunum.babam hastalığı nedeniyle alkolü bırakmak zorunda kaldı(bu olay bence tanırının ailemize en büyük yardımıdır)

Kurslara gidiyorum,arkadaşlarımla geziyorum,yaşadığım her olumsuzluk beni daha güçlendiriyor.

reiki,enerji kolarıyla ilgileniyorum...Kısaca her şey insanın kendinde bitiyor...Hayata nasıl bakıyor isek,öyle gelişiyor...

Ayrıca benden tavsiye;öfke en başta kendi bedenimize ,ruhumuza zarar verir...en güzeli geçmişi,kabullenmek ve kendi haline bırakmak...benden dost tavisyesi...:)

[akil_oyunlari]

Bence hiç bir anne baba bu konu başlığını haketmiyor ilk olarak=) Bide ailelerimize suç bulmak yerine onlara nerde durmak gerektiğini uzun vadeli bi şekilde anlatabilirsiniz.Yani bi çocuk 15 yaşından beri eve gece 12 de giriyorsa 18 yaşında kimse ona neden geç kaldn demez ama hergün saat 6 deyince evde oluyosa bigün 8 de gelince kıyametin kopması normaldir.bu bir örnek sadece.
Daha sonra rahatsız olduğun ve canını sıkan konuların aileyle paylaşılmasıda önemli tabiki...

[plüton]

Öncelikle baba olmadan babanız hakında hiç bir yargıya varmamnızı tavsiye ediyorum. ileride düşündüğünüz zaman aslında bunun ne kadar zor olduğunu anlayacaksınızdır.
Ben de bir sosyal fobiliyim ve adım gibi de eminimki sosyal fobili olmamın sebebi ailemdir. Dışarıya çıkıp arkadaşlarımla oynamama bile izin vermezdiler bu yüzden evden çıkınca akşam olmadan geri gelmemeye başladım tabi bu sıkılığı daha da arttırdı hiç dışarıya bırakılmıyordum hep git bir saat sonra gel diye gönderiliyordum ama arkadaşlarım evine gitmeden ben nasıl bırakıp dönebilirdimki. çocukken çok büyük bir arkadaş çevrem vardı büyüdükçe bu değişti değişti ve arttık evden çıkmayan arkadaş çevresi olmayan bir insanım.

[gulnane]

[QUOTE=

ve bence birfobik arkadaşım ben senin yaşındayken sırf annemin baskısından kurtulmak için üniversiteye gittim ve özgürleşmek birey olmanın sancılarını orda yaşadım . o günden sonra hem annem değişti hem de ben .[/QUOTE]

Ben de aynısını yaptım ama şanslıymışsınız ki ailenizin baskısından bu şekilde kurtulmuşsunuz. Ben üniversiteye başladığımın ilk 3 ayında aynen böyle düşündüm ve büyük ölçüde gelişme gösterdim. Ama 3 ay sonra ablam yanıma geldi birlikte yaşamaya başladık(ailemin zoruyla) şu anki hayatım ailemle olduğundan daha kötü. Ben diye biri bile var mı şüpheliyim artık. Sanırım ben sosyal fobiden hiç bir zaman kurtulamayacağım.

[goffee]

Sosyal fobide bazen ailenin etkisi olsada tam olarak ailenin etkili oldugunu düşünmüyorum.
Her aile içinde oldugu gibi benmde aile içinde bana çok büyük görünen sorunlarım olsada şöyle bir düşününce çok rahat bir çocuklugum olmuş aslında benm de diyebilirim.
Hakikaten öyle çünkü.
Belli bir yaşıma kadar hiç bir sosyal sorunum olmadı ama belli bir yaşım içinde sürekli sosyal fobi yaşadım.
Sosyal fobinin bilgi eksikliğinden kaynaklandıgını düşlünüyorum.
Açıkcası bazı konular hakkında bilgi sahibi değiliz ve bilgi sahibi olmadıgımızı bildigimiz için bu tip konularda cekinti yaşıyoruz.
Aslında sadece bilgi sahibi olmadıgımızı biliyoruz ve öğrenene kadar izleyici ve ögrenen konumda olmayı seciyoruz.
Bazen bu pasif gecen zamanın uzaması bizi korkutuyor.
İste buna sosyal fobi diyoruz.
Yani bana göre hepsi bundan ibaret.

[sugibi]

doğrusu başlığı doğru bulmadım ne olursa olsun hiç bi ebeveyin bu gerizekalı yakıştırmasını haketmez
bende babamdan çok çektim hiç sevgi ve şefkat görmedim hiç bi güzel anımız bile yoktur ama bi dolu rezil anılarım vardır ailelerimizi seçme şansımız yok malesef şans oyunu gibi bişey kim çıkarsa şansına

[birfobik]

doğrusu başlığı doğru bulmadım ne olursa olsun hiç bi ebeveyin bu gerizekalı yakıştırmasını haketmez
bende babamdan çok çektim hiç sevgi ve şefkat görmedim hiç bi güzel anımız bile yoktur ama bi dolu rezil anılarım vardır ailelerimizi seçme şansımız yok malesef şans oyunu gibi bişey kim çıkarsa şansına

ailemden nefret ediyorum ve onlardan kurtulmak istiyorum.şu an ben acı çekiyorsam bu onların suçudur.benim üzerimde çok hakları var hiçbirini helal etmiyorum. onlar benim hayatımı mahvetti umarım onlarda çekerler benim çektiklerimi. üniversite sınavına bile hazırlanamıyorum.şu anda ağlıyorum bunları yazarken...

[birfobik]

bıktım yemin ederim bıktım hayattan 1 tane bile gerçek dostum yok. yapayalnızım... bunların hepsi ailemin suçu...çektiklerimin 10 katını çekecekler belkide.Allah cc onların sf min nedeni olan babamın cezasını verir inşallah.şu an adam olsaydı bunları yazmazdım.hala baskı altındayım.Allah cc bir kapı açar inşallah

[sugibi]

lütfen sakin ol niyetim seni kırmak kızdırmak değil ama hiç bişeyi değiştiremeyiz ne babamızı ne yaşadıklarımızı onlara rağmen yaşamak zorundayız neler yaşıyorsun bilemiyorum ama seni bu hayatından kurtaracak özellikle üniversite sınavına odaklan çalış çabala belki seni bu hayattan kurtaracak tek secenek budur