PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Derdim çoktur hangisine yanayım



zeynooo
16-12-2007, 10:13 AM
Bu dertler biter mi? biter elbet. Kafamın içinde sorular sorular????? neden neden neden . neden benim başıma geliyor bunlar. neden kurtulamıyorum bu düşüncelerden ? Aslında düşüncelerimin de ne olduğunu bilmiyorum ama içim sıkılıyor. Bu site bana iyi geliyor fakat katılım çok az:(( ben kendi sorunlarımı unutup çevreme destek olmaya çalışıyorum biraz da. Bu da bana iyi geliyor. Tek derdi olan ben değilim, ne dertleri olanlar var kiminiz okuduğunuz da "seninki de dert mi be, ben neler çekiyorum " diyorsunuzdur. Ama işte her kes kendine göre yaşıyor sıkıntısını. Ama geçiyor arkadaşlar zaman geçiyor ve dertler de unutuluyor, benim umudum var hala, umudum olmasa yaşayamam da zaten. Düşünüyorum elimizde o kadar imkan var ki iyi olmamız için, internet büyük bir buluş bunun faydalarını görüyoruz bakın paylaşıyoruz dertleşiyoruz. olmasaydı birbirimizden haberimiz bile olmayacaktı...nice güzel paylaşımlara ve bu siyeyi armağan edenlere de sonsuz teşekkürler bu bir hizmettir gerçekten :))

esin_29
16-12-2007, 11:13 AM
Merhaba zeynocum..Öncelikle nasılsın? Sıkıntılarından dolayı mutsuz olduğunu dile getirmişsin....Seni emin ol çok iyi anlıyorum ve hakta veriyorum..Neden ben..?Diğer insanalar gülerken ben neden gülemiyorum..?vs..Kendinde farkındasın canım,bu dünyaya gelipte sıkıntısı olmayan insan yoktur. Yalnız senin ne gibi sıkıntıların var bilemem...bilmiyorumda... ama daha çok sanki sıkıntıların duygusal olarak var gibi..Ama emin ol sen belkide diğer insanların sıkıntılarını ve ne sıkıntılarla baş ettiğini bilsen şükredersin haline..Geçen gün hastahaneye gittim tabiki sonuçta orası olanüstü bir yer doğru ama bir bayan geldi yanıma oturdu..keşke..!! bu bayanın yüzünü görebilseydin;yara bere içindeydi ve sordum:"neden yüzünüz böyle" o da "eşim biraz anlayışsız "dedi.Çok üzüldüm..Canım senin hakkında hiç bir bilgim yok,evli misin..?bekar mısın..?ama bence sen biraz hayattan beklentilerini azalt ve olayları akışına bırak,yaşaman gereken olayları.. mutluluklar,üzüntileride kaçarı yok yaşıyacağız ve yaşıyoruz..Umarım her şey gönlünce olur..Sevgiler..

zeynooo
16-12-2007, 11:19 AM
Merhaba zeynocum..Öncelikle nasılsın? Sıkıntılarından dolayı mutsuz olduğunu dile getirmişsin....Seni emin ol çok iyi anlıyorum ve hakta veriyorum..Neden ben..?Diğer insanalar gülerken ben neden gülemiyorum..?vs..Kendinde farkındasın canım,bu dünyaya gelipte sıkıntısı olmayan insan yoktur. Yalnız senin ne gibi sıkıntıların var bilemem...bilmiyorumda... ama daha çok sanki sıkıntıların duygusal olarak var gibi..Ama emin ol sen belkide diğer insanların sıkıntılarını ve ne sıkıntılarla baş ettiğini bilsen şükredersin haline..Geçen gün hastahaneye gittim tabiki sonuçta orası olanüstü bir yer doğru ama bir bayan geldi yanıma oturdu..keşke..!! bu bayanın yüzünü görebilseydin;yara bere içindeydi ve sordum:"neden yüzünüz böyle" o da "eşim biraz anlayışsız "dedi.Çok üzüldüm..Canım senin hakkında hiç bir bilgim yok,evli misin..?bekar mısın..?ama bence sen biraz hayattan beklentilerini azalt ve olayları akışına bırak,yaşaman gereken olayları.. mutluluklar,üzüntileride kaçarı yok yaşıyacağız ve yaşıyoruz..Umarım her şey gönlünce olur..Sevgiler..



öncelikle yorumun için çok teşekkürler gerçekten bu telkinlere ihtiyacım var. ben bekarım, hastalığım da depresyon 27 yaşındayım, halime şükretmem lazım ki çok büyük sorunlarım yok dediğin gibi. depresyon da hafife alınacak bir hastalık değil hayatı zehir ediyor insana ama ben düzenli tedavi oluyorum ilaç kullanıyorum ve kontrole gidiyorum. iyileşmiştim, bu ara gene gelir gibi oldu, dediğin gibi akışına bıraksam hayatı sorun kalmicak ama sürekli sorguluyorum buna engel olmam lazım ve çabalıyorum inan. Allah hepimize yardım etsin.

esin_29
16-12-2007, 12:01 PM
Canım merhaba tekrar..Şimdi seni dahada iyi anladım çünkü bende depresyonu yaşıyorum..şaşıracaksın belki ama bende manik depresifim.Tabi artık rahatsızlığımı kontrol altına alabiliyorum..Bence sende artık rahatsızlığını kabul et ve etmişsin aslında tedavide oluyorsun. çok güzel... ilaçlarını düzenli kullan ve iğleş.Anladığım kadarıyla sende çok hassas ve ince fikirlisin.Ama hayat böyle geçmez daha önce bende senin gibiydim ama atlattım.Her şey senin elinde kesinlikle söylediklerim aklında kalsın özelikle çok kendini çökmüş,mutsuz umutların bitmiş dediğin dönemlerde..Eminim ki sen atlatacaksın başaracaksın zeyno. Bak beterin beteri var dedim ben senden daha kötü durumdayım depresyon belirli bir süreden sonra seninde azminle geçebilecek duygu durumdur ama ben sürekli tedavi olacam belkide ömür boyu anlaştık mı??söylediklerim belki zor gelecek ama başarırsın sana güveniyorum biraz morel ve her şeyi kafaya takma çokta sorgulama,bırak bakalım zamana neler olacak ne gibi hayatında değişiklikler olacak...Bence çok güzel günler bekliyor seni..öpüyorum seni..

drsnylmaz
17-12-2007, 06:10 AM
merhaba zeyno hanım, sıkıntılar ne yazık ki hiç bitmiyor haklısınız ; ama şunun farkında mısınız "Aslında Herkes Depresyonda" ve hayat depresyon kısmına önemli bir pay vermiş,,,ben 17 ağustos da Ablamı kaybettim, 5 yıl içinde boşanmalar oldu,ayrılıklar yaşandı, 5 yıl sonra arkadaşımı kaybettim,ondan 2 yıl sonra depremde kaybettiğim ablamın çok sevdiğim eşini tümörden dolayı kaybettim ama o hastalık sürecini hiç sorma,2 hafta önce teyzemin eşi çok değerli eşini kaybettik,bu arada başka başka acılar da yaşandı,,,,başkalarına çok yardım ettim,sonuç üzüldüm üzülecek hale kendim düştüm, bu arada evlendim ve eşim sayesinde biraz düzlüğe çıktım, ama içim hep aynı sıkıntıyla beraber,,,,neyse seni de çok üzmeyeyim, yanındayız,elimizden geldiği kadar,,,

drsnylmaz
17-12-2007, 06:21 AM
merhaba zeyno hanım, sıkıntılar ne yazık ki hiç bitmiyor haklısınız ; ama şunun farkında mısınız "Aslında Herkes Depresyonda" ve hayat depresyon kısmına önemli bir pay vermiş,,,ben 17 ağustos da Ablamı kaybettim, 5 yıl içinde boşanmalar oldu,ayrılıklar yaşandı, 5 yıl sonra arkadaşımı kaybettim,ondan 2 yıl sonra depremde kaybettiğim ablamın çok sevdiğim eşini tümörden dolayı kaybettim ama o hastalık sürecini hiç sorma,2 hafta önce teyzemin eşi çok değerli eşini kaybettik,bu arada başka başka acılar da yaşandı,,,,başkalarına çok yardım ettim,sonuç üzüldüm üzülecek hale kendim düştüm, bu arada evlendim ve eşim sayesinde biraz düzlüğe çıktım, ama içim hep aynı sıkıntıyla beraber,,,,neyse seni de çok üzmeyeyim, yanındayız,elimizden geldiği kadar,,,
emin olun siz de bu inançla bütün sıkıntılarınızı atacaksınız, size güveniyorum,bütün güzellikler sizlerin olsun

zeynooo
17-12-2007, 03:30 PM
esin ve drsnylmaz çok sğaolun arkadaşlar gerçekten bana çok moral verdiniz drsnylmaz yaşadıkların gerçekten çok üzücü ben böyle bir şey yaşasaydım dayanabilirmiydim bilmiyorum,gerçekten çok zor zamanlar geçirmişsin ve ayaktasın. ben hiç bir şey yaşamadığım halde böyle üzgün ve bıkkınım hayattan, kendimden utanmalıyım ve şükretmeliyim halime. ama işte insan elinde olmadan sıkıntıya düşüyor. düşünmemeye çalışıyorum beynime hücum ediyor bütün olumsuz düşünceler, engellemeye çalışıyorum inşallah dediğiniz gibi olur da düzelirim. desteğiniz için çook teşekkürler arkadaşlar gerçekten buna ihtiyacım var...

Hiç
17-12-2007, 07:42 PM
benim umudum var hala, umudum olmasa yaşayamam da zaten.

umutsuz bir insanın hiçbirşeyi yoktur.. Allah'ın bizi umutsuz bırakmaması dileğiyle :)