en kötü şey, insanın yapayalnız hissetmesine neden olan insanlarlarla yaşaması

[Real.Eclipse]

İyi günler,
Ben herkesin gözünde umursamaz ve neşeli biriyim ama aşkta bir türlü aradığım kişiyi bulamadım. Çok ince, kırılgan, hassas, çok sevgi ve ilgi bekleyen biriyim. Tanıştığım kimse de hem neşe hem bu ince davranışları bulamadım. Biri ile 4 yıl çıktım ilk senesinde gözüm ondan başkasına bakamadı, her zaman yanında oldum, onun için elimden geleni yaptım, onu bir türlü bırakamadım ama hep aşağıladı, saçma sebeplerden dolayı bıraktı, kırdı, yordu beni... içten içe hep onunla olamayacağımı bildiğim için gerçekten bi aşk bulurum umuduyla başkaları ile tanıştım, görüştüm. Tanıdığım insanlar umduğum gibi çıkmayınca gene ona sarıldım. Beni seveni de oldu ama ben sevemedim. O bahsettiğim ilk çıktığım kişi beni hiç olmayacak sebepten gene bıraktı. Sebep de birkaç gün konuşmadık, bana işi ile ilgili birşey sormasından önce biraz sohbet etmek istemem.. bir kızgınlık ve yüzüme kapanan bir telefon... Bazen mutlu oluyor, özlüyorum diyor, bazen sinirli, huysuz oluyor aniden parlıyor. özür de dilemiyor.. zaten üzülmemi de hiç ama hiç umursamıyor ya da ağlamama yeter die de kızıyor. neyse sonuç olarak gene bıraktı beni. ama beraber geçirdiğimiz zaman çok.. herşeyde onu hatırlıyorum. Ama artık beni beni aşağılamasına da katlanamıyorum. benim de hatalarım olmuştur ama istediği zaman sevmesi, istemediğinde itmesi hatta kovması çok dengesiz etti ruh halimi..
Biraz sorunları olan bir ailem war. Beni seviyorlar ama evimin içi huzursuz. Aradığım mutluluğu hep aşkta bulacağımı düşündüm çok hayal kırıklığına uğradım. Ailem bu olanları bilmiyor. Bilseler çok kızarlar. Derdimi kimseye anlatamıyorum. Ne olur bana yardım edin. Sahip olduklarım için çok şükrediyorum ama Hayatta kendimi çok yalnız hissediyorum :( son zamanlarda ölümü çok düşünür oldum.
Beni bırakan, vazgeçilmesi zor olan ve aşağılayan bir sevdiğim var.. Başka birisi ile mutlu olmayı deniyorum. Öyle birini bulamıyorum. Umudumu kaybettim. Kendi kendimi ayakta tutamıyorum :(
Aşk hayatımı anlatan bir şiirimi de ekliyorum belki yardımı olur..:
Yamalı Bohça

Tutmaz oldu sağ elim
Sol omzum gittiğinden beri
Acım, bir kırık acısından elim
Aklımda bir bölünmüşlük kederi

Parçalara ayrıldı bedenim
Tüm ayrılıklarda...
Parça parça kesildi ayaklarım
Yalınayak yürürken kırıklarda

Bir kişiydi asıl kumaş
Diğerleri oldu onun yaması
Yumuşacık ipek, rengiyse ataş
Ve diğerleri sadece rengarenk oyası

Yamalı bir bohçadan farksız yüreğim
Yamadım gidenin yerini
Bir kalbim, bir kazmam, bir küreğim
İçimde hazırladım gidenin definini

Yamalı bir bohçadan farksız yüreğim
Yamadım gidenin yerini
Ama tutmaz oldu sağ elim
Sol omzum gittiğinden beri

[Hydra]

Hayatımızın merkezine insan koymaya devam ettiğimiz sürece, öğrendiklerimiz bizi bizden öteye götürmediği sürece üzülmeye yıpranmaya devam ediyoruz.Sabır öylece durup beklemek değil,sabır direnmektir,mücadele etmektir.Sabredenler ayın hilalden dolunaya geçeceğini bilir.

İçinde bulunduğumuz sıkıntıyı aynı anda anlamlandırmaya çalışmadan,neticeye değil nedenlere göz atarak sıkıntılarımızı biraz daha hafifletebileceğimizi düşünüyorum.Arada kalan zaman diliminde konu ile ilgili olarak olgunlaşmayı beklemek bizi mum alevinden yangınlara çevirir.Mum alevi olup küçük rüzgarlarla sönmektense yangınlar olur alevlenmemizi sağlar.

O halde zaman teması üzerine şükürle bezenmiş,nedenlerin dal olduğu ve sabretmenin çiçek olduğunu hissettiğimiz anda yani gerçekten zamana bıraktığımızda ''Beynimizde ventral kısımda ki putamen pallidum aktivitesi'' düşer ve UNUTURUZ.

Saygılar

[broken]

O halde zaman teması üzerine şükürle bezenmiş,nedenlerin dal olduğu ve sabretmenin çiçek olduğunu hissettiğimiz anda yani gerçekten zamana bıraktığımızda ''Beynimizde ventral kısımda ki putamen pallidum aktivitesi'' düşer ve UNUTURUZ.

Hydra, güzelim dramatik yazını son kısımdaki tıbbi terimlerle mahv etmişsin =D Oysa sabretmenin çiçek olmasını hissettiğimiz kısmına bayılmıştım mesela (=D) Ne gerek vardı ki ventral kısmın bla bla kısmına =D

[Hydra]

Hydra, güzelim dramatik yazını son kısımdaki tıbbi terimlerle mahv etmişsin =D Oysa sabretmenin çiçek olmasını hissettiğimiz kısmına bayılmıştım mesela (=D) Ne gerek vardı ki ventral kısmın bla bla kısmına =D

Broken, yazdıktan sonra neden böyle yaptığımı bende anlamadım ama sanırım bir an hocam aklıma geldi ve o kısımda okur falan diye iliştiriyim dedim :)

[broken]

Broken, yazdıktan sonra neden böyle yaptığımı bende anlamadım ama sanırım bir an hocam aklıma geldi ve o kısımda okur falan diye iliştiriyim dedim :)

Hocan seninle gurur duyuyordur bence =D ne de olsa koca bir forumun ruh sağlığı ile ilgileniyorsun, hiç kolay bir iş değil =D

[nar tanesi]

yaaaaaaaaaaaaaa beni niye arnıza almıyosunuz??????????????

[Selina]

yaaaaaaaaaaaaaa beni niye arnıza almıyosunuz??????????????

aramizdasin ya nar tanesi ;)

[Real.Eclipse]

Öncelikle ilgiyle cvp verdiğiniz için teşekkürler. ben zaten her dakika sabır sabır diyorum ama 4 yıl.. geçen zaman, anı çok.. herşeyde geliyor aklıma.. unutmak düşündüğünüz kadar kolay olmuyor. bunu kendi başıma atlatabilir miyim? yardım alırsam daha mi iyi olur? İnsanlar beni sevmiyormuş ve kötü birşeyi görünce bırakacaklarmış gibi geliyor ve bunun kökleri taa çocukluğuma dayanıyor...

[Hydra]

Hocan seninle gurur duyuyordur bence =D ne de olsa koca bir forumun ruh sağlığı ile ilgileniyorsun, hiç kolay bir iş değil =D

Yok est. ne haddime Broken.Acizane sohbet muhabbet :)


Öncelikle ilgiyle cvp verdiğiniz için teşekkürler. ben zaten her dakika sabır sabır diyorum ama 4 yıl.. geçen zaman, anı çok.. herşeyde geliyor aklıma.. unutmak düşündüğünüz kadar kolay olmuyor. bunu kendi başıma atlatabilir miyim? yardım alırsam daha mi iyi olur? İnsanlar beni sevmiyormuş ve kötü birşeyi görünce bırakacaklarmış gibi geliyor ve bunun kökleri taa çocukluğuma dayanıyor...

Kendinize güvenin.
Gerektiği zaman gerektiği ölçüde siz de insan bırakabilirsiniz.Bırakmalısınız da.
Nedenlerle ilgilenin,neticelerde boğulmayın.İnsanlar sevsin sevmesin beğensin beğenmesin.Mesele siz kendinizi seviyor musunuz.
Unutmak diye birşey yoktur.Beyinde kullanmadığımız anılar daha sık kullanılanların alt kısmına iner.Bilgi beyinden silinmez.
Unutmanız gereken durumlar var diye yol almayın.Bu beyninizin size her gün unutmaman gereken bir şey var bilgisini vermesine neden olur.
Zaman bırakın.Yaşadınız bitti.Üzülün ağlayın,yıpranın,yerin dibine girin ama bir gün ayaklanacağınızı hiç unutmayın.
Son olarak;Terapi şeklinde uzman yardımı almanız ile meselelere daha iyi odaklanmanızı ve çocukluğunuzdan beri süre gelen durumları bulup çıkarmanız sağlanabilir.

Saygılar

[psk_kagan]

Çok güzel ve belkide bir okadar acımasızca bir sözle başlamak istiyorum... unutmayın ki "hiç kimse vazgeçilmez değildir"... aslında unutulması zor olan alışkanlıklar ve 4 yıl boyunca onun uğruna vermiş olduğunuz emeklerinizdir. bu onu o kadar hakettimi orası tartışmaya açık bir konu.
bana bu şekilde gelen klinik vakalarımdan bir tanesini yüzeysel olarak size bahsetmek istiyorum. o zaman göreceksiniz ki buna benzer birçok örnek var ve buda sizi biraz olsun rahatlatacaktır.
danışanlarımdan bir bey kendini aşka o kadar kaptırmış ki çok değer verdiği arkadaşlarını ve hatta ailesini bile karşısına alabilecek kadar. ilişki yaklaşık 2 sene kadar devam etmiş ama zaman zaman olmadık sorunlar ve kısa ayrılıklarla. bayan zaman zaman ayrılırsak ne olur gibi bazı sorularla aslında bunun hazırlığını bir nebze yapmaya çalışmış ve ayrılmışlar.
ayrılığın ilk günlerinde haliyle depresyon tanısıyla kliniğimizde terapiye almaya başladık. ve söylediği en önemli sözcük şuydu "HER CADDEDE HER SOKAKTA ONDAN BİR İZ. BEN NASIL UNUTABİLİRİM.?" biz ise hatırlamamak için yolunu değiştirmek yerine maruz burakma tekniğiyle bir nevi zaman zaman şokladık. ve dediğimiz gibi alışkanlıkları burakmak daha zordur. uzun olmayacak bir zaman sonra ise herşeyin aslında rayında olduğunun farkına vardı ve şuan ise gayet iyi durumda.
Bunun bir süreç olduğunu asla unutmayın ve ondan önce bu hayat nasıl devam ediyorsa ondan sonrada devam edeceğine inanın.... yine tekrarlamak istiyorum ki HİÇ KİMSE VAZGEÇİLMEZ DEĞİLDİR. SENİ MUTLU ETMEYEN VE ACI ÇEKTİREN HER OLGU SENİN ZARARINADIR...
http://terapi.com/scr/terapist_detay.php?broadcaster=bilgekaganbuyukkele s

[ıssız_adam]

Benim de yaşadığım duruma çok benziyor.Onunla birlikte olduğum şehire gitmeye çok korkuyorum.Her gittiğim yerdede depresyonum ilerlemiş olarak geri dönüyorum.Her baktığım yerde her yürüdüğüm yolda aklıma o geliyor.Gitmek istemiyorum ama ailem orda gitmek durumunda kalıyorum.O şehire gittiğim sürece bu depresyondan kurtulacağımı sanmıyorum.1 yıla kadar tedavi oluyorum en iyi doktorlara gittim ama çokda faydası omadı halen kendimi ona bağlı hissediyorum