Bana hakaret etmeyin! Benim de onurum var!

[Selina]

Gençlerin öz saygısını harap edecek tavır ve sözlerden kaçınmalıyız. Anne-babanın düşünmeden sarfettiği sözler, gençlerde büyük yıkımlara neden olur. Bu yıkımlar da birçok sorun
demektir.

Odasını toplamadığı için kızına sinirlenen anne, tepkisini kızına, bağırarak ve hakaret ederek göstermeyi tercih ediyor. Anne:
- Yine odan darmadağınık. Pasaklı olmak hoşuna mı gidiyor? Hiç olmazsa beni kızdırmamak için odanı topla. Yok ama vurdumduymazsın. Aynı babana benziyorsun dağınık, sorumsuz…
Bütün bu konuşmaları dudak bükerek ve omuz silkerek dinleyen genç kız sadece kısık bir sesle, “İstemiyorsan toplama, orası benim odam...” diyebildi.
Aslında hiçbir yaş döneminde çocuklara hakaret edilmemelidir. Burada konumuz ergenlik olduğu için biz ergenlik yönüyle konuyu anlatmaya çalışacağız. Hakaret eden veya kötü yaklaşımlar sergileyen ebeveynlerin en büyük savunmaları “Ama beni çileden çıkardı”, “O da benimle çok saygısızca konuşabiliyor, hatta o da hakaret ediyor”, “Biliyorum yaptığım yanlış ama benim de sinirlerim yıprandı, o yüzden kendimi tutamıyorum.” şeklinde olmaktadır. Öncelikle ebeveynler ergenlik dönemi özelliklerinden haberdar olurlarsa daha az sinirlelenirler, yani çok çabuk çileden çıkmazlar, ayrıca ergene ebeveyni ile güzel konuşması telkin edilirken hatalı yaklaşımlar sergilenirse, veya hakaret edilirse ebeveyn kendisiyle çelişmiş olur. Bunun dışında ebeveyn gerçekten psikolojik anlamda zorlanıyorsa da bir uzman desteği almalı, bunun faturasını çocuğuna ödetmemelidir.


DİKKAT EDİN “BENLİK SAYGISINI (ÖZ SAYGI)” ZEDELİYORSUNUZ

Ergenlik dönemi bireyin benlik gelişim açısından oldukça önemli bir dönemdir. BENLİK kişiyi kişi yapan ve onu başkalarından ayıran tüm duygu, tutum ve davranışların tümünün örgütlenmiş bütünlüğünü anlatır. Her birey kendi benliğini kendince değerlendirir. Özellikle ergenlik döneminde ergenin kendi benliğini değerlendirişi dışarıdan gelen tepkilerle, yani onay veren yaklaşımlar veya eleştirel yaklaşımlarla çok ilgilidir. Çünkü bu dönemde genç dış çevre içinde kendini arar. Çevresindekilerin onu nasıl değerlendirdiği önemlidir. Hakaret edilen genç onaylanmadığını hisseder.


BENLİK SAYGISI ZEDELENİRSE GENÇ NE HİSSEDER?

Benlik saygısı bireyin kendisinde memnun olma ve kendisini değerli hissetmesi demektir.
* Hakarete ve kötü muameleye maruz kalan çocuk ise kendisini değersiz hisseder.
* Bu gençler zamanla ebeveyninden gelen bu tarz yaklaşımlara alışabilir ve vurdumduymaz tepkiler gösterebilirler
* Hakarete maruz birçok genç bir süre sonra ebeveyninin haklı olduğuna ve işe yaramadığına inanır. Yeterince sevilmediklerini düşünür.
* Bazı gençler maruz kaldıkları bu süreci bastırmak için evden uzaklaşma, intihar etme girişmelerinde bulunabilir. Bazıları da bu durumu bastırmak için agresif tepkiler verebilir.
* Gencin benlik saygısı düştükçe ruhsal sağlığı negatif etkilenir. Mesela sinirlilik, iştahsızlık, uykusuzluk gibi belirtiler ortaya çıkabilir.



Öyleyse ne yapmalı?
Unutmayın, siz ana babaların ilgisi ne denli nitelikli ve yoğun olursa çocuğunuzun benlik saygısı o denli yüksek olur. Benlik saygısı yüksek bir çocuk ise toplum içindeki söz, tavır ve davranışlarına dikkat eder, kendini değerli hisseder ve bunlara bağlı olarak daha başarılı ve mutlu olur


Bütün bu nedenlerden dolayı ilk sosyal çevre olan ailenin söz, tutum ve davranışlarına çok dikkat etmeleri gerekmektedir. Unutulmamalıdır ki, Allah’ın bir lütuf olarak bizlere emanet ettiği bir nesilden mesulüz. Ve bu neslin kendilerine ve topluma faydalı olabilmeleri için nitelikli, pozitif ve dolayısıyla sağlam benlik değeri olan bireyler olmaları gerekir. Bu sebeple ergenlikte benlik kavramının şekillendiği unutulmamalı, bu konuda hassas olunmalıdır.
Özetle muhatabımızın bizim çocuğumuz bile olsa bizim dışımızda olan, ayrıca bir onuru olan bir varlık. Ona saygı duymalı, tüm hakaret içeren sözleri ve kötü yaklaşımları hayatımızdan çıkarmalıyız. Ayrıca çocuğumuzun benlik saygısını güçlendirmek için başarı kaynaklarını tespit etmeli ve çocuğumuzu onore etmeliyiz.




kaynak

[nursel]

Aynı ben, çıldırtacak bu çocuk beni nekadar alttan alsam olmuyor oda dağınıklığı bir yana birde aksiki anlatamam, beni geçtim babaya karşı sanki bir düşmanlık var adamcağız ne yapsa yaranamadı fazla yüz veriyorsun diyorum olsun o daha küçük diyor ama o hakaretler bana yapılsa belki şiddet bile uygularım gibi, ben nasıl davrancağımı şaşırdım daha 12 yaşında küçükken pedegoğa götürdüm şımarık dedi şimdi götüremiyorumda ben deli değilim diyor ne alakası var, bak bende yardım aldım ben delimiyim diyorum ben gitmem diyor. ben bu oğlumu çok geç dünyaya getirdim abi ve abla ile arasında çok yaş farkı var onlarda ona ana baba gibi davrandı şimdi onlar evli evde sadece üçümüz kaldık sanki kendini boşlukta hissediyor derslerinide öylesine üstten çalışıyor derine inmek yok bir markete göndermek istesem sen beni bunu içinmi doğurdun diyor göndermiyorum anlatıyorum dinlemiyor bazen de sanki bana aşık gibi davranıyor anne sen negüzel kokuyorsun saçların çok güzel gibi laflar sarıp öpmeler bu çocuk beni çok şaşırtıyor nasıl davranacağımı şaşırdım nasıl bir doktora götüreyim nasıl ikna edeyim bilemedim ben sadece içimi dökmek istedim arkadaşlar fikri olan varsa bana bir akıl

[Selina]

nursel derdini cok iyi anliyorum .üzücü bir durum

benim yigenlerimde öyle , ekmek almaya bile gönderemiyorsun .

devirmi degisti artik bilemiyorum ..

insAllah burdaki arkadaslardan yardim alabilirsin

[goffee]

Aileler malesef cok bilincli değil.
Halbuki çocuguyla ilgilense onun için caba sarfetse ve caba sarfetmekten zevk aldıgını belli etse.
Çocukta çaba sarfetmekten zevk almayı ögrenir ve zamanla yatagını kimse söylemeden toplar.

[zeynepsimla]

benim çocuğum olsun da varsın odası dağınık olsun:)kendi odası zaten aradığını bulamadığı zaman mecbur düzeltecek...
hayatın her alanında çocuğun yanında olup motive etmek gerek,hakaret ederek,söylenerek kendine güvenini zedelememek lazım

[nursel]

Evet bende bayağı bi tecrübe var faraza, yukardada anlattığım gibi ikisi evli yani onlarıda ben büyüttüm, ama bu başka ben bunu anlamadım nasıl davranırsam davranayım ters tepiyor arkadaşım, aslında benimle pek problem yok gibi babayı düşman gibi görüyor. aslında babasıda ona tapıyor bizim hatamız yani babanın hatası fazla üstüne düşmesi her istediğini yerine getirmesi odassını toplamış toplamamış hiç önemli değil onu problem yapmıyorum benim sizden istediğim fikir onu nasıl ikna edrim yardım almaya.

[nursel]

benim çocuğum olsun da varsın odası dağınık olsun:)kendi odası zaten aradığını bulamadığı zaman mecbur düzeltecek...
hayatın her alanında çocuğun yanında olup motive etmek gerek,hakaret ederek,söylenerek kendine güvenini zedelememek lazım

Allah sizede nasip etsin zeynepsimla arkadaşım dediğim gibi oda problem değil onun canı sağ olsun güveninide zedelediğimi sanmıyorum.sevgiler

[nursel]

Yazınızı baştan sonuna okudum çokta haklısınız ne diyebilirim bilmem kısaca o malum söz (eğitim şart) ama önce anne babaya.
Ben biz dahil dörtdörtlük olduğumuda söyleyemem.

[goffee]

Aynı ben, çıldırtacak bu çocuk beni nekadar alttan alsam olmuyor oda dağınıklığı bir yana birde aksiki anlatamam, beni geçtim babaya karşı sanki bir düşmanlık var adamcağız ne yapsa yaranamadı fazla yüz veriyorsun diyorum olsun o daha küçük diyor ama o hakaretler bana yapılsa belki şiddet bile uygularım gibi, ben nasıl davrancağımı şaşırdım daha 12 yaşında küçükken pedegoğa götürdüm şımarık dedi şimdi götüremiyorumda ben deli değilim diyor ne alakası var, bak bende yardım aldım ben delimiyim diyorum ben gitmem diyor. ben bu oğlumu çok geç dünyaya getirdim abi ve abla ile arasında çok yaş farkı var onlarda ona ana baba gibi davrandı şimdi onlar evli evde sadece üçümüz kaldık sanki kendini boşlukta hissediyor derslerinide öylesine üstten çalışıyor derine inmek yok bir markete göndermek istesem sen beni bunu içinmi doğurdun diyor göndermiyorum anlatıyorum dinlemiyor bazen de sanki bana aşık gibi davranıyor anne sen negüzel kokuyorsun saçların çok güzel gibi laflar sarıp öpmeler bu çocuk beni çok şaşırtıyor nasıl davranacağımı şaşırdım nasıl bir doktora götüreyim nasıl ikna edeyim bilemedim ben sadece içimi dökmek istedim arkadaşlar fikri olan varsa bana bir akıl


Evet bende bayağı bi tecrübe var faraza, yukardada anlattığım gibi ikisi evli yani onlarıda ben büyüttüm, ama bu başka ben bunu anlamadım nasıl davranırsam davranayım ters tepiyor arkadaşım, aslında benimle pek problem yok gibi babayı düşman gibi görüyor. aslında babasıda ona tapıyor bizim hatamız yani babanın hatası fazla üstüne düşmesi her istediğini yerine getirmesi odassını toplamış toplamamış hiç önemli değil onu problem yapmıyorum benim sizden istediğim fikir onu nasıl ikna edrim yardım almaya.




bişi sormak istiyorum.
ikisinin tartışması arasına giriyormusunuz?

[Hydra]

goffee'nin nursel'e sorduğu sorunun cevabını merak etmekle birlikte dipsizkuyu neden bu kadar agresifsiniz?

Yazınızı okudum fakat ardı ardına sıraladığınız cümlelerde boğuldum.Başta okurken konuyu eleştirdiniz diye düşündüm.Sonra yazının nereye gittiğini anlayamadım.Aileler çok iyi eğitim alıp çok kaliteli evlat yetiştirmeye çalıştıklarında evlatlar yine sıkıntı doğuracak durumlara giriyorlarsa yine aileyi mi sorgulamak lazım? Belli seviyeye getirilen çocuklara sürekli aile bakışı mı gerekli? Gerekliyse çocuk bir ürün mü hatalarda sürekli aileler mi sorumlu olmalı?

Yazınız o kadar karışık ki ne demek istediğinizi çıkaramıyorum.

[nursel]

bişi sormak istiyorum.
ikisinin tartışması arasına giriyormusunuz?

İkisini arasına derken baba oğul arasınamı demek istediniz?

[goffee]

İkisini arasına derken baba oğul arasınamı demek istediniz?



dahada baya bir karıstırdım sanırım :):confused:
yani tartışırlarken onların arasına girip bir tarafa yada iki tarafa birşeyler söylüyormusunuz?
ikisi arasındaki tartısmaya müdahale ediyormusunuz?
yada taraf oluyormusunuz?
sormak istediğimi anlatabildim mi bilmiyorum. :S

[nursel]

:)Anladım goffe evet genelde karışıyorum çünkü oğlum henüz 12 yaşında baba ona karşı çok sessiz bezen kendimi mecbur hissediyorum ,yani o senin baban saygılı ol gibi laflar ediyorum o an susuyor daha sonra tekrar devam

[goffee]

:)Anladım goffe evet genelde karışıyorum çünkü oğlum henüz 12 yaşında baba ona karşı çok sessiz bezen kendimi mecbur hissediyorum ,yani o senin baban saygılı ol gibi laflar ediyorum o an susuyor daha sonra tekrar devam



anlıyorum.
size tavsiyem ne olursa olsun karışmayın.
en güzeli bunu eşinizle konusun ve bundan sonra aranıza karışmama kararı aldım deyip bu kararınız hakkında bilgi verin.
siz karışırsanız bu böyle sürer gider.

[9 ŞUBAT]

Yazınızı baştan sonuna okudum çokta haklısınız ne diyebilirim bilmem kısaca o malum söz (eğitim şart) ama önce anne babaya.
Ben biz dahil dörtdörtlük olduğumuda söyleyemem.

Çocuk yetiştirmek gerçekten çok zor ,bizler buyukerimizden gorduklerimizle yetiştik ne yazıkki şimdiki gibi bu kadar çok bilgi kaynagı imkanlar yoktu .

O yuzdende farkında olmadan hatalar yaptık ,yapıyoruzda .Ama bu konuda bilinçlenmeye başladıkça insan daha dikkatli davranmaya başlıyor buda sorunları biraz olsun azaltıyor .

Şimdiki anne -babalar çok şanslı (bilgilenme yonunden ),ama ne yazıkki onlarında çok daha farklı sorunları ortaya çıkmakta .

[9 ŞUBAT]

sakin olun ve herşeyi görmeyin ...kendi gençliğinizi hatırlayın işler daha kolay olacaktır ...


Bunu yapabilmek bazan o kadar zor oluyorki ,insan ne kadar kendini tutmaya çalışırsa çalışsın bir yerde patlıyor .

Daha hayat tecrubeleri olmadan sizi yargılayabiliyorlar .Mesela bir konuda ona fikir veriyorsunuz şimdi devir degişti deyip ,karşı çıkıyor anlattıgınıza .

Ama daha sonra olaylar sizin söylediginiz gibi gelişincede işi kıvırıp ben böyle olacagını tahmin etmemiştim diyor .

Anne baba daima evlatlarının iyiligini mutlulugunu ister ,bilmeden hata yapabilirler gençler onları yargılamadan ellerinden geldigince onları anlamaya çalışmalı ,her şey karşılıklı olur .

İyi niyet oldugu surece bir çok sorun rahatlıkla hallolabilir .

[9 ŞUBAT]

:)Anladım goffe evet genelde karışıyorum çünkü oğlum henüz 12 yaşında baba ona karşı çok sessiz bezen kendimi mecbur hissediyorum ,yani o senin baban saygılı ol gibi laflar ediyorum o an susuyor daha sonra tekrar devam

Buyuk ihtimalle babaya karşı geçmişten gelen öfke birikimleri var ,onlar yuzunden oglunuz babasına karşı dik kafalı saygısız davranıyor .

Her ne yaşadıysa onu bir turlu kafasından silemiyor ,çocuk babanın geçmişte yaptıgı bu davranışı gerektigince degerlendiremedigi için hep babasını suçluyor ,buna baglı olarakta ona karşı öfkeli oldugundan babasıyla herhangi bir konuda konuşurken o anda sanki babasından öç alıp ,içini boşaltmak rahatlamak istiyor .

O yuzdende buyuk ihtimalle babasına karşı saygısız davranıyor .

Ama o öfke anı kaybolup yine eski haline donunce bir bakıyorsunuz o asi oglan gitmiş ,babasını çok seven biri ortaya çıkabiliyor .

Bence sorunun kaynagı geçmişte yaşanan olayların temeline dayanıyor ,onları bulup ortaya çıkarılabilirse bu sorun bir nebze olsun azalabilir .

Tabi 12 yaşındaki bir çocukla bu çok kısa surede hallolması biraz zaman alır .

[nursel]

Çocuk yetiştirmek gerçekten çok zor ,bizler buyukerimizden gorduklerimizle yetiştik ne yazıkki şimdiki gibi bu kadar çok bilgi kaynagı imkanlar yoktu .

O yuzdende farkında olmadan hatalar yaptık ,yapıyoruzda .Ama bu konuda bilinçlenmeye başladıkça insan daha dikkatli davranmaya başlıyor buda sorunları biraz olsun azaltıyor
.Şimdiki anne -babalar çok şanslı (bilgilenme yonunden ),ama ne yazıkki onlarında çok daha farklı sorunları ortaya çıkmakta .

Çok haklısınız öncekileri yetiştirirken bu kadar zorlanmadım ama bu çok farklı birazda bizim hatamız oldu, düşünüyorumda çok aradan sonra olunca birazda buldumcuk oldu sanki dünya sadece onun etrafında dönüyor gibi,dediğiniz gibi bir sürü imkan hazır önüne serildi çocukta ne yapacağını şaşırdı, birde ergenlik işte ben burda bocaladım bizim zamanımızda anne baba ergen alttan alalım demedi, sus dedikleri zaman korkudan bir köşeye sindiğimide unutmuyorum.

[nursel]

Buyuk ihtimalle babaya karşı geçmişten gelen öfke birikimleri var ,onlar yuzunden oglunuz babasına karşı dik kafalı saygısız davranıyor .

Her ne yaşadıysa onu bir turlu kafasından silemiyor ,çocuk babanın geçmişte yaptıgı bu davranışı gerektigince degerlendiremedigi için hep babasını suçluyor ,buna baglı olarakta ona karşı öfkeli oldugundan babasıyla herhangi bir konuda konuşurken o anda sanki babasından öç alıp ,içini boşaltmak rahatlamak istiyor .

O yuzdende buyuk ihtimalle babasına karşı saygısız davranıyor .

Ama o öfke anı kaybolup yine eski haline donunce bir bakıyorsunuz o asi oglan gitmiş ,babasını çok seven biri ortaya çıkabiliyor .

Bence sorunun kaynagı geçmişte yaşanan olayların temeline dayanıyor ,onları bulup ortaya çıkarılabilirse bu sorun bir nebze olsun azalabilir .

Tabi 12 yaşındaki bir çocukla bu çok kısa surede hallolması biraz zaman alır .

Geçmişten gelen bir öfkemi ? bakın şimdi aklıma gelgi sadece sormak amaçlı soruyorum aslında babası onun üzerine titriyor onu hiç bir zaman kırmadı .yanlız sizin sözünüze dayanarak bir şey aklıma geldi .Babası çok sakin kavga gürültü sevmeyen kendi halinde bir kişi evcimen bir eş geçen yıllarda sokakata bir tartışmasına şahit oldu eve gelince baba sen o adamı neden dövmedin korktunmu dedi, sen korkuyorsun gibi laflar etti sanki o zamandan beri babasına güveni sarsıldı babası bir iş yapacaksa sen yapamassın diyor bunu gibi, yani olabilirmi?

[Selina]

güncellll.........